Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Πολύ στεναχωρήθηκα με την ομιλία του Τσίπρα στην Θεσσαλονίκη. Ήταν μια πολύ καλή ομιλία που σπάνια ακούμε από πολιτικό, που έβαλε στο επίκεντρο της ομιλίας του τον ελέφαντα στο δωμάτιο που είναι το παραγωγικό μοντέλο της χώρας.

Αυτό που με στεναχώρησε είναι ότι ο Τσίπρας είπε τα αυτονόητα, που ποτέ δεν γίνονται στην Ελλάδα. Ο Τσίπρας είπε αυτολεξεί: «Στο 58% των δημοσίων συμβάσεων κατατέθηκε μία μόνο προσφορά.

Τι σημαίνει μία μόνο προσφορά Σημαίνει κανένας ανταγωνισμός, καμία πίεση στην τιμή.

Οι απευθείας αναθέσεις και οι κλειστοί διαγωνισμοί έγιναν τρόπος διακυβέρνησης» «Στην δεκαετία αλλάζουμε τον παραγωγικό χάρτη της χώρας.

Και η παραγωγική ανασυγκρότηση, ξέρετε, δεν πρέπει να είναι μια θεωρητική έννοια.

Πρέπει να φτάνει μέχρι την τσέπη του πολίτη». «…οι χαμηλοί μισθοί δεν είναι συγκριτικό πλεονέκτημα.

Είναι η άλλη όψη της χαμηλής παραγωγικότητας και το βασικό κίνητρο για να παραμένει μία επιχείρηση σε δραστηριότητες μικρής προστιθέμενης αξίας.» Το παραγωγικό μοντέλο που πρότεινε δεν είμαι σε θέση να το ελέγξω.

Δεν διαθέτω τέτοια στοιχεία.

Είχα όμως πολύ καιρό να ακούσω κάτι τέτοιο σε πολιτική ομιλία.

Με τις θέσεις του για την Τοπική Αυτοδιοίκηση που την ξέρω πολύ καλύτερα από εκείνον και από τους συμβούλους του τολμώ να πω… διαφωνώ.

Πρόσφατα έγραψα και σχετικό άρθρο που βρίσκεται σε προηγούμενο post μου.

Με την φράση του «Ισχυρή Αυτοδιοίκηση σημαίνει πιο δημοκρατικό και αποτελεσματικό κράτος» διαφωνώ κάθετα και οριζόντια.

Με την περιβαλλοντική του πολιτική επίσης διαφωνώ.

Είχε κάποια θετικά ψήγματα η ομιλία του, αλλά όπως έχω γράψει πολλές φορές: «ολίγη πολιτική οικολογία δεν γίνεται». Ανέφερε ως έννοια την ολιστική προσέγγιση, αλλά σε επίπεδο μέτρων η προσέγγιση του, κάθε άλλο παρά ολιστική ήταν.

Αυτό που με στεναχώρησε όμως και μου έμεινε στην ομιλία του ήταν ότι ανέφερε τα αυτονόητα ως υποσχέσεις και εξαγγελίες.

Στην χώρα που ζούμε αρκεί να βγεις να πείς μια αλήθεια και κάτι ολίγον σοβαρό και αμέσως ξεχωρίζεις. Υ.Γ για να προλάβω βέβαια και κάποιους που δεν με παρακολουθούν εγώ δεν υπάρχει περίπτωση να ψηφίζω ποτέ προσωποκεντρικό κόμμα. Έχω ευτυχώς την ταξική πολυτέλεια να έχω μια πιο φιλοσοφική προσέγγιση εκλογικής συμπεριφοράς.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους