Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Κοινοβουλευτική δυσωδία Το θεσμικό πραξικόπημα με την (μη) εκλογή της Έλενας Ακρίτα δεν είναι "σάλτσες" ούτε "πολιτική πουμαρό", μικρότερης σημασίας από την οικονομία.

Αντιθέτως: αυτό ακριβώς καταδεικνύει.

Πόση ας πούμε προαίρεση έχει κανένα να αμβλύνει αντιθέσεις, να γεφυρώσει χάσματα, να λειτουργήσει υπέρ των μειονοτήτων, να δώσει ευκαιρίες.

Ό, τι πράττει κανένα στα θεσμικά, το αυτό θα πράξει και στα υπόλοιπα.

Με απευθείας αναθέσεις στα φιλαράκια δίνει η Ν.Δ. τις δουλίτσες, έτσι δίνει και αφαιρεί θεσμικούς ρόλους στη βουλή.

Είναι τρομαχτικός και ο λόγος που επικαλείται, τύπου "καβγατζού", και βαθύτατα μισογυνικός.

Η αστική βρομιά, ενίοτε με την προβιά της αστικής ευγένειας, κατακλύζει το κόμμα που θεωρεί φυσικό φαινόμενο τις ταξικές ανισότητες και στέλνει τις γυναίκες να γεννοβολήσουν αντί να κάνουν μεταπτυχιακά.

Μια, τουλάχιστον μία, ένας τουλάχιστον ένας, από τη Ν.Δ. να διαφοροποιούνταν, θα διέλυε, ελάχιστα έστω, τον ζόφο. Αλλά πού...

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους