👉 Η ΨΕΥΔΑΙΣΘΗΣΗ ΤΟΥ ΔΑΣΚΑΛΟΥ ΚΑΙ Η ΠΑΓΙΔΑ ΤΗΣ ΑΓΝΟΙΑΣ 👉 1. Είναι πραγματικά περίεργο να θέλει κάποιος να γίνει δάσκαλος των ανθρώπων. Ακόμη κι αν έχεις καταφέρει να δεις ολόκληρη την εικόνα, ακόμη κι...
👉 Η ΨΕΥΔΑΙΣΘΗΣΗ ΤΟΥ ΔΑΣΚΑΛΟΥ ΚΑΙ Η ΠΑΓΙΔΑ ΤΗΣ ΑΓΝΟΙΑΣ 👉 1. Είναι πραγματικά περίεργο να θέλει κάποιος να γίνει δάσκαλος των ανθρώπων.
Ακόμη κι αν έχεις καταφέρει να δεις ολόκληρη την εικόνα, ακόμη κι αν ξέρεις πώς να την εκφράσεις, τις περισσότερες φορές διαλέγεις να κρατήσεις σιωπή.
Γιατί η αλήθεια είναι πως ο καλύτερος τρόπος για να αγγίξεις κάποιον δεν είναι η διδασκαλία, αλλά η αγάπη.
Η αγάπη είναι αυτή που δίνει στον άλλον τις διαστάσεις και τα φτερά για να μπορέσει να δει μόνος του.
Ακόμη κι αν του προσφέρεις την αλήθεια στο πιάτο, ο καθένας θα καταλάβει τελικά μόνο αυτό που τον βολεύει και αυτό που αντέχει να δει. 👉 2. Όπως ακριβώς συμβαίνει με το νούμερο 6· αν το γράψεις στο πάτωμα, η οπτική γωνία αλλάζει τα πάντα.
Για σένα μπορεί να είναι 6, αλλά για τον άνθρωπο που στέκεται απέναντι είναι 9. Ο καλύτερος δάσκαλος δεν φοράει ποτέ το βάρος της καθέδρας· γίνεται φίλος.
Είναι αυτός που νοιάζεται αυθεντικά, με έναν δικό του, μοναδικό τρόπο, βοηθώντας τη ζωή σου να αναπτυχθεί και να γίνει καλύτερη.
Πίσω από την εικόνα του δασκάλου, όμως, κρύβεται συχνά μια ανθρώπινη ματαιοδοξία και φιλοδοξία, που τρέφεται από την ψευδαίσθηση ότι «γνωρίζει περισσότερα». Ναι, μπορεί να έχεις ταξινομήσει καλύτερα τα πράγματα, αλλά να θυμάσαι πως πάντα υπάρχει κάτι που ο «μαθητής» μπορεί να δει και εσύ να το χάνεις. 👉 3. Δεν είναι καθόλου ότι οι άνθρωποι αγνοούν τα πνευματικά μονοπάτια που τόσα χρόνια τούς διδάσκεις με τόση υπομονή και αγάπη.
Η πραγματικότητα είναι πολύ πιο βαθιά και πιο σκοτεινή: αναζητούν απεγνωσμένα ένα αναλώσιμο εργαλείο, έναν βολικό καθρέφτη, για να εντοπίσουν δήθεν εκείνα ακριβώς τα κομμάτια που οι ίδιοι φρόντισαν να θάψουν βαθιά μέσα τους.
Ψάχνουν έναν αποδιοπομπαίο τράγο ή έναν σωτήρα για να φορτώσουν την ευθύνη, αποφεύγοντας την αλήθεια που επέλεξαν να αγνοούν μόνο και μόνο για να έχουν το κεφάλι τους ήσυχο. 👉 4. Έτσι, ο αιώνιος ρόλος και η μοίρα του πνευματικού δάσκαλου είναι τελικά να βρεθεί στο στόχαστρο και να τιμωρηθεί.
Και η μεγαλύτερη ειρωνεία είναι πως αυτή η τιμωρία έρχεται ακριβώς από εκείνους που πίστευε, ή που βόλευε την ψυχή του να πιστεύει, πως δεν γνωρίζουν τίποτα.
Ακόμη κι αν σήμερα ο δάσκαλος στεφθεί με δόξα και τιμή από τον κόσμο, η πικρή αλήθεια παραμένει: αυτοί οι άνθρωποι βρήκαν στο πρόσωπό του τον ιδανικό αποδέκτη των δικών τους απωθημένων, χρησιμοποιώντας την παρουσία του για να κρύψουν τη δική τους ανεπάρκεια. 👉 5. Η λύση σε αυτόν τον φαύλο κύκλο δεν είναι η απογοήτευση, αλλά η εσωτερική απελευθέρωση. Ο Ζωντανός Θεός δεν μας ζήτησε να γίνουμε κριτές ούτε δάσκαλοι με έπαρση, αλλά καθαρά κανάλια αγάπης και αλήθειας.
Όταν σταματήσεις να αναζητάς την επιβεβαίωση των άλλων και αφήσεις πίσω σου τη φιλοδοξία του ρόλου, τότε η ψυχή σου βρίσκει την ησυχία της.
Ας αφήσουμε τους καθρέφτες των άλλων να σπάσουν στις δικές τους αυταπάτες, κι ες ας περπατήσουμε στο φως, ελεύθεροι από προσδοκίες, με την καρδιά ανοιχτή μόνο στην αλήθεια του Πατέρα.
Περπάτα ήσυχα.
Να είσαι σιωπηλός, να αγαπάς και να είσαι φίλος.
Να είσαι παρών όταν σε χρειάζονται.
Να κάνεις πλάκα, να μην φοβάσαι να τσαλακώσεις τον εαυτό σου και κυρίως να είσαι ο εαυτός σου χωρίς μάσκες.
Και θα πεις τώρα: «Και εσύ τώρα που μας λες αυτά, δεν το παίζεις δάσκαλος;» Η διαφορά είναι ότι εγώ παίζω τον ρόλο μου Αλλά δεν έχω καμία ανάγκη να είμαι αυτός ο ρόλος., δεν είμαι αυτός ο ρόλος.
Έχω αυτά που σας είπα —και σας εύχομαι να τα αποκτήσετε κι εσείς— Διότι τα πήρα μέσα από μια τεράστια πορεία Zωής.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους