[451 Logo]
 Μόνο Top News & Social
 Επικαιρότητα
 Αθλητικά
 Οικονομία
 Ροή

Καλά τα 𝝖𝝢𝝝𝝦𝝮𝝥𝝞𝝢𝝖 𝝙𝝞𝝟𝝖𝝞𝝮𝝡𝝖𝝩𝝖. Όχι απλώς καλά· αναγκαία και αδιαπραγμάτευτα. Αλλά ας αφήσουμε, επιτέλους, τις μαλακίες στην άκρη: άλλο σεβασμός στην ανθρώπινη αξία και άλλο η βολική ανοησία πως κάθε...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Καλά τα 𝝖𝝢𝝝𝝦𝝮𝝥𝝞𝝢𝝖 𝝙𝝞𝝟𝝖𝝞𝝮𝝡𝝖𝝩𝝖. Όχι απλώς καλά· αναγκαία και αδιαπραγμάτευτα. Αλλά ας αφήσουμε, επιτέλους, τις μαλακίες στην άκρη: άλλο σεβασμός στην ανθρώπινη αξία και άλλο η βολική ανοησία πως κάθε εγκλεισμός λειτουργεί ως πλυντήριο συνειδήσεως.

Μέχρι να αποφανθεί η Δικαιοσύνη, υπάρχουν κατηγορούμενοι και όχι ένοχοι.

Αυτό είναι θεμελιώδες.

Εξίσου θεμελιώδες, όμως, είναι να μη χρησιμοποιούμε το τεκμήριο της αθωότητας ως τεκμήριο κοινωνικής τύφλωσης.

Διαβάζω τόσες ημέρες για ένα 𝝗𝝦𝝚𝝫𝝤𝝨 𝝤𝝟𝝩𝝮 𝝡𝝜𝝢𝝮𝝢 με σχεδόν είκοσι μαχαιριές στην πλάτη, τραύματα που, σύμφωνα με την ιατροδικαστική εξέταση, προκλήθηκαν όσο ήταν ακόμη ζωντανό και επέφεραν τον θάνατό του.

Διαβάζω ότι το νεκρό παιδί έμεινε επί χρόνια μέσα σε κατάψυξη και μεταφερόταν από σπίτι σε σπίτι.

Διαβάζω για ανήλικα παιδιά μέσα σε ένα περιβάλλον ουσιών, βίας, βαριάς παραμέλησης και καταγγελλόμενης σεξουαλικής κακοποίησης. 𝝟𝝖𝝞 𝝖𝝢𝝖𝝦𝝮𝝩𝝞𝝚𝝡𝝖𝝞: υπάρχει πράγματι άνθρωπος εδώ μέσα που θεωρεί σοβαρή κοινωνική πολιτική την πίστη ότι όποιος αποδειχθεί ικανός για τέτοιες πράξεις θα εκτίσει απλώς μια ποινή και θα επιστρέψει κάποτε ανάμεσά μας εξαγνισμένος, κοινωνικά ωφέλιμος και ακίνδυνος; 𝝜 𝝫𝝪𝝠𝝖𝝟𝝜 δεν είναι κολυμβήθρα του Σιλωάμ.

Ο σωφρονισμός αποτελεί επιδίωξη, όχι μεταφυσική βεβαιότητα.

Η κοινωνία μπορεί να προσφέρει σε κάθε κρατούμενο δίκαιη δίκη, συνήγορο, περίθαλψη και ανθρώπινες συνθήκες κράτησης.

Δεν έχει όμως καμία υποχρέωση να στοιχηματίζει ξανά τις ζωές ανυπεράσπιστων ανθρώπων πάνω στην αισιόδοξη υπόθεση ότι κάποιος «άλλαξε». Και δεν χαρίζω κάστανα ούτε στην Πολιτεία.

Αν αποδειχθεί ότι υπήρχαν προειδοποιήσεις για παραμέληση και κακοποίηση και αυτές χάθηκαν ανάμεσα σε υπηρεσίες, φακέλους και αναρμόδιους αρμοδίους, τότε δεν έχουμε μόνο ατομική αγριότητα.

Έχουμε και θεσμική συνενοχή διά της αδράνειας.

Ο πολιτισμός κρίνεται ασφαλώς από το πώς μεταχειρίζεται τον κατηγορούμενο.

Κρίνεται όμως και από το πόσο αποφασιστικά προστατεύει εκείνον που δεν μπορεί ούτε να μιλήσει ούτε να φύγει ούτε να υπερασπιστεί τον εαυτό του.

Αν θυμόμαστε μόνο την αξιοπρέπεια του φερόμενου ως δράστη και ξεχνάμε το κατακρεουργημένο βρέφος, δεν είμαστε ανθρωπιστές. Είμαστε απλώς δειλοί με καλό λεξιλόγιο.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους


Όροι Χρήσης - Επικοινωνία
Update cookies preferences