Όταν η Υπουργός Παιδείας ρωτά «σε ποια άλλη χώρα διορίζεσαι μόνο με την κατάθεση του πτυχίου;», δημιουργεί μια εικόνα που δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Καταρχάς, «κατάθεση πτυχίου» δεν...
Όταν η Υπουργός Παιδείας ρωτά «σε ποια άλλη χώρα διορίζεσαι μόνο με την κατάθεση του πτυχίου;», δημιουργεί μια εικόνα που δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα.
Καταρχάς, «κατάθεση πτυχίου» δεν σημαίνει «διορισμός χωρίς αξιολόγηση»: ένας εκπαιδευτικός έχει ήδη περάσει από τέσσερα ή και περισσότερα χρόνια πανεπιστημιακής εκπαίδευσης, από δεκάδες εξετάσεις και αξιολογήσεις, εργασίες, σχεδιασμούς μαθημάτων, παιδαγωγική και διδακτική κατάρτιση και, όπου προβλέπεται, πρακτική και σχολική εμπειρία· πολλοί συνεχίζουν με μεταπτυχιακές και διδακτορικές σπουδές.
Μάλιστα, στην Κύπρο η ίδια η διαδικασία της σχολικής εμπειρίας περιλαμβάνει αυτόνομη διδασκαλία, παρακολούθηση και συγκεκριμένα κριτήρια αξιολόγησης, άρα είναι παραπλανητικό να παρουσιάζεται το υφιστάμενο σύστημα ως «καταθέτω ένα πτυχίο και διορίζομαι». Και ας μην ψάχνουμε πολύ μακριά: στην Ελλάδα συνυπάρχουν διαδικασίες επιλογής εκπαιδευτικών με διαφορετικά μοντέλα, μεταξύ άλλων διαδικασίες κατάταξης κατά σειρά προτεραιότητας, στις οποίες λαμβάνονται υπόψη ακαδημαϊκά προσόντα και άλλα κριτήρια, ενώ παράλληλα εφαρμόζονται και εξεταστικές διαδικασίες.
Επομένως, το δίλημμα «πτυχίο ή εξέταση» είναι ένα τεχνητό και υπεραπλουστευμένο δίλημμα! Το ουσιαστικό ερώτημα είναι ποιο σύστημα επιλέγει καλύτερα τον άνθρωπο που θα σταθεί καθημερινά μπροστά στα παιδιά μας: ένα σύστημα που δίνει αξία μόνο σε μία επιπλέον γραπτή εξέταση ή ένα σύστημα που αξιολογεί συνολικά την επιστημονική κατάρτιση, την παιδαγωγική επάρκεια, τα πρόσθετα ακαδημαϊκά προσόντα και, κυρίως, την πραγματική διδακτική εμπειρία; Γιατί η ικανότητα ενός εκπαιδευτικού δεν αποδεικνύεται μόνο με το να απαντήσει σωστά σε ένα εξεταστικό δοκίμιο· αποδεικνύεται μέσα στην τάξη, στην προετοιμασία του μαθήματος, στη διαχείριση των μαθητών, στην αντιμετώπιση διαφορετικών μαθησιακών αναγκών και στην καθημερινή πράξη.
Η εμπειρία δεν είναι «δευτερεύον προσόν» που πρέπει να παραμερίζεται μπροστά σε μια ακόμη εξέταση· είναι ένα από τα σημαντικότερα στοιχεία της επαγγελματικής επάρκειας.
Και διεθνώς δεν υπάρχει ένα και μοναδικό μοντέλο διορισμού εκπαιδευτικών που να εφαρμόζουν όλες οι χώρες.
Υπάρχουν διαφορετικά συστήματα, με διαφορετικούς συνδυασμούς προσόντων, αξιολόγησης, εμπειρίας και διαδικασιών επιλογής.
Άρα, αντί να τίθεται το επικοινωνιακό ερώτημα «σε ποια άλλη χώρα γίνεται;», θα ήταν πολύ πιο σοβαρό να συζητήσουμε τεκμηριωμένα ποιο σύστημα είναι δικαιότερο για τους εκπαιδευτικούς και αποτελεσματικότερο για τα παιδιά.
Η συζήτηση για το μέλλον της εκπαίδευσης δεν μπορεί να βασίζεται σε συνθήματα και υπεραπλουστεύσεις.
Οι εκπαιδευτικοί δεν είναι άνθρωποι που «απλώς κατέθεσαν ένα πτυχίο». Είναι επιστήμονες που σπούδασαν, εξετάστηκαν, εκπαιδεύτηκαν, διδάσκουν, αξιολογούνται και αποκτούν εμπειρία μέσα στην πραγματική σχολική τάξη.
Αυτό οφείλει να το γνωρίζει και να το αναγνωρίζει πρώτα απ’ όλους η ίδια η Υπουργός Παιδείας. #katalogosdioristeon #παιδεία #Εκπαίδευση
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους