Original Post

Πλήρες Κείμενο:

📙ΑΠΟ ΤΙΣ «ΟΜΙΛΙΕΣ ΣΤΟΝ ΙΕΖΕΚΙΗΛ» ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ, ΠΑΠΑ ((Βιβλ. 1, 11, 4-6; CCL 142, 170-172)) 🔹Για την αγάπη του Χριστού, δεν κουράζομαι να μιλάω γι' Αυτόν «Υιέ ανθρώπου, σε έβαλα φρουρό στον οίκο του Ισραήλ» (Ιεζ. 3,16). Να προσέξουμε ότι όταν ο Κύριος στέλνει κάποιον να κηρύξει, τον ονομάζει φρουρό.

Ο φρουρός στέκεται πάντα ψηλά, για να βλέπει από μακριά τι έρχεται.

Όποιος μπαίνει φρουρός του λαού, πρέπει να ζει ψηλά με τη ζωή του, για να μπορεί να βοηθάει βλέποντας πιο μπροστά.

Τι σκληρά λόγια είναι αυτά που λέω! Και πρώτα-πρώτα χτυπούν εμένα τον ίδιο! Γιατί ούτε μιλάω για τον Θεό όπως θα έπρεπε, ούτε ζω όπως μιλάω, ακόμα κι όταν προσπαθώ.

Δεν λέω πως δεν φταίω, βλέπω την τεμπελιά και την αμέλειά μου.

Ίσως το να πω πως φταίω, να είναι αρκετό για να με συγχωρέσει ο εύσπλαχνος Κριτής Στο μοναστήρι φύλαγα τη γλώσσα μου από τα μάταια λόγια και ο νους μου έμενε σχεδόν αδιάκοπα σε βαθιά προσευχή.

Αφ' ότου όμως ανέλαβα το βαρύ φορτίο της ποιμαντικής ευθύνης, η ψυχή μου δεν βρίσκει πια ησυχία, γιατί διαμοιράζεται σε αμέτρητες μέριμνες.

Αναγκάζομαι να ασχολούμαι πότε με θέματα των εκκλησιών, πότε των μοναστηριών, συχνά να εξετάζω τη ζωή και τις πράξεις του καθενός· πότε με τις προσωπικές υποθέσεις των ανθρώπων· πότε να στενάζω κάτω από τα σπαθιά των βαρβάρων που μας χτυπάνε και να φοβάμαι τους λύκους που απειλούν το ποίμνιο που μου εμπιστεύθηκε.

Τώρα πρέπει να φροντίζω και για τα καθημερινά, τα υλικά, για να έχουν τα απαραίτητα όσοι ζουν στο μοναστήρι.

Και άλλοτε πρέπει να κάνω υπομονή με κάποιους που αρπάζουν, κι άλλοτε να τους βάζω στη θέση τους, αλλά πάντα με αγάπη.

Όταν λοιπόν ο νους είναι μοιρασμένος και κομματιασμένος και πρέπει να σκεφτεί τόσα πολλά και μεγάλα ζητήματα, πώς να γυρίσει στον εαυτό του, να δοθεί ολόκληρος στο κήρυγμα και να μην ξεφύγει από τη διακονία του λόγου; Και επειδή το αξίωμά μου με αναγκάζει να συναναστρέφομαι με ανθρώπους του κόσμου, κάποιες φορές ξεχνιέμαι και δεν προσέχω τα λόγια μου.

Αν ήμουν συνέχεια αυστηρός, ξέρω πως οι πιο αδύναμοι θα έφευγαν μακριά μου και δεν θα μπορούσα ποτέ να τους οδηγήσω εκεί που πρέπει.

Γι' αυτό πολλές φορές κάθομαι και ακούω με υπομονή τα ανώφελα λόγια τους.

Όμως επειδή κι εγώ είμαι αδύναμος άνθρωπος, παρασύρομαι κι εγώ λίγο σε μάταιες κουβέντες, και στο τέλος καταλήγω να λέω με ευχαρίστηση αυτά που στην αρχή άκουγα με αγανάκτηση, και να μένω ευχάριστα εκεί που πρώτα στενοχωριόμουν που βρέθηκα.

Τι φρουρός είμαι λοιπόν εγώ, που αντί να στέκομαι στο βουνό και να φυλάω σκοπιά, βρίσκομαι ακόμα πεσμένος στην κοιλάδα της αδυναμίας; Όμως ο Δημιουργός και Λυτρωτής του ανθρώπινου γένους μπορεί να δώσει σε μένα τον ανάξιο και ύψος ζωής και δύναμη στη γλώσσα, γιατί από αγάπη γι' Αυτόν δεν κουράζομαι να μιλάω γι' Αυτόν.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους