Κατάμεστο από ανθρώπους κάθε ηλικίας ήταν το βράδυ της Τρίτης το Κηποθέατρο Νίκαιας, όπου με την παράσταση «Δεκαοχτώ Ενάτου» συνεχίστηκαν οι πολύμορφες εκδηλώσεις για τα 82 χρόνια από το Μπλόκο της...
Κατάμεστο από ανθρώπους κάθε ηλικίας ήταν το βράδυ της Τρίτης το Κηποθέατρο Νίκαιας, όπου με την παράσταση «Δεκαοχτώ Ενάτου» συνεχίστηκαν οι πολύμορφες εκδηλώσεις για τα 82 χρόνια από το Μπλόκο της Κοκκινιάς.
Τις εκδηλώσεις πραγματοποιούν οι Τομεακές Οργανώσεις Πειραιά του ΚΚΕ και της ΚΝΕ και το Παράρτημα Κοκκινιάς της ΠΕΑΕΑ - ΔΣΕ.
Το στίγμα έδινε από την είσοδο το πανό «Ούτε στον Πειραιά ούτε πουθενά, μπλόκο στους φασίστες σε κάθε γειτονιά». Στο άνοιγμα αποδόθηκε φόρος τιμής στους εκτελεσμένους, στους βασανισμένους, στους φυλακισμένους, στους χιλιάδες αγωνιστές που στάθηκαν όρθιοι απέναντι στη ναζιστική κατοχή και στους ντόπιους συνεργάτες της.
Τονίστηκε ότι το Μπλόκο της Κοκκινιάς παραμένει σύμβολο ηρωισμού, αυτοθυσίας και οργανωμένης λαϊκής πάλης, και ότι ο φασισμός δεν είναι τυχαίο φαινόμενο αλλά γέννημα του συστήματος της εκμετάλλευσης.
Στη σκηνή η Δώρα Χρυσικού σε σκηνοθεσία Κοραή Δαμάτη ενσάρκωσε την Δάφνη, αυτόπτη μάρτυρα της δολοφονίας του Παύλου Φύσσα.
Ο μονόλογος, που συνδυάζει αληθινές μαρτυρίες και πραγματικά περιστατικά με τη μυθοπλασία, παρακολουθεί τη σύγκρουσή της με τον φόβο, μέχρι την απόφασή της να καταθέσει στη δίκη της εγκληματικής ναζιστικής Χρυσής Αυγής.
Στο τέλος το κοινό χάρισε στην παράσταση το πιο θερμό του χειροκρότημα. RIZOSPASTIS Το «παρών» έδωσε ο Μάκης Μακρής, μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ και Γραμματέας της Τομεακής Επιτροπής Πειραιά, μαζί με πολυμελή αντιπροσωπεία της ΚΕ του Κόμματος.
Παρευρέθηκαν επίσης η Διαμάντω Μανωλάκου, βουλευτής Β' Πειραιά του ΚΚΕ, ο δήμαρχος Χαϊδαρίου Μιχάλης Σελέκος, ο περιφερειακός σύμβουλος Αττικής με τη «Λαϊκή Συσπείρωση» Στέλιος Μπενετάτος, καθώς και οι Παναγιώτης Κατηφές και Ελευθερία Παπουτσιδάκη, επικεφαλής της «Λαϊκής Συσπείρωσης» στους δήμους Νίκαιας - Αγίου Ιωάννη Ρέντη και Κορυδαλλού αντίστοιχα και δημοτικοί σύμβουλοι. «Μέσα της συγκρούστηκαν δύο κόσμοι» Ιδιαίτερα φορτισμένη ήταν η στιγμή που η Μάγδα Φύσσα μετά το τέλος της παράστασης ανέβηκε στη σκηνή και στάθηκε δίπλα στην Δώρα Χρυσικού. «Οσες φορές και να την ακούσω, είμαι πάντα συγκλονισμένη», είπε, υπογραμμίζοντας ότι όσα παρουσιάζονται «είναι κάτι αληθινό, κάτι που έχει γίνει». Για την αυτόπτη μάρτυρα σημείωσε ότι «μέσα της συγκρούστηκαν δύο κόσμοι». Από τη μία η πίεση να παραμείνει σιωπηλή, και από την άλλη η φωνή της συνείδησης, που την οδήγησε στη δικαστική αίθουσα. «Ηταν μέρος του ξετυλίγματος του κουβαριού, που πρώτος ο Παύλος ξετύλιξε, δίνοντας τη ζωή και το αίμα του», πρόσθεσε.
Ευχαρίστησε την Δώρα Χρυσικού, λέγοντας ότι η παράσταση βγαίνει μέσα από την ψυχή της και ότι την κάνει για τον κόσμο, αλλά περισσότερο για τον Παύλο.
Οι δυο τους αγκαλιάστηκαν βαθιά συγκινημένες, με την Δώρα Χρυσικού να δηλώνει: «Σας ζητώ συγγνώμη.
Δεν μπορώ να πω κάτι.
Η συγκίνηση είναι πολύ μεγάλη». RIZOSPASTIS Ακολούθησαν παρεμβάσεις από τον Αντώνη Αντανασιώτη, μέλος του Τμήματος Δικαιοσύνης και Λαϊκών Ελευθεριών της ΚΕ του ΚΚΕ και συνήγορο Πολιτικής Αγωγής στη δίκη της Χρυσής Αυγής, και τον Μάρκο Μπεκρή, μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ και πρόεδρο του Εργατικού Κέντρου Πειραιά.
Πολλές φορές το κοινό ξέσπασε σε χειροκροτήματα, ενώ φώναξε και αντιφασιστικά συνθήματα.
Μόνο ο οργανωμένος λαός μπορεί να βάλει φραγμό Ο Αντ.
Αντανασιώτης ανέδειξε τη μεγάλη νομική και πολιτική μάχη που έδωσαν στη δίκη τα θύματα και οι συγγενείς τους, οι μάρτυρες κατηγορίας, ο λαός και η νεολαία.
Το τεράστιο αποδεικτικό υλικό - σημείωσε - φώτισε τη μαζική εγκληματική δράση της Χρυσής Αυγής, τις διασυνδέσεις της με υπηρεσίες του αστικού κράτους και τα στηρίγματά της από την εργοδοσία.
Ξεχώρισε το κοινό σχέδιο εργολάβων, εφοπλιστών και Χρυσής Αυγής για το χτύπημα του ταξικού σωματείου στη Ναυπηγοεπισκευαστική Ζώνη Περάματος και τη φυσική εξόντωση των στελεχών του.
Στάθηκε ιδιαίτερα στην περήφανη και θαρραλέα στάση της Μάγδας Φύσσα, που έγινε «μητέρα - σύμβολο όλων των θυμάτων της φασιστικής θηριωδίας». Προειδοποίησε ότι κανένας εφησυχασμός δεν δικαιολογείται, καθώς «με το τέρας του φασισμού δεν τελειώσαμε, γιατί δεν τελειώσαμε με το καπιταλιστικό σύστημα, που τον έχει ζωτική ανάγκη για την προστασία του.
Μόνο ο οργανωμένος λαός μπορεί να βάλει φραγμό στον φασισμό, βάζοντας στο στόχαστρο το σύστημα που τον γεννά και τον τρέφει». «Η Κοκκινιά δεν είναι μόνο Ιστορία» «Η Κοκκινιά δεν είναι μόνο Ιστορία.
Είναι παρακαταθήκη.
Είναι φλόγα που περνά από γενιά σε γενιά», τόνισε ο Μ. Μπεκρής.
Ανέδειξε ότι και σήμερα συγκρούονται δύο κόσμοι.
Από τη μία ο κόσμος των κερδών, της εκμετάλλευσης, των πολέμων και της φτώχειας, και από την άλλη ο κόσμος της δουλειάς, των εργατών, των βιοπαλαιστών και της νεολαίας, που παλεύει να ζήσει με αξιοπρέπεια. «Η πραγματική ελπίδα βρίσκεται στην οργάνωση, στη συλλογική πάλη, στα σωματεία, στους συλλόγους και στους αγώνες», επεσήμανε.
Γι' αυτό «η μνήμη δεν είναι μια τυπική τελετή.
Η μνήμη γίνεται πράξη.
Γίνεται ευθύνη.
Γίνεται αγώνας απέναντι στον φασισμό, στον ρατσισμό και στην εκμετάλλευση». Κάλεσε δε σε μαζική συμμετοχή στις εκδηλώσεις του Συλλόγου Πολιτισμού «Παύλος Φύσσας» και στο αντιφασιστικό συλλαλητήριο στις 18 Σεπτέμβρη, στο πανελλαδικό συλλαλητήριο των εργατικών σωματείων στη ΔΕΘ στις 5 Σεπτέμβρη και στο 52ο Φεστιβάλ ΚΝΕ - «Οδηγητή» στις 23 - 26 Σεπτέμβρη στο Πάρκο Τρίτση. «Η Ιστορία της Κοκκινιάς δεν ανήκει στο παρελθόν.
Συνεχίζει να γράφεται στους χώρους δουλειάς, στα σχολεία και τις σχολές, στα λιμάνια, στις γειτονιές και στους δρόμους του αγώνα», κατέληξε.
Οι εκδηλώσεις των επόμενων ημερών Τετάρτη 9 Σεπτέμβρη: 18.30: Κατάθεση στεφάνων στο κενοτάφιο του Γ' Νεκροταφείου Νίκαιας. 20.30: Προβολή ταινίας «Το Μπλόκο», του Αδωνι Κύρου, στη μάντρα του Μπλόκου.
Πέμπτη 10 Σεπτέμβρη: 20.30: Προβολή ταινίας «Το Τελευταίο Σημείωμα», του Παντελή Βούλγαρη, στη μάντρα του Μπλόκου.
Κυριακή 13 Σεπτέμβρη: 19.30: Στη μάντρα του Μπλόκου ξενάγηση - συζήτηση «Για την Ιστορία του τόπου μας», με τον Νίκο Φάσσα, μέλος του ΚΣ της ΚΝΕ και Γραμματέα του Τομεακού Συμβουλίου Πειραιά της ΚΝΕ, και την Μάγδα Φύσσα. 21.00: Προβολή του ντοκιμαντέρ της ΚΝΕ «Πρωτομαγιά 1944», για τους 200 εκτελεσμένους κομμουνιστές της Καισαριανής.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους