Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Απόψε ηταν το reunion της τάξης μας. Και λες ωχου και που να πάω και πώς θα τους δω και πως θα με δουν και τι να βαλω.

Και μετα πας, περνούν 5 λεπτά αμηχανίας κι ύστερα γυρίζεις πίσω, θυμάσαι ολα τα ονόματα κι αυτα στα αλλα τμηματα, και ιστοριες και πενθήμερες και καταλήγεις ιδιος οπως και τοτε και τελικα ολοι κανουν μια μεγαλη διαδρομή αλλα καθεις εφ ω εταχθη κι αναγνωρίζεις χαρακτηρες και φεύγεις μισό χαρούμενος, μισο λυπημενος που δεν γυριζουν πισω τα πράγματα αλλα ειναι τελικα ωραια.

Και ξαναλες "ρε παιδια". Κι έπρεπε να βάλω και τζην που σκεφτόμουν εξαρχης.

Και ταξη του 86 Βαρβακειο είμαστε ακόμα ζωντανοί στη σκηνή σαν ροκ συγκρότημα ( εστω ποπ αν κρίνω απ την playlist). Μυρτώ, Άντα, Νίκο ολα τελεια και αγκαλιά και τι ωραια που είδαμε ακόμα και το Λουιζακι. Αργυρη, Διονυση, Σταυρο, Γιαννη, Γιώργο, Αννυ, Κωστα, Γιαννη, Σπυρο, Βίκυ Αλεξάνδρα Λενα Σωτηρια, Ιωάννα, Νανσυ Σωτήρη Αχιλλεα, Παναγιώτη, όλοι..τεράστιο φιλι κάπως για παντα αποψε. Για παντα τελικά

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους