Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Με αφορμή το πρόσφατο παράδειγμα με τον Γιάννη Πάριο, για το οποίο όλοι πέφτετε από τα σύννεφα —ή το δείχνετε για να εκφράσετε την αγάπη σας προς τον τεράστιο αυτό καλλιτέχνη— το μοναδικό που έχω να γράψω είναι πως η μπάλα έχει χαθεί εδώ και καιρό.

Δεν ξέρω πώς μπορεί να καθαρίσει όλη αυτή η χαβούζα που έχει συσσωρευθεί στο δημόσιο σύμπαν των σόσιαλ, αλλά το τι καρκίνοι, τι χυδαία μπινελίκια, τι κατάρες λερώνουν κάθε λεπτό κάθε λογής ποστ, δεν περιγράφεται σε ένα κείμενο.

Και βέβαια οι κανόνες της Meta μπορεί να κατεβάζουν κατά ριπάς ποστ για κάθε άκυρο και ανύπαρκτο λόγο κι αφορμή, όμως βέβαια επιτρέπουν τη μαζική δημιουργία αχαλίνωτων τρολ, τη βίαιη αυτή δραστηριότητα ανώνυμων καταπιεσμένων, κατά φαντασίαν τιμωρών του πληκτρολογίου και διαταραγμένων στα όρια του εγκλεισμού χρηστών, οι οποίοι σαν λαίλαπα, σαν ένας εσμός ξοδεύουν όλη την ενέργεια της θλιβερής καθημερινότητάς τους, επιδιδόμενοι σε αυτό το ανίερο χόμπι.

Είναι μάταιο να σιχτιρίζουμε κάθε φορά που κάποιος τυχάρπαστος πουθενάς βρίζει τον Πάριο, μπινελικώνει την Ντόλι Πάρτον ή τον Ανδρέα Τεττέη, τον νεκρό Κώστα Σημίτη, εύχεται κατάρες σε κάποιον που ψάχνει στο φβ μια κάποια γνωριμία ή που χαρίζει τον σκύλο του.

Όλα αυτά βέβαια έχουν γίνει τρισχειρότερα από τότε που άλλαξε η φάση με τον αλγόριθμο, και μας πετά πλέον η Meta το κάθε άσχετο ποστ ενός κάποιου άσχετου χρήστη μπροστά μας.

Η κοροϊδία στα σχόλια, το μπινελίκι και το τρολάρισμα πάει σύννεφο, αφού πιο εύκολα βρίζει κανείς έναν άγνωστο, παρά τον φίλο του.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους