Η 3η Σεπτέμβρη του 1843, αποτελεί την έναρξη αποδόμησης του απολυταρχικού καθεστώτος που επιβλήθηκε στους Έλληνες μετα την δολοφονία του Έλληνα Κυβερνήτη μετά την ελληνική επανάσταση του ´21 και την...
Η 3η Σεπτέμβρη του 1843, αποτελεί την έναρξη αποδόμησης του απολυταρχικού καθεστώτος που επιβλήθηκε στους Έλληνες μετα την δολοφονία του Έλληνα Κυβερνήτη μετά την ελληνική επανάσταση του ´21 και την συνθήκη απελευθέρωσης της Ελλάδος, ΙΩΑΝΝΗ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ.
Πέραν τούτων μας υπενθυμίζει ότι και το πλέον δημοκρατικό Σύνταγμα είναι φεουδαρχικής προσελεύσεως και ότι Σήμερα μέγα πολιτικό πρόβλημα αποτελούν οι Θεσμοί για να έχει υπόσταση η Ελευθερία του ανθρώπου στο έθνος του και τον κόσμο.
Η μορφή της ασκούμενης εξουσίας Συγκέντρωση της βούλησης των Πολιτών είναι το μεγαλύτερο εκ των πολιτικών θεμάτων.
Σήμερα η Δημοκρατία (Κράτος ΜΚΟ - Κοινωνία σε αποσύνδεση στον ορίζοντα της αποδομούμε ής Νέας Τάξης Πραγμάτων και της διεθνούς Ελίτ) φανερώνει ότι βρισκόμαστε σε ιστορικό σταυροδρόμι με, επαναπροσδιορισμό των διεθνών Σχέσεων, αναζητώντας την ορθή πλευρά της ιστορίας.
Κατα τούτο παρίσταται αναγκαία η θεσμική συγκρότηση των δομών και των ανθρώπινων σχέσεων στον σύγχρονο κόσμο και του κράτους, ως Πολιτεία πλέον.
Όμως, μόνο Νέοι καλλιτέχνες μπορεί να διαμορφώσουν μια νέα «μουσική», ενώ η καινούργια μουσική, χρειάζεται και καινούργια αυτιά (Νίτσε). Τούτο ισχύει ανάλογα και για την σύγχρονη θεσμική ανασυγκρότηση η οποία απαιτεί νέο ακροατήριο, και την καθιστά ακόμα πιο δύσκολη . Η ελευθερία δεν είναι διαδικασία "απελευθέρωσης", ούτε κεκτημένη κατάσταση, είναι μια συνεχής Έλευσις, που σε θέλει παρόντα και λέγοντα.
Αυτό ακριβώς αποτελεί και τον τραγικό λόγο της ύπαρξης μας, αλλά και την ομορφιά της ζωής, που σ’ αυτήν την ύπαρξη περιποιεί ενδιαφέρον και αισιοδοξία για τα έμπροσθεν.
Η ανασυγκρότηση αυτή ως Αναθέσμιση, με την κοινότητα του ανθρώπου παρούσα είναι που θα βάλλει φραγμό ώστε η εξουσία να μην είναι «Εμόν Παίγνιον» στα χέρια σαλτιμπάγκων πολιτικών.. Η Δημοκρατία αυτή απαιτεί ελεύθερους ανθρώπους όπως την προσδιορίζει ο Σενέκας, «Ελεύθερος άνθρωπος είναι αυτός που ελεύθερα υπακούει σε αυτά, που κατ’ ανάγκη συμβαίνουν». Η Δημοκρατία αυτή ως αληθινή, αποτελεί οίκοθεν αντίσταση τόσο στον διεθνιστικό μηδενισμό όσο και στον νεοφιλελεύθερο εθνικό ή διεθνή ολιγαρχικό καπιταλισμό, διότι η Κοινότητα, το Κοινόν, αυτόν τε και έτερον, οικοδομεί οίκοθεν ανθρώπινες σχέσεις φιλίας και ελέους,την Αλληλεγγύη.
Σχέσεις της ελληνότροπης αγάπης που αποτρέπει οίκοθεν την ρευστοποίηση της αντικειμενικής υποστάσεως του ετέρου.
Αυτής της Πολιτικής, σκληρός πυρήνας είναι η Αναθέσμιση παντού με σκοπό την κοινωνικοοικονομική αναδόμηση και τη θεσμικά παραγωγική ανασυγκρότηση του κράτους, ως Πολιτεία, της οποίας μόριον είναι ο Πολίτης, οι Πολίτες.
Κατά τούτο και για την Πολιτική αυτή, νέας κοπής, όπως και για την καινούργια μουσική, απαιτούνται αντίστοιχα τα νέα αυτιά.
Αυτά μπορεί να τα ερεθίσει σήμερα μόνο μια Ελληνική Πολιτική Σκέψη περί θεσμών, Ελευθερίας, Ανθρωπισμού και Αληθινής Δημοκρατίας με μια νέα και άφθαρτη Πολιτική Οντότητα ως ανάγκη των καιρών .-
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους