Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Η ώρα κοντεύει εννιάμιση, πρωινό Δευτέρας 24 Αυγούστου. Άλλο ένα πανηγύρι στη Μερόπη, που ξεκίνησε όμορφα το Σάββατο το μεσημέρι με τα ντολιά μας, φτάνει σιγά σιγά στο τέλος του.

Μας βρίσκει όλους καταχαμα κάτω από τον πλάτανο, αποκαμωμένους από τα ξενύχτια και το γλέντι, να ακούμε το τελευταίο μοιρολόι του Σωτήρη Δέσση.

Και η συγκίνηση δεν κρύβεται πια.

Είναι αποτυπωμένη στα πρόσωπα όλων μας.

Και μετά έρχεται εκείνη η στιγμή... Μια μεγάλη αγκαλιά όλοι μαζί.

Χωριανοί και επισκέπτες, μικροί και μεγάλοι.

Μα πιο πολύ η νεολαία μας.

Αχ, αυτή η νεολαία... Αγκαλιασμένοι τραγουδάμε χορεύοντας όλοι μαζί τον δικό μας αποχαιρετιστήριο ύμνο, «Τα Ξεχωρίσματα». Ένα τραγούδι που κάθε φορά σημαίνει πως το πανηγύρι τελειώνει και πως σιγά σιγά αρχίζουν πάλι οι αποχαιρετισμοί.

Και εκεί που νομίζεις πως η συγκίνηση έχει φτάσει στο αποκορύφωμά της, έρχεται το ξέσπασμα του Σωτήρη Δέσση στο τέλος... Με φωνή τρεμάμενη από τη συγκίνηση, φωνάζει για το αγαπημένο μας Πωγώνι.

Και κάπου εκεί δεν χρειάζονται άλλα λόγια... Γιατί το πανηγύρι μας δεν είναι μόνο δυο μέρες γλέντι.

Είναι το χωριό μας.

Είναι οι άνθρωποί μας.

Είναι οι στιγμές που μας ενώνουν.

Είναι οι αγκαλιές πριν ξαναχωρίσουμε.

Και είναι αυτή η υπόσχεση που κανείς δεν χρειάζεται να πει δυνατά: Να είμαστε καλά, να ξανασμίξουμε όλοι στη Μερόπη μας.

Και πίσω από αυτές τις δυο μέρες βρίσκονται πολλοί άνθρωποι που αξίζουν ένα μεγάλο ευχαριστώ.

Πρώτα απ' όλα η ορχήστρα μας. Ο Σωτηρης Δεσσης , ο Νικος Οικονομου , ο Σπύρος Σχίζας Spiros Schizas , ο Γιώργος Καλτσούνης μαζί με τον φερέλπι γιο του Χαράλαμπο και φυσικά ο Γιάννης Φάκος.

Για άλλη μια χρονιά έδωσαν τον καλύτερό τους εαυτό και, κυρίως, έδειξαν πόσο αγαπούν τη Μερόπη και το πανηγύρι της.

Εννιά χρόνια τώρα δεν έρχονται απλώς να παίξουν στο χωριό μας.

Γίνονται ένα με εμάς και αυτό το νιώθουμε και το εκτιμούμε.

Τον μάγειρα και συγχωριανό μας, Παναγιώτης Κούρος για το εξαιρετικό μας γεύμα, προβατίνα καβουρμά με πιλάφι, στο μεσημεριανό τραπέζι μας του Σαββάτου Ένα μεγάλο ευχαριστώ στον Γιώργο «Γάκη» Μεντή και στους συνεργάτες του για την πολύτιμη συνεισφορά τους όλες αυτές τις ημέρες.

Ευχαριστούμε μέσα από την καρδιά μας και όλους τους κοντοχωριανούς μας που ήρθαν και γλέντησαν μαζί μας. Από Παλαιόπυργο, Κακόλακκο, Δρυμάδες, Δολό, Κεφαλόβρυσο, Βασιλικό, Ωραιόκαστρο, Βήσσανη, Παρακάλαμο, αλλά και τους πιο μακρινούς φίλους μας από Ζίτσα, Αετόπετρα και ακόμη πιο μακριά, από Βόλο και Κυπαρισσία.

Και συγχωρέστε μας αν ξεχνάμε κάποιους.

Ήσασταν πολλοί και η παρουσία και η συμμετοχή όλων σας έδωσε ακόμη μεγαλύτερη χαρά στο πανηγύρι μας.

Ξεχωριστό ευχαριστώ αξίζει στα παιδιά του χορευτικού μας και σε όλους όσοι δούλεψαν γι' αυτό το όμορφο αποτέλεσμα : Παναγιώτης Μανδραπήλιας, Γιάννης Κωστούλας, Κωνσταντίνος Κωστούλας, Ανέστης Ναυρόζογλου, Σταύρος Μητσούλης, Γιώργος Τζιγκουνάκης. Παντελής Γεωργιάδης και τα κορίτσια μας: Βασιλεία Σταυρου, Αναστασία Κωστούλα, Βασιλική Μανδραπήλια. Αντριάνα Γεωργιάδη. Ραφαηλια Ζήκα, Βίκυ Γεωργιάδη, Σοφία Μητσούλη. Ρέα Ρέχσγκελ Κωστούλα, Βασιλεία Τζιγκουνάκη. Νικολέτα Σταύρου. Στον Νικόλα Τριανταφύλλου, τόσο ως δάσκαλο όσο και ως ντολή πασά και τελετάρχη του πανηγυριού. Στην Αρετή Γεωργιάδη, που πέρα από πρόεδρος του Συλλόγου μας ανέλαβε και το ντύσιμο των κοριτσιών μας. Στη Δέσποινα Ναυρόζογλου για την επιμέλεια του ντυσίματος και στην Κάλλη Κλεισούρα για την πολύτιμη συνδρομή της.

Και φυσικά στον κοντοχωριανό μας και πρόεδρο του γειτονικού Παλαιοπύργου, Τάσο Τζιάκο, για τις συμβουλές, τη βοήθεια και τη συμβολή του στο όμορφο αποτέλεσμα της εμφάνισης των κοριτσιών μας με τα σεγκούνια.

Ένα μεγάλο, τεράστιο, ευχαριστώ και σε όλα τα μέλη του Εξωραϊστικού Συλλόγου Μερόπης, στους ανθρώπους που κάθε χρόνο μοχθούν, τρέχουν, κουράζονται και πολλές φορές μένουν στο παρασκήνιο, για να μπορέσουμε όλοι εμείς να χαρούμε αυτές τις δυο μέρες και όχι μόνο, όπως τους αξίζει.

Και άφησα για το τέλος αυτούς που ίσως αξίζουν το μεγαλύτερο μπράβο.

Τη νεολαία μας.

Αχ, αυτή η νεολαία μας... Τα παιδιά μας, τα βλαστάρια μας, που καταφέρνουν κάθε χρόνο να μας συγκινούν με το κέφι τους, τη σεμνότητά τους και πάνω απ' όλα με την αγάπη τους για το χωριό και την παράδοσή μας.

Όσο βλέπουμε αυτά τα παιδιά να χορεύουν, να τραγουδούν, να αγκαλιάζονται και να ξημερώνουν μαζί μας στην πλατεία, ξέρουμε πως όλο αυτό που παραλάβαμε από τους παλιότερους δεν σταματά εδώ.

Θα συνεχίσει.

Και τώρα ήρθε πάλι η ώρα για τα δικά μας «Ξεχωρίσματα». Ραντεβού σε μερικές ημέρες...του χρόνου τον Αύγουστο, πάλι εδώ. Στη Μερόπη μας.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους