Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Δεν περιμένω να με καταλαβαίνεις πάντα από την πρώτη στιγμή. Δεν περιμένω να πιάνεις κάθε συναίσθημά μου.

Να αντιλαμβάνεσαι αμέσως τι με πείραξε.

Να ξέρεις πάντα τι χρειάζομαι.

Είμαστε δύο διαφορετικοί άνθρωποι.

Κάποιες φορές θα αστοχήσεις.

Κάποιες φορές θα πεις κάτι και δεν θα καταλάβεις πόσο με άγγιξε.

Κάποιες φορές θα απομακρυνθείς επειδή εσύ χρειάζεσαι ηρεμία, ενώ εγώ εκείνη ακριβώς τη στιγμή θα χρειάζομαι περισσότερο εσένα.

Δεν ζητάω τελειότητα.

Ζητάω κάτι πολύ πιο σημαντικό: όταν καταλάβεις ότι με έχασες μέσα στη στιγμή, να μη συνεχίσεις σαν να μη συνέβη τίποτα.

Να επιστρέψεις.

Υπάρχει μεγάλη διαφορά ανάμεσα στο: «Δεν κατάλαβα.» και στο: «Δεν κατάλαβα τότε — αλλά τώρα που το βλέπω, θέλω να έρθω ξανά προς εσένα.» Η πρώτη φράση εξηγεί τι συνέβη.

Η δεύτερη φροντίζει τον δεσμό.

Μπορεί να σου είπα κάτι και να μην πρόσεξες τον τόνο μου.

Μπορεί να σταμάτησα απότομα να μιλάω.

Μπορεί να απομακρύνθηκα λίγο.

Μπορεί το πρόσωπό μου να άλλαξε.

Και εσύ εκείνη τη στιγμή να μη συνειδητοποίησες τίποτα.

Αυτό συμβαίνει.

Το ερώτημα είναι τι γίνεται όταν αργότερα το δεις.

Θα σκεφτείς: «Αφού πέρασε, ας μην το ξανανοίξουμε»; Ή θα μπορέσεις να πεις: «Νομίζω ότι πριν κάτι συνέβη ανάμεσά μας.

Σε έχασα για λίγο.

Θέλω να καταλάβω.» Αυτή η μικρή επιστροφή μπορεί να αλλάξει ολόκληρη την εμπειρία.

Γιατί πολλές πληγές μέσα στις σχέσεις δεν δημιουργούνται μόνο από τη στιγμή της αστοχίας.

Δημιουργούνται από το ότι κανείς δεν επιστρέφει μετά σε αυτήν.

Η συζήτηση τελειώνει.

Η ημέρα συνεχίζεται. Τρώμε. Δουλεύουμε.

Βάζουμε τα παιδιά για ύπνο.

Μιλάμε για πρακτικά πράγματα.

Και κάπου ανάμεσα σε όλα αυτά υπάρχει μια μικρή απόσταση που κανείς δεν ονομάζει.

Ο ένας σκέφτεται: «Δεν θα το ξαναφέρω.

Θα γίνει πάλι θέμα.» Ο άλλος: «Αφού δεν λέει τίποτα, μάλλον είναι καλά.» Και έτσι δύο άνθρωποι περιμένουν.

Ο ένας να δει αν ο άλλος θα ενδιαφερθεί αρκετά ώστε να επιστρέψει.

Ο άλλος να δει αν το θέμα ήταν πράγματι αρκετά σημαντικό ώστε να ξαναειπωθεί.

Και κανείς δεν κινείται.

Η απόσταση μένει.

Μετά συμβαίνει κάτι ακόμη μικρό.

Και κάτι ακόμη.

Και η σχέση αρχίζει να γεμίζει με στιγμές που δεν ήταν αρκετά μεγάλες για να γίνουν «κρίση»… αλλά ήταν αρκετά σημαντικές για να μειώσουν λίγο λίγο την ασφάλεια.

Μέχρι που κάποια στιγμή ο ένας λέει: «Δεν νιώθω πια κοντά σου.» Και ο άλλος αναρωτιέται: «Πότε έγινε αυτό;» Σπάνια έγινε σε μία μέρα.

Έγινε σε όλες εκείνες τις μικρές στιγμές όπου χαθήκαμε… και δεν επιστρέψαμε.

Η επανόρθωση λοιπόν δεν είναι μόνο για τις μεγάλες πληγές.

Δεν αφορά μόνο την απιστία.

Τις μεγάλες προδοσίες.

Τις σοβαρές συγκρούσεις.

Υπάρχει και η καθημερινή επανόρθωση.

Το: «Πριν σου μίλησα απότομα.

Σε είδα να κλείνεις.» «Νομίζω ότι δεν σε άκουσα όπως χρειαζόσουν.» «Όταν άλλαξα θέμα, ένιωσες ότι δεν με ενδιαφέρει;» «Έφυγα βιαστικά από τη συζήτηση.

Θέλω να επιστρέψω.» Αυτές οι μικρές κινήσεις λένε: «Παρατηρώ τον δεσμό μας.» Και αυτό δημιουργεί μια πολύ βαθιά εμπειρία: «Δεν χρειάζεται να κρατάω μόνος/η μου αρχείο όλων όσων μας απομακρύνουν.» Δεν χρειάζεται πάντα εγώ να έρχομαι και να λέω: «Ξέρεις ότι πριν με πλήγωσες;» Μερικές φορές χρειάζομαι να δω ότι το πρόσεξες κι εσύ.

Ότι δεν αφορά μόνο εμένα όταν χανόμαστε.

Αφορά εμάς.

Εδώ βρίσκεται ένα από τα πιο σημαντικά στοιχεία της συναισθηματικής ευθύνης.

Να μην περιμένω πάντα από τον πληγωμένο άνθρωπο να κάνει όλη τη δουλειά της επανόρθωσης.

Να μην πρέπει εκείνος: να ανοίξει ξανά το θέμα, να εξηγήσει γιατί πόνεσε, να ζητήσει να τον ακούσω, να μου δείξει πώς να επανορθώσω.

Μπορώ κι εγώ να κάνω κίνηση προς εκείνον.

Να πω: «Το σκέφτηκα μετά.

Νομίζω ότι δεν ήμουν πραγματικά μαζί σου σε εκείνη τη στιγμή.» Αυτό έχει τεράστια σημασία.

Γιατί ο άνθρωπος απέναντί μου δεν ακούει μόνο: «Κατάλαβε τι έγινε.» Ακούει: «Η σχέση μας παρέμεινε μέσα στο μυαλό του ακόμη και αφού τελείωσε η συζήτηση.» «Δεν χρειάστηκε να τον κυνηγήσω για να ενδιαφερθεί.» «Όταν χαθήκαμε, θέλησε κι εκείνος να με ξαναβρεί.» Αυτό χτίζει εμπιστοσύνη.

Και φυσικά η επιστροφή δεν σημαίνει ότι κάθε μικρή στιγμή χρειάζεται δίωρη ανάλυση.

Δεν χρειάζεται να κάνουμε τη σχέση διαρκές θεραπευτικό εργαστήριο.

Μερικές φορές χρειάζονται μόνο τριάντα δευτερόλεπτα.

Ένα βλέμμα.

Ένα άγγιγμα.

Μια φράση: «Πριν δεν ήμουν πολύ διαθέσιμος.

Είσαι εντάξει μαζί μου;» Ή: «Νομίζω ότι σε άφησα λίγο μόνο/η πριν.

Δεν ήταν πρόθεσή μου.» Ή: «Θέλω να ξέρεις ότι αυτό που μου είπες το κράτησα.» Μικρή κίνηση.

Μεγάλο μήνυμα.

Το μήνυμα είναι: «Δεν θεωρώ δεδομένη τη σύνδεσή μας.» «Με ενδιαφέρει όταν κάτι αλλάζει ανάμεσά μας.» «Αν σε χάσω για λίγο, θέλω να σε ξαναβρώ.» Υπάρχουν άνθρωποι που δυσκολεύονται πολύ να επιστρέψουν.

Όχι επειδή δεν νοιάζονται.

Αλλά επειδή ντρέπονται.

Σκέφτονται: «Τώρα είναι αργά.» «Θα ξαναρχίσει ο καβγάς.» «Αν το ανοίξω, θα πρέπει να παραδεχτώ ότι έκανα λάθος.» Ή φοβούνται ότι η επιστροφή θα εκληφθεί ως αδυναμία.

Και έτσι κάνουν ότι δεν συνέβη τίποτα.

Αλλά η σιωπή τους, που για εκείνους είναι προσπάθεια να κρατήσουν την ηρεμία, για τον άλλον μπορεί να μεταφράζεται: «Δεν είχε αρκετή σημασία για σένα ώστε να επιστρέψεις.» Η πραγματική δύναμη όμως δεν βρίσκεται στο να αποφεύγουμε την αμηχανία της επανόρθωσης.

Βρίσκεται στο να μπορούμε να πούμε: «Δεν το χειρίστηκα όπως θα ήθελα.» Χωρίς να καταρρεύσουμε.

Χωρίς να αυτοτιμωρηθούμε.

Χωρίς να θεωρήσουμε ότι μία αστοχία μάς κάνει κακούς συντρόφους.

Αναλαμβάνουμε ευθύνη επειδή ο δεσμός έχει σημασία.

Και ο άνθρωπος που πληγώθηκε χρειάζεται επίσης να αφήσει χώρο για την επιστροφή.

Αν κάθε προσπάθεια του άλλου συναντά: «Τώρα το θυμήθηκες;» «Άργησες.» «Δεν έχει νόημα πλέον.» η πόρτα της επανόρθωσης μπορεί σταδιακά να κλείσει.

Ο πόνος έχει δικαίωμα να υπάρχει.

Αλλά αν θέλουμε αποκατάσταση, χρειάζεται να μπορούμε να αναγνωρίζουμε και την κίνηση του άλλου όταν πράγματι έρχεται.

Να πούμε: «Χάρηκα που επέστρεψες σε αυτό.

Το είχα ανάγκη.» Αυτό ενισχύει τον νέο κύκλο.

Γιατί οι ασφαλείς σχέσεις δεν είναι εκείνες όπου δύο άνθρωποι δεν χάνουν ποτέ ο ένας τον άλλον.

Είναι εκείνες όπου έχουν αναπτύξει την ικανότητα να παρατηρούν την απόσταση και να επιστρέφουν. Ξανά.

Και ξανά.

Χωρίς να περιμένουν πάντα από τον άλλον να κάνει το πρώτο βήμα.

Στη θεραπεία ζεύγους αυτό είναι εξαιρετικά σημαντικό.

Δεν δουλεύουμε μόνο το πώς να αποφύγετε τη ρήξη.

Δουλεύουμε και το πώς θα την αναγνωρίζετε γρήγορα.

Πώς θα μπορείτε να επιστρέφετε χωρίς ντροπή και άμυνα.

Πώς θα αναλαμβάνετε ευθύνη χωρίς αυτοεπίθεση.

Πώς θα επιτρέπετε την επανόρθωση χωρίς να απαιτείτε τελειότητα.

Γιατί η ασφάλεια χτίζεται όχι μόνο από τις στιγμές που όλα πηγαίνουν καλά… αλλά από τις επαναλαμβανόμενες εμπειρίες: «Χαθήκαμε για λίγο — και βρήκαμε ξανά ο ένας τον άλλον.» Στη μέθοδο ΑΓΑΠΗ ΣΤΗΝ ΠΡΑΞΗ δεν ζητάμε από τα ζευγάρια να μην αστοχήσουν ποτέ.

Αυτό δεν είναι ρεαλιστικό.

Δουλεύουμε ώστε: να αναγνωρίζετε νωρίτερα τη μικρή ρήξη, να μη θεωρείτε ότι επειδή έπεσε η ένταση λύθηκε και το θέμα, να μπορείτε να κάνετε ενεργή κίνηση επιστροφής, και να δημιουργείτε πολλές μικρές εμπειρίες που λένε: «Αν κάτι μας απομακρύνει, δεν περιμένουμε απλώς να περάσει.

Φροντίζουμε να επιστρέψουμε.» Γιατί δεν χρειάζομαι να με καταλαβαίνεις πάντα αμέσως.

Δεν χρειάζομαι να μην κάνεις ποτέ λάθος.

Χρειάζομαι να μπορώ να εμπιστευτώ κάτι βαθύτερο: ότι όταν καταλάβεις πως χαθήκαμε, θα έχει σημασία και για σένα να βρούμε ξανά τον δρόμο ο ένας προς τον άλλον.

Αν είστε ζευγάρι όπου οι μικρές αποστάσεις συχνά μένουν άλυτες μέχρι να συσσωρευτούν και να γίνουν μεγάλη συναισθηματική απομάκρυνση… στείλτε μου τη λέξη: ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ και θα σας ενημερώσω προσωπικά για τη Συνεδρία Στρατηγικής Επιθυμητής Αλλαγής. Αντώνης Γκλιόγκος Σύμβουλος Συντροφικών Σχέσεων και Ζευγαριών | Αφηγηματικός Ψυχοθεραπευτής Θεραπευτής Ζεύγους και Οικογένειας | Δημιουργός της Μεθόδου ΑΓΑΠΗ ΣΤΗΝ ΠΡΑΞΗ

☆☆☆☆☆☆☆ ANTONIOS GKLIOGKOS (Αντώνης Γκλιόγκος) EFT Couples Therapist & Relationship Specialist | Psychotherapist Founder of the Signature Method «Αγάπη στην Πράξη» Academic Background: B.A. Philosophy, University of Patras | Psychology, School Psychology & Special Education, University of the Aegean Psychotherapist trained and certified in: - Narrative Therapy and Community Work - Person-Centered Family & Couple Therapy - Creative & Expressive Therapies (Play, Music & Art) - Group Analytic Approaches

───────────────────────────── Holds an Advanced Professional Diploma in Mental Health Counseling (Pearson-accredited, UK)

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους