Original Post

Πλήρες Κείμενο:

👤 Μάνος Κατράκης: Ο άνθρωπος που δεν λύγισε Υπάρχουν ηθοποιοί που παίζουν ρόλους.

Και υπάρχουν ηθοποιοί που, κάποια στιγμή, παύουν να είναι απλώς ηθοποιοί και γίνονται σύμβολα. Ο Μάνος Κατράκης ανήκει στη δεύτερη κατηγορία.

Και εδώ βρίσκεται ο λιγότερο γνωστός Κατράκης.

Ήταν άνθρωπος με πάθη.

Αγαπούσε το θέατρο, αλλά αγαπούσε επίσης το σκίτσο, την ποίηση, τις γυναίκες και τον ιππόδρομο.

Δεν ήταν ο αψεγάδιαστος "γίγαντας" που δημιουργεί η μυθολογία.

Ήταν ένας άνθρωπος με αντιφάσεις.

Και ίσως αυτό να είναι που τον κάνει ακόμη πιο ενδιαφέρον.

Η επιβλητική του παρουσία, η βαθιά φωνή του και εκείνο το βλέμμα που μπορούσε να μεταφέρει μαζί την οργή, την τρυφερότητα, την περηφάνια και τον πόνο, τον έκαναν μία από τις πιο χαρακτηριστικές μορφές του ελληνικού θεάτρου και κινηματογράφου.

Όμως πίσω από τον "γίγαντα" της σκηνής υπήρχε ένας άνθρωπος με πάθη, αδυναμίες, ανησυχίες, καλλιτεχνικές ανησυχίες και μια ζωή γεμάτη αγώνες. ▪️ Η ζωή του: Ο Κατράκης δεν μεγάλωσε μέσα σε καλλιτεχνική οικογένεια ούτε σε άνεση.

Ήταν το μικρότερο από πέντε παιδιά.

Όταν η οικογένεια εγκαταστάθηκε στην Αθήνα φεύγοντας από την Κρήτη, οι συνθήκες ήταν δύσκολες και αυτό είναι ένα από τα πρώτα παράδοξα της ζωής του.

Ο άνθρωπος που αργότερα θα ταυτιζόταν τόσο έντονα με την Κρήτη, μεγάλωσε ουσιαστικά στην Αθήνα.

Σε νεαρή ηλικία αναγκάστηκε να αναλάβει ευθύνες για την οικογένεια, καθώς ο πατέρας του έλειπε συχνά και ο μεγαλύτερος αδελφός του βρισκόταν στην Αμερική.

Ίσως εδώ να βρίσκεται ένα κομμάτι της αυστηρότητας και της ωριμότητας που βλέπουμε αργότερα στο πρόσωπό του.

Από παιδί αγαπούσε το θέατρο σκιών.

Μάλιστα, όπως ο ίδιος θυμόταν σε τηλεοπτική του συνέντευξη, είχε φτάσει να ανεβάζει παραστάσεις Καραγκιόζη μαζί με φίλους του.

Πριν ακόμη τον κερδίσει το θέατρο, τον είχε κερδίσει το ποδόσφαιρο.

Ως νεαρός έπαιζε σέντερ μπακ, αρχικά στον "Κεραυνό Πολυγώνου" και στη συνέχεια στον Αθηναϊκό.

Λάτρευε τα άλογα και όχι μόνο ως τζογαδόρος κι αυτό είναι από τα πιο όμορφα άγνωστα στοιχεία του, γιατί ο Κατράκης αγαπούσε πραγματικά τα άλογα. Η Λίντα Άλμα έχει διηγηθεί ότι στον Ιππόδρομο πήγαινε ακόμη και πριν αρχίσουν οι κούρσες, γιατί ήθελε να βλέπει τα άλογα.

Κάποιες φορές κατέβαινε πολύ νωρίς, τα τάϊζε και σύμφωνα με την αφήγησή της, τα άλογα τον γνώριζαν.

Είχε άλλωστε υπηρετήσει στο ιππικό. ▪️ Η απώλεια: Κατά τον δεύτερο γάμο του με τη Νένα Βρακοτσώλη, η σύζυγός του έμεινε έγκυος σε δίδυμα.

Στον όγδοο μήνα της εγκυμοσύνης τα έχασε.

Η απώλεια αυτή υπήρξε ένα από τα πιο τραγικά γεγονότα της προσωπικής του ζωής.

Αν και παντρεύτηκε αρκετές φορές καθ ειχε σημαντικές σχέσεις δεν απέκτησε απογόνους. ▪️ Ο χαρακτήρας του: Είχε προσωπικά όρια και δεν φοβόταν να τα θέσει, ακόμη κι όταν ήταν ήδη μεγάλος πρωταγωνιστής, οπως στην ταινία "Η ιστορία μιας ζωής", με τη Ζωή Λάσκαρη.

Είχε μια ευαισθησία απέναντι στις ερωτικές σκηνές.

Στην ταινία , ο Κατράκης φέρεται να ζήτησε από τον σκηνοθέτη Γιάννη Δαλιανίδη να μην υπάρχει ερωτική σκηνή μεταξύ τους, επειδή θεωρούσε πολύ μεγάλη τη διαφορά ηλικίας τους.

Δεν χρειάζεται να συμφωνεί κανείς με τη στάση του για να αναγνωρίσει ότι αποκαλύπτει κάτι για τον χαρακτήρα του. ▪️ Ο πόλεμος: Ο Κατράκης πολέμησε στον Ελληνοϊταλικό Πόλεμο.

Κατά την Κατοχή συμμετείχε στην Εθνική Αντίσταση, εντάχθηκε στο ΕΑΜ και στο ΚΚΕ.

Η πολιτική του δράση όμως είχε βαρύ τίμημα.

Υπέστη διώξεις και βασανιστήρια και εξορίστηκε στην Ικαρία, τη Μακρόνησο και τον Άη Στράτη.

Το πιο συγκλονιστικό στοιχείο δεν είναι απλώς ότι εξορίστηκε.

Είναι ότι δεν υπέγραψε δήλωση μετανοίας και αποκήρυξης των ιδεών του, παρά τις πιέσεις και τις κακουχίες.

Κουβαλούσε πάνω του την εμπειρία ενός ανθρώπου που είχε δοκιμαστεί στα άκρα.Και ίσως γι' αυτό, όταν αργότερα έπαιζε ανθρώπους συντετριμμένους από τη ζωή, δεν χρειαζόταν να υποκριθεί τον πόνο.

Τον γνώριζε. ▪️ Το Θέατρο: Το 1955 ίδρυσε το Εθνικό Λαϊκό Θέατρο.

Δεν ήθελε το θέατρο να είναι προνόμιο λίγων.Ήθελε να το φέρει κοντά στον κόσμο.

Παρουσίασε σημαντικά ελληνικά έργα αλλά και κλασικά έργα του παγκόσμιου ρεπερτορίου.

Και όταν ήρθε η δικτατορία, το θέατρό του έκλεισε, ο Κατράκης όμως δεν σταμάτησε.

Συνέχισε να εργάζεται και αργότερα, το 1977, επανίδρυσε το Ελληνικό Λαϊκό Θέατρο. ▪️ Η Αντιγόνη: Το 1961 υποδύθηκε τον Κρέοντα στην "Αντιγόνη" του Γιώργου Τζαβέλλα, απέναντι στην Ειρήνη Παπά.

Η ερμηνεία του ταξίδεψε στο εξωτερικό και τιμήθηκε με βραβείο ανδρικής ερμηνείας στο Φεστιβάλ του Σαν Φρανσίσκο.

Η ταινία διακρίθηκε επίσης σε Θεσσαλονίκη και άλλα διεθνή φεστιβάλ. Ο Κρέων ήταν ένας ρόλος που ταίριαζε σχεδόν τρομακτικά στον Κατράκη, ένας άνθρωπος που έχει εξουσία, ένας άνθρωπος που επιμένει,ένας άνθρωπος που συγκρούεται με τη συνείδησή του.

Και ο Κατράκης δεν έπαιζε τον Κρέοντα σαν έναν απλό "κακό", τον έκανε τραγικό άνθρωπο.

Η τελευταία του ταινία ήταν το "Ταξίδι στα Κύθηρα". Ο Κατράκης ολοκλήρωσε τα γυρίσματα της ταινίας του Θόδωρου Αγγελόπουλου λίγο πριν πεθάνει, στις 2 Σεπτεμβρίου 1984. Σαν σήμερα και άλλες Χρήσιμες πληροφορίες #ΜάνοςΚατράκης

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους