Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Ο George Russell σίγουρα αποτελεί ιδιαίτερη περίπτωση στην jazz και στη μουσική γενικότερα.

Σπουδαίος συνθέτης, μαέστρος, θεωρητικός και πιανίστας, έγινε γνωστός για τις στυλιστικές του καινοτομίες στη modal jazz και, βέβαια, για το Lydian Chromatic Concept που εισήγαγε.

Σε μια Αμερική όπου οι δυνατότητες για έναν αφροαμερικανό μουσικό παρέμεναν περιορισμένες, έζησε για ένα μεγάλο διάστημα στην Ευρώπη, κυρίως στη Σουηδία και τη Νορβηγία, όπου συνεργάστηκε μεταξύ άλλων με τους Jan Garbarek και Terje Rypdal.

Επέστρεψε στην Αμερική έπειτα από πρόσκληση του Gunther Schuller και συνεργάστηκε εκ νέου με τον Bill Evans.

Την περίοδο αυτή ηχογράφησε ζωντανά στη Βοστώνη το The African Game (1983), που κυκλοφόρησε από την Blue Note — σίγουρα κάτι ιδιαίτερο ακόμη και για αυτή τη θρυλική ετικέτα.

Η μουσική, πλούσια σε χρώματα και αφρικανικούς ρυθμούς, χαρτογραφεί τη ζωή στον πλανήτη σε εννέα διαδοχικά επίπεδα, με τους εύγλωττους τίτλους: «Η οργανική ζωή στη Γη αρχίζει», «Το παλαιολιθικό παιχνίδι», «Η συνειδητότητα», «Το παιχνίδι της επιβίωσης», «Ο άνθρωπος που συναισθάνεται την ενότητα με τη μεγάλη φύση», «Οι αυτοκρατορίες της Αφρικής», «Ο καρτεσιανός άνθρωπος», «Η μεγα-μινιμαλιστική εποχή (το στυλ πάνω από την ουσία — η παρακμή του πνεύματος)» και, τέλος, «Το μέλλον;». Μπορεί να ακούγεται υπερβολικά στοχαστικό ή ακόμη και επιτηδευμένο. Αλλά δεν είναι. Είναι κάτι που αφορά όλους.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους