Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Αν περπατάς σε μια παραλία και συναντήσεις ένα αυγό καρέτα καρέτα, ❗πρόσεχε.❗ Δεν το αγγίζεις, δεν το μετακινείς και φυσικά δεν το σπας.

Ο νόμος στέκεται από πάνω του με αυστηρό ύφος, ποινές, πρόστιμα και περιβαλλοντικές υπηρεσίες.

Πρόκειται για αναπτυσσόμενο έμβρυο προστατευόμενου είδους και η σκόπιμη καταστροφή του απαγορεύεται ρητά.

Ο δράστης μπορεί να βρεθεί αντιμέτωπος με φυλάκιση, χρηματική ποινή και ξεχωριστό διοικητικό πρόστιμο.

Το κράτος αναγνωρίζει ότι μέσα στο κέλυφος υπάρχει ζωή σε εξέλιξη.

Δεν βλέπει ένα άψυχο αντικείμενο ούτε ένα αδιάφορο σύνολο κυττάρων.

Βλέπει έναν οργανισμό που αναπτύσσεται και οφείλει να προστατευθεί πριν ακόμη εκκολαφθεί.

Μέχρι εδώ, όλα λογικά.

Όταν όμως η συζήτηση περνά στο ανθρώπινο έμβρυο, η κρατική ορολογία αλλάζει με αξιοθαύμαστη ταχύτητα.

Η αναπτυσσόμενη ζωή γίνεται ξαφνικά «ιατρική πράξη», «διακοπή κύησης» και «ατομική επιλογή». Στις περιπτώσεις όπου το άρθρο 304 του Ποινικού Κώδικα επιτρέπει την άμβλωση, δεν επιβάλλεται ποινή.

Το έμβρυο παύει να απασχολεί ουσιαστικά τη νομοθεσία και το ενδιαφέρον μεταφέρεται αποκλειστικά στην απόφαση του ενηλίκου.

Έτσι δημιουργείται ένα παράδοξο που, εαν σπάσεις ένα αυγό χελώνας, κατέστρεψες αναπτυσσόμενη ζωή και απειλείς τη βιοποικιλότητα.

Αν διακοπεί νόμιμα μια ανθρώπινη κύηση, δεν κατέστρεψες τίποτα που το κράτος θεωρεί άξιο προστασίας.

Προφανώς για το αριστερόστροφο κράτος, η ζωή αποκτά διαφορετικό βάρος ανάλογα με το είδος, την τοποθεσία και το κατάλληλο νομικό λεξιλόγιο.

Στην παραλία χρειάζεται κορδελάκι, ξύλινο πλαίσιο, πινακίδα και εθελοντής να φυλάει τη φωλιά.

Στη μήτρα αρκεί η τήρηση των νόμιμων προϋποθέσεων.

Το αυγό έχει φρουρούς.

Το ανθρώπινο έμβρυο έχει προθεσμίες.

Δεν πρόκειται για επίθεση στις γυναίκες ούτε για άρνηση των δύσκολων περιστάσεων που μπορεί να συνοδεύουν μια εγκυμοσύνη.

Πρόκειται για κριτική σε ένα πολιτικό σύστημα που αποφεύγει επιμελώς το βασικό ερώτημα: πότε αρχίζει η ανθρώπινη ζωή και γιατί η αξία της μεταβάλλεται ανάλογα με το αν η αναγνώρισή της δυσκολεύει την κυρίαρχη αφήγηση; Η υποκρισία δεν βρίσκεται στην προστασία της καρέτα καρέτα, βρίσκεται στην επιλεκτική ευαισθησία.

Στα δάκρυα για κάθε σπασμένο κέλυφος και στη σιωπή για κάθε ανθρώπινο έμβρυο που δεν θα γεννηθεί.

Τελικά, το κράτος μάς διδάσκει ένα αριστερό μάθημα βιολογίας: μέσα στο αυγό της χελώνας υπάρχει ζωή.

Μέσα στη μήτρα υπάρχει ζωή μόνο όταν είναι επιθυμητή. Και αυτή η αντίφαση δεν είναι επιστήμη είναι η κομματική πολιτική στην Ελλάδα

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους