Original Post

Πλήρες Κείμενο:

ΖΑΚΥΝΘΟΣ, 350 π.Χ. Ένα ταξίδι, ένας κρυφός έρωτας, ένας ηλικιωμένος Ζακυνθινός ψαράς, ένα όνειρο με τον Οδυσσέα και ένα πειρατικό πλοίο που παραμονεύει στο Κρυονέρι.

Και όλα αυτά σε ένα από τα σημαντικότερα μυθιστορήματα της ύστερης αρχαιότητας. Ο Ηλιόδωρος, στα Αἰθιοπικά ή Τα περί Θεαγένην και Χαρίκλειαν, μας μεταφέρει σε έναν κόσμο ταξιδιών, έρωτα, περιπέτειας και κινδύνου.

Το έργο γράφτηκε αιώνες μετά την εποχή στην οποία τοποθετείται η ιστορία και αφηγείται τις περιπέτειες δύο νέων ερωτευμένων, του Θεαγένη και της Χαρίκλειας.

Σε ένα από τα επεισόδια του έργου, οι δύο νέοι ταξιδεύουν μαζί με τον σοφό Αιγύπτιο ιερέα Καλάσιρι με ένα φοινικικό πλοίο.

Και κάποια στιγμή στον δρόμο τους εμφανίζεται η Ζάκυνθος.

Η περιγραφή του ταξιδιού δεν είναι καθόλου τυχαία.

Σύγχρονη φιλολογική μελέτη επισημαίνει ότι η γεωγραφία της διαδρομής προς τη Ζάκυνθο αποδίδεται από τον Ηλιόδωρο με αξιοσημείωτη ακρίβεια.

Καθώς πλησιάζουν το νησί, πέφτει η νύχτα.

Ο καπετάνιος γνωρίζει τους κινδύνους των ακτών και περιμένει την αυγή για να πλησιάσει με ασφάλεια.

Όταν τελικά το φοινικικό πλοίο μπαίνει στο λιμάνι της Ζακύνθου, η παρουσία του προκαλεί το ενδιαφέρον των κατοίκων. Οι Φοίνικες αποφασίζουν να ξεχειμωνιάσουν στο νησί και οι ναυτικοί κατευθύνονται προς την πόλη και την αγορά για τις δουλειές και τις προμήθειές τους. Ο Καλάσιρις όμως αναζητά ένα πιο ήσυχο και ασφαλές μέρος για τον Θεαγένη και τη Χαρίκλεια.

Κοντά στην ακτή συναντά έναν ηλικιωμένο ψαρά.

Το όνομά του είναι Τυρρηνός. Ο Ηλιόδωρος μάς τον παρουσιάζει μπροστά στο σπίτι του να μπαλώνει τα σκισμένα δίχτυα του. Ο Καλάσιρις προσπαθεί να συνεννοηθεί μαζί του και τελικά ο Τυρρηνός ανοίγει το σπίτι του στους τρεις ξένους.

Έτσι ο Καλάσιρις, ο Θεαγένης και η Χαρίκλεια γίνονται φιλοξενούμενοι μιας ζακυνθινής οικογένειας και περνούν εκεί τον χειμώνα.

Και μέσα σε ένα μυθιστόρημα της ύστερης αρχαιότητας συναντάμε μια υπέροχη εικόνα της αρχαίας Ζακύνθου.

Έναν απλό ψαρά που ανοίγει το σπίτι του σε ανθρώπους που έφτασαν από τη θάλασσα.

Όμως η ηρεμία δεν θα κρατήσει. Ένας Φοίνικας έμπορος, συνταξιδιώτης τους, έχει προσέξει τη Χαρίκλεια και επιθυμεί να την παντρευτεί.

Εκείνος όμως αγνοεί αυτό που γνωρίζει πολύ καλά ο Καλάσιρις. Η Χαρίκλεια και ο Θεαγένης αγαπιούνται. Ο Καλάσιρις προσπαθεί λοιπόν να προστατεύσει τον δεσμό τους και να κερδίσει χρόνο.

Και τότε εμφανίζεται ένας ακόμη μεγαλύτερος κίνδυνος. Ο Τυρρηνός διακρίνει ένα ύποπτο πλοίο κρυμμένο στο Κρυονέρι.

Καταλαβαίνει τον κίνδυνο και προειδοποιεί κρυφά τον Καλάσιρι.

Πρόκειται για πειρατικό πλοίο.

Οι πειρατές παρακολουθούν το φοινικικό σκάφος και περιμένουν την αναχώρησή του. Ο Τυρρηνός παίρνει τον Καλάσιρι σε απόμερο σημείο και του αποκαλύπτει το σχέδιο που ετοιμάζεται εναντίον τους.

Πρέπει να φύγουν.

Και κάπου εδώ η πραγματικότητα της αφήγησης συναντά τον μύθο. Στη Ζάκυνθο ο Καλάσιρις βλέπει στον ύπνο του τον Οδυσσέα.

Ο μυθικός βασιλιάς της γειτονικής Ιθάκης εμφανίζεται στο όνειρό του ενοχλημένος, επειδή ο Καλάσιρις πέρασε τόσο κοντά από τον τόπο του χωρίς να του αποδώσει τις οφειλόμενες τιμές.

Του προμηνύει μάλιστα τις δοκιμασίες που θα ακολουθήσουν στο ταξίδι του. Ο Καλάσιρις ξυπνά και καταλαβαίνει ότι πρέπει να φύγουν.

Έρχεται η ώρα του αποχαιρετισμού.

Πριν αναχωρήσει, εμπιστεύεται στον Τυρρηνό μία τελευταία αποστολή.

Να ταξιδέψει στην Ιθάκη και να προσφέρει εκ μέρους τους θυσία και τιμές στον Οδυσσέα, ώστε να κατευνάσει την οργή του. Ο Τυρρηνός τού το υπόσχεται.

Και συνοδεύει τους τρεις ταξιδιώτες μέχρι το πλοίο.

Ο αποχαιρετισμός είναι συγκινητικός.

Ο ηλικιωμένος Ζακυνθινός ψαράς τούς αποχαιρετά με δάκρυα και εύχεται να έχουν καλό ταξίδι.

Το φοινικικό πλοίο ανοίγεται και πάλι στο Ιόνιο. Η Ζάκυνθος μένει πίσω.

Όμως το ταξίδι του Θεαγένη και της Χαρίκλειας απέχει πολύ ακόμη από το τέλος του.

Μένει όμως αυτή η μικρή ιστορία.

Μια λογοτεχνική εικόνα της αρχαίας Ζακύνθου, της θάλασσας και των ανθρώπων της.

Ένα φοινικικό πλοίο.

Ένας ηλικιωμένος ψαράς που μπαλώνει τα δίχτυα του.

Τρεις ξένοι που βρίσκουν καταφύγιο στο σπίτι του.

Ένας κρυφός έρωτας.

Ένα πειρατικό πλοίο που παραμονεύει.

Και ο Οδυσσέας που επιστρέφει για λίγο, μέσα σε ένα όνειρο, στα νερά του Ιονίου.

Αιώνες αργότερα, η Ζάκυνθος παραμένει ένα φιλόξενο νησί.

ΠΗΓΕΣ • Επτανησιακά Φύλλα, σχετικό δημοσίευμα και οι βιβλιογραφικές παραπομπές που περιλαμβάνονται σε αυτό.

Το υλικό μού απέστειλε η Μαρία Σιδηροκάστρου-Κοντονή, την οποία ευχαριστώ θερμά. • Ηλιόδωρος, Αἰθιοπικά (Τα περί Θεαγένην και Χαρίκλειαν), Βιβλίο Ε΄, ιδίως κεφ. 17–22. • Michael Paschalis, «Calasiris on Zacynthus and His Dream of Odysseus (5.17–22)», στο Reading Heliodorus’ Aethiopica, επιμ. Ian Repath & Tim Whitmarsh, Oxford University Press, 2022, σ. 116–128. • Reading Heliodorus’ Aethiopica, επιμ. Ian Repath & Tim Whitmarsh, Oxford University Press, 2022. • Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, ψηφιακό σώμα αρχαίας ελληνικής γραμματείας, Ηλιόδωρος, Αἰθιοπικά. • Ψηφιοποιημένες εκδόσεις και μεταφράσεις των Αἰθιοπικῶν σε διεθνείς ψηφιακές βιβλιοθήκες. #Ζάκυνθος #ΙστορίαΤηςΖακύνθου #ΑρχαίαΕλλάδα #Επτάνησα #Ηλιόδωρος

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους