Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Credit Score Πολιτών & Κοινωνικός Φιλελευθερισμός. (ένα κείμενο που κανείς δεν θα διαβάσει, αλλά οφείλω να γράψω ως συνέχεια του χθεσινού ποστ) @ακόλουθοι Αν πεις τη φράση «Οικονομία χωρίς μονοπώλια, καρτέλ, προνομιακούς προμηθευτές και κρατικοδίαιτες ολιγαρχίες», ο κομματικός πατριωτισμός ορισμένων υποστηρικτών της συγκυβέρνησης θα τους οδηγήσει να την αποδώσουν σε κάποιον φανατικό εκπρόσωπο της Αριστεράς.

Εύλογο θα πείτε όταν στις προσεχείς εκλογές θα κληθούν να υπερασπιστούν τον «πολιτικό» λόγο παρουσιαστών, ηθοποιών, φωτογράφων, τηλε-μαϊντανών και άλλων επαϊόντων τους οποίους θα επιλέξει ο κομματικός μηχανισμός προς άγραν ψήφων.

Έλα όμως που η παραπάνω φράση αποτελεί βασική αρχή του Κοινωνικού Φιλελευθερισμού, τον οποίο θα έπρεπε να ακολουθεί ευλαβικά αυτή η κυβέρνηση. Ο Κοινωνικός Φιλελευθερισμός απαιτεί και υπερασπίζεται την πραγματική δυνατότητα του πολίτη να μορφωθεί, να εργαστεί, να επιχειρήσει, να προστατεύσει την υγεία του και να συμμετάσχει ισότιμα στην κοινωνία και την οικονομία. Ο Κοινωνικός Φιλελευθερισμός (ΚΦ), δεν είναι ένας συμβιβασμός «μισού κρατισμού και μισής αγοράς», αλλά ένα σύστημα στο οποίο πάνω από όλα προστατεύονται οι ατομικές ελευθερίες (προστασία του λόγου, της ιδιωτικότητας, της συνείδησης, των δικαιωμάτων και των μειονοτήτων). Ο ΚΦ υπερασπίζεται το Κράτος Δικαίου, την ισονομία, τους ανεξάρτητους θεσμούς, τη λογοδοσία, αλλά και τον έλεγχο της εκτελεστικής εξουσίας.

Παλεύει για πραγματική ισότητα ευκαιριών με ισότιμη πρόσβαση σε ποιοτική παιδεία, υγεία, εργασία και κοινωνική κινητικότητα.

Διαμορφώνει ανταγωνιστική αγορά με ανοικτή οικονομία χωρίς μονοπώλια και καρτέλ, ενώ ενισχύει ένα Κοινωνικό Κράτος δικαιωμάτων με σταθερές και καθολικές κοινωνικές υπηρεσίες, αντί αποσπασματικών παροχών πολιτικής σκοπιμότητας. Ο Rawls μάλιστα, ένας από τους «πατέρες» του Κοινωνικού Φιλελευθερισμού προσθέτει ότι οι κοινωνικές και οικονομικές ανισότητες μπορούν να δικαιολογηθούν μόνο όταν συνυπάρχουν με πραγματικά δίκαιη ισότητα ευκαιριών και λειτουργούν προς όφελος των λιγότερο ευνοημένων, το γνωστό δηλαδή «κριτήριο της διαφοράς». Τι ζούμε λοιπόν σήμερα στην Ελλάδα, και πόσο βοηθάει το πρόσφατα θεσμοθετημένο Credit Score στη δημιουργία ενός ασφαλούς πλαισίου ανάπτυξης της οικονομίας; 1. Επιλεκτικό κράτος αντί απρόσωπου κράτους κανόνων: Ο Κοινωνικός Φιλελευθερισμός δεν είναι εναντίον του ισχυρού κράτους.

Είναι εναντίον του κράτους που κατανέμει επιλεκτικά συμβάσεις, επιδοτήσεις και προνόμια. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή επισημαίνει στην έκθεση για τη χώρα μας το 2026 ότι εξακολουθούν να υπάρχουν διαρθρωτικά προβλήματα στις δημόσιες συμβάσεις, τα οποία περιορίζουν τον ανταγωνισμό και υπονομεύουν τη διαφάνεια.

Το 2025, το 58,2% των διαγωνισμών είχε έναν μόνο προσφέροντα, έναντι ενωσιακής διαμέσου 27%. Η ύπαρξη μίας προσφοράς δεν ταυτίζεται νομικά με την απευθείας ανάθεση, αποτελεί όμως ισχυρό δείκτη περιορισμένου ανταγωνισμού και «φωτογραφικών» διαγωνισμών. Το Ελεγκτικό Συνέδριο, μάλιστα, έχει εντοπίσει σε θεματικό έλεγχο απευθείας αναθέσεων πρακτικές που δημιουργούν εύλογες αμφιβολίες ως προς την αμεροληψία, τη διαφάνεια και τη χρηστή δημοσιονομική διαχείριση.

Η δυνατότητα ορισμένων οικονομικών φορέων να αποκτούν προνομιακή πρόσβαση στο κράτος αποτελεί τροχοπέδη στην ανάπτυξη μιας οικονομίας ίσων ευκαιριών, ενώ η κρατικοδίαιτη επιχειρηματικότητα αποτελεί άρνηση και της κοινωνικής δικαιοσύνης και του οικονομικού φιλελευθερισμού. 2. Έκτακτα επιδόματα αντί συγκροτημένου κοινωνικού κράτους: Μια έκτακτη ενίσχυση μπορεί να είναι απολύτως αναγκαία σε περίοδο ενεργειακής ή πληθωριστικής κρίσης.

Όταν, όμως, οι έκτακτες παροχές υποκαθιστούν τη σταθερή πολιτική για τη στέγαση, την υγεία, την παιδεία, το ελάχιστο εισόδημα και την κοινωνική φροντίδα, δεν συγκροτούν κοινωνικά φιλελεύθερο κράτος. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή διαπιστώνει περιορισμένη πρόοδο στην κοινωνική προστασία και αναφέρει ότι η Ελλάδα τείνει να βασίζεται σε εφάπαξ μέτρα στήριξης, ενώ η κάλυψη και η επάρκεια βασικών παροχών παραμένουν χαμηλές.

Το 2025, το 27,5% του πληθυσμού βρισκόταν σε κίνδυνο φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού, το δεύτερο υψηλότερο ποσοστό στην ΕΕ. 3. Ιδιωτική οικονομία χωρίς επαρκή ανταγωνισμό: Ο κοινωνικά φιλελεύθερος δεν ταυτίζει την ελεύθερη αγορά με την ασυδοσία των ισχυρών.

Χωρίς αποτελεσματική εποπτεία του ανταγωνισμού, η αγορά μετατρέπεται σε σύστημα ιδιωτικών προσόδων.

Ο όρος «καρτέλ» έχει συγκεκριμένο νομικό περιεχόμενο και δεν αποδεικνύεται μόνο από την αύξηση των τιμών.

Υπάρχουν τεκμηριωμένες παραβάσεις του δικαίου του ανταγωνισμού: χαρακτηριστικά, η Επιτροπή Ανταγωνισμού επέβαλε συνολικά πρόστιμα άνω των 41,7 εκατ. ευρώ σε πέντε τράπεζες και στην Ελληνική Ένωση Τραπεζών για πρακτικές στις τραπεζικές υπηρεσίες και στα συστήματα πληρωμών.

Η επιβολή κυρώσεων είναι θετική ένδειξη λειτουργίας της ανεξάρτητης Αρχής.

Ταυτόχρονα, όμως, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή εξακολουθεί να εντοπίζει εμπόδια εισόδου σε επαγγέλματα και στο λιανικό εμπόριο, τα οποία περιορίζουν τον ανταγωνισμό και την επιχειρηματική δυναμική.

Σε ενέργεια, καύσιμα, τράπεζες, συγκεκριμένα καταναλωτικά προϊόντα έχουν εντοπιστεί κατ' επανάληψη ενδείξεις για συμφωνίες κάτω από το τραπέζι μεταξύ των παρόχων.

Να θυμηθούμε την αμαρτωλή και αυθαίρετη ρήτρα αναπροσαρμογής που βρήκε ανήμπορη την κυβέρνηση για να την καταργήσει; 4. Ανάπτυξη χωρίς επαρκή προστασία της αγοραστικής δύναμης Τον Ιούλιο του 2026 ο ετήσιος πληθωρισμός ήταν 3,4%, με αύξηση 8,8% στη στέγαση, το νερό, την ηλεκτρική ενέργεια και το φυσικό αέριο.

Είχαν προηγηθεί αυξήσεις των τιμών των τροφίμων κατά 9,7% το 2022 και 9,9% το 2023.

Η διεθνής ενεργειακή κρίση και οι διαταραχές της εφοδιαστικής αλυσίδας φυσικά και δεν αποτελούν αποκλειστική κυβερνητική ευθύνη.

Η κριτική αφορά κυρίως την επιλογή αντιμετώπισης με επαναλαμβανόμενες επιδοτήσεις κατανάλωσης αντί μόνιμων παρεμβάσεων στον ανταγωνισμό, στην ενεργειακή ανθεκτικότητα, στη στέγαση και στην ενίσχυση του πραγματικού διαθέσιμου εισοδήματος. 5. Πίεση στις μικρές επιχειρήσεις, τη ραχοκοκαλιά του Κοινωνικού Φιλελευθερισμού.

Στο δεύτερο τρίμηνο του 2026 καταγράφηκαν 35.495 νέες εγγραφές επιχειρήσεων, αυξημένες κατά 1% σε ετήσια βάση, αλλά και 171 πτωχεύσεις, αυξημένες κατά 43,7% από χαμηλή βάση.

Πολλές μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις αντιμετωπίζουν δυσανάλογη πίεση από το ενεργειακό κόστος, τα ενοίκια, τη χρηματοδότηση, τη φορολογική και κανονιστική πολυπλοκότητα και την ισχύ μεγαλύτερων ανταγωνιστών.

Γεγονός που θα επιδεινωθεί με την εφαρμογή του Credit Score. Για ΟΠΕΚΕΠΕ και άλλα παρατράγουδα που κάθε άλλο παρά συνθέτουν ένα ασφαλές περιβάλλον Κοινωνικού Φιλελευθερισμού δεν χρειάζεται να γράψω. Συμπέρασμα: Η Νέα Δημοκρατία δεν απομακρύνθηκε από τον Κοινωνικό Φιλελευθερισμό επειδή παρενέβη υπερβολικά στην οικονομία, αλλά επειδή παρενέβη επιλεκτικά: λιγότερο εκεί όπου απαιτούνται καθολικά δημόσια αγαθά, κοινωνικές υποδομές, ισχυρός ανταγωνισμός και ανεξάρτητοι έλεγχοι και περισσότερο εκεί όπου το κράτος κατανέμει συμβάσεις, επιδοτήσεις και έκτακτες ενισχύσεις.

Το αποτέλεσμα ήταν μια ιδιωτική οικονομία χωρίς επαρκή και επί ίσοις όροις ανταγωνισμό, επιδόματα χωρίς ολοκληρωμένο κοινωνικό κράτος και οικονομική ανάπτυξη χωρίς αντίστοιχη διεύρυνση της ασφάλειας και των πραγματικών δυνατοτήτων μεγάλου μέρους της κοινωνίας. Κοινωνικός Φιλελευθερισμός και Credit Score: Από τη σκοπιά του Κοινωνικού Φιλελευθερισμού, αποστολή του κράτους δεν είναι απλώς να καταγράφει την οικονομική συμπεριφορά των πολιτών, αλλά να διασφαλίζει την ουσιαστική ελευθερία, τη δεύτερη ευκαιρία και τη δυνατότητα ισότιμης συμμετοχής τους στην οικονομική ζωή.

Το κρατικό Credit Score κινείται προς την αντίθετη κατεύθυνση.

Σύμφωνα με την υπουργική απόφαση, αξιοποιεί εισοδήματα, περιουσιακά στοιχεία, οφειλές, καθυστερήσεις, ρυθμίσεις, μέτρα αναγκαστικής εκτέλεσης, πλειστηριασμούς και πτωχεύσεις, προκειμένου ένας αλγόριθμος μηχανικής μάθησης να εκτιμήσει όχι μόνο την ικανότητα, αλλά ακόμη και την «πρόθεση» αποπληρωμής του πολίτη.

Δεν προκύπτει, όμως, ότι μπορεί να διακρίνει τον στρατηγικό κακοπληρωτή από εκείνον που εξακολουθεί να φέρει τα τραύματα σχεδόν δύο δεκαετιών δημοσιονομικής κρίσης, ύφεσης, ανεργίας, πανδημίας, ενεργειακής κρίσης και ακρίβειας.

Μετατρέπει έτσι τις συνέπειες μιας συλλογικής οικονομικής αποτυχίας σε ατομικό στίγμα και, εφόσον η βαθμολογία χρησιμοποιηθεί ως κριτήριο συναλλαγών, μπορεί να δημιουργήσει έναν αυτοτροφοδοτούμενο κύκλο: χαμηλή βαθμολογία, δυσκολότερη ή ακριβότερη πρόσβαση σε πίστωση, λιγότερες ευκαιρίες ανάκαμψης και ακόμη βαθύτερος αποκλεισμός.

Χωρίς ισχυρές εγγυήσεις δεύτερης ευκαιρίας, αλλά και ίσων ευκαιριών χωρίς ρουσφέτια, χάρες, κολλητούς, με ανθρώπινο έλεγχο, διαφάνεια του αλγορίθμου και συνεκτίμηση των πραγματικών κοινωνικοοικονομικών συνθηκών, το μέτρο δεν προστατεύει τους πολλούς ούτε ενισχύει μια συμπεριληπτική οικονομία.

Το μόνο που φιλοδοξεί είναι να «εξευγενίσει» την κοινωνία αποκλείοντας τους ήδη ευάλωτους.

Ακριβώς το αντίθετο δηλαδή από όσα πρεσβεύει ο Κοινωνικός Φιλελευθερισμός.

Ψιλά και ακατανόητα γράμματα για εκείνους που φορούν κομματικές παρωπίδες, για εκείνους που ψηφίζουν με κριτήρια τηλεθέασης και για εκείνους που βρίσκονται κοντά στην εξουσία και έτσι δεν βλέπουν καθαρά τα πράγματα λόγω κομματικής πρεσβυωπίας. Αυτά τα ολίγα και όποιος διάβασε, κατάλαβε.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους