Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Σε μια του βυθού ενάλια σπηλιά αφέθηκες να πλαγιάσεις στις ρίζες του αγιοκλήματος.

Σ’ αυτό το νεκροταφείο που φτάνει η αυγουστιάτικη θάλασσα για να ποτίσει τη ζωή που φυτρώνει στο γερασμένο γιασεμί έψαξες το στερνό σου σπίτι.

Τα αποστεωμένα σου δάχτυλα ψαχουλεύουν τις κόχες δυο άδειων ματιών που μέσα τους φωλιάζουν καβούρια και γλυφά της θάλασσας κύματα αφήνουν λευκό στις σκελετωμένες γούβες αλάτι.

Βουνά από αλάτι σκεπάζουν το πράσινο των ματιών χρώμα.

Κάθε χούφτα αλάτι και μια υγρή της θάλασσας θύμηση να σε ταξιδεύει στα καλοκαίρια και το κορμί σου να αφήνει αποκαμωμένο στα παχιά φύκια που πνίγουν το αυγουστιάτικο των τζιτζικιών μοιρολόι κάθε που το φθινόπωρο σκεπάζει όσους απέμειναν και πενθούν. Αιωνία σου η μνήμη... Μέχρι να βρεθούμε ξανά...

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους