Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Κάποτε ήταν τρία μικρά παιδιά που περνούσαν την πύλη του Ρέντη κρατώντας μια τσάντα και ένα όνειρο.

Σήμερα, περνούν την πύλη της Premier League. Χαράλαμπος Κωστούλας. Κωνσταντής Τζολάκης. Χρήστος Μουζακίτης.

Τρία παιδιά από τις ακαδημίες του Ολυμπιακού.

Τρία παιδιά που δεν χρειάστηκε να φύγουν στο εξωτερικό για να μάθουν ποδόσφαιρο.

Έμαθαν εδώ. Στο Ρέντη.

Από την Κ10 ο Χρήστος Από την Κ12 ο Χαράλαμπος Από την Κ15 ο Κωνσταντής Ο Μουζακίτης από τα 9 του. Ο Κωστούλας από τα 12 του. Ο Τζολάκης από τα 15 του. Στο Ρέντη τούς παρέλαβαν παιδιά και τους παρέδωσαν άνδρες, πρωταθλητές Ελλάδας κι Ευρώπης και ποδοσφαιριστές της Premier League.

Εκεί όπου κάποιοι δεν είδαν απλώς μικρούς ποδοσφαιριστές, αλλά το μέλλον του μεγαλύτερου ελληνικού συλλόγου.

Γιατί αυτό που συμβαίνει δεν είναι τύχη.

Δεν είναι σύμπτωση.

Και σίγουρα δεν είναι η επιτυχία μιας στιγμής.

Είναι ένας άθλος των ακαδημιών του Ολυμπιακού.

Ένας άθλος ανθρώπων που δούλεψαν αθόρυβα για χρόνια.

Προπονητών που δίδαξαν, γυμναστών που προετοίμασαν, στελεχών που οργάνωσαν, ανθρώπων που πίστεψαν σε αυτά τα παιδιά πριν μάθει η Ελλάδα τα ονόματά τους.

Πάνω απ’ όλα, όμως, είναι η δικαίωση ενός οράματος.

Του οράματος του Βαγγέλη Μαρινάκη.

Εκείνος πίστεψε ότι ο Ολυμπιακός δεν πρέπει μόνο να αγοράζει πρωταγωνιστές.

Πρέπει να τους δημιουργεί.

Έδωσε στις ακαδημίες χώρο, μέσα, προοπτική και —το σημαντικότερο— πραγματικό δρόμο προς την πρώτη ομάδα.

Γιατί εύκολο είναι να μιλάς για τα νέα παιδιά.

Δύσκολο είναι να τους εμπιστεύεσαι τη φανέλα του Ολυμπιακού.

Να αντέχεις την πίεση.

Να τους δίνεις χρόνο.

Να τα αφήνεις να κάνουν λάθη.

Και ύστερα να τα βλέπεις να κοιτούν στα μάτια την ποδοσφαιρική Ευρώπη. Το Ρέντη δεν έγινε απλώς μια ακαδημία που βγάζει ποδοσφαιριστές.

Έγινε σχολείο πρωταθλητών.

Έγινε εργοστάσιο ονείρων.

Έγινε το μέρος όπου ένα Ελληνόπουλο μπορεί να ξεκινήσει με μια κόκκινη φανέλα και να φτάσει μέχρι το μεγαλύτερο πρωτάθλημα του κόσμου.

Χιλιάδες παιδιά σε ολόκληρη την Ελλάδα βλέπουν σήμερα τον Κωστούλα, τον Τζολάκη και τον Μουζακίτη και ψιθυρίζουν: «Μπορώ κι εγώ». Αυτός είναι ο μεγαλύτερος τίτλος για μια ακαδημία.

Όχι μόνο τα τρόπαια.

Όχι μόνο οι μεταγραφές.

Αλλά η ελπίδα που γεννά στις επόμενες γενιές.

Τρία παιδιά από το Ρέντη στην Premier League.

Τρία παιδιά που αποτελούν την πιο δυνατή απόδειξη ότι, όταν υπάρχει σχέδιο, υπομονή, επένδυση και πίστη, τα ελληνικά όνειρα δεν έχουν ταβάνι.

Ο άθλος ανήκει στα παιδιά.

Ανήκει στις οικογένειές τους.

Ανήκει στους ανθρώπους των ακαδημιών.

Και φέρει ανεξίτηλη τη σφραγίδα του ανθρώπου που πίστεψε, επένδυσε και έχτισε αυτόν τον δρόμο: του Βαγγέλη Μαρινάκη.

Από το Ρέντη στην Premier League.

Δεν είναι απλώς μια ποδοσφαιρική διαδρομή.

Είναι το όραμα που έγινε σχέδιο.

Το σχέδιο που έγινε έργο. Και το έργο που έγινε ΟΛΥΜΠΙΑΚΗ υπερηφάνεια. ΑΚΟΜΑ ΜΙΑ… #oly Olympiacos FC Academy Olympiacos FC @highlight

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους