Original Post

Πλήρες Κείμενο:

«Οι Τρόττα δεν ήταν παλιοί αριστοκράτες» - «Μας λένε Τρόττα». Oι δύο φράσεις με τις οποίες αρχίζουν αντιστοίχως το "Εμβατήριο Ραντέτσκι" και "Η Κρύπτη των Καπουτσίνων". «… Ο Γκέζα Φυρστ, λοιπόν, δούλευε από τα δώδεκα χρόνια του παραγιός σ’ ένα μπακάλικο της Βουδαπέστης.

Είχε πατήσει τα δεκάξι, όταν ανακηρύχθηκε η Ουγγρική Δημοκρατία και το μαγαζί έκλεισε.

Έτσι ο Γκέζα βρέθηκε φαντάρος στον Κόκκινο Στρατό», (‘Βερολινέζικα Χρονικά’). «...Η πνευματική Ευρώπη παραδίνεται.

Παραδίνεται από αδυναμία, από νωθρότητα, από αδιαφορία, από απερισκεψία … Εμείς που αποτελούσαμε την πρώτη γραμμή των στρατιωτών οι οποίοι πολέμησαν κάτω από τα λάβαρα του ευρωπαϊκού πνεύματος, ας εκπληρώσουμε το ευγενέστερο καθήκον του εν τιμή νικημένου πολεμιστή: ας ομολογήσουμε την ήττα μας.

Ναι, νικηθήκαμε», (‘Το Auto-da-fe του πνεύματος’). Τρεις από τις πολλές διαστάσεις του πολύμορφου έργου ενός από τους σημαντικότερους συγγραφείς του ευρωπαϊκού μεσοπολέμου: Η ιδιόμορφη νοσταλγία για την υπερεθνικότητα της Αυστροουγγρικής Αυτοκρατορίας, η αιφνίδια διείσδυση της Ιστορίας στην καθημερινότητα και η ανάδειξη του τυχαίου που μετατρέπει τα άτομα σε αθύρματα της, η προειδοποίηση για το επερχόμενο Κακό και η καταγγελία της αδιαφορίας απέναντι στο μέγιστο κίνδυνο που εκπροσωπεί.

Θα μπορούσαμε να προσθέσουμε πάμπολλες όσες διαστάσεις.

Αυτό όμως που τις συνενώνει όλες και τις ανάγει σε ένα συμπαγές, παρά την ποικιλομορφία του, σύνολο, είναι το ίδιο το έργο του.

Και σ’ αυτό είναι καλό να προστρέχουμε.

Μια που, όπως επισημαίνει και ο Διονύσης Καψάλης σε ένα δυσεύρετο όσο και εξαιρετικό δοκίμιο του ειδικά για τον Γιόζεφ Ροτ: «Ἄλλος ἕνας λόγος γιὰ νὰ σεβόμαστε τὴ σπουδαία πεζογραφία: ἡ μαρτυρία της, κυρίως γιὰ ὅσα δὲν μποροῦν νὰ εἰπωθοῦν ἀλλιῶς, εἶναι ἀναντικατάστατη.

Χωρὶς τὸ ἔργο τοῦ Ρότ, ἡ αἴσθησή μας τοῦ κόσμου ἐκείνου θὰ ἦταν πολὺ φτωχότερη, ὅσες κι ἂν προσμετροῦμε –καὶ εἶναι πράγματι πολλὲς– ἐπιστημολογικὲς ἐκλεπτύνσεις καὶ πραγματολογικὲς διακριβώσεις τῆς ἱστορικῆς ἐπιστήμης.

Γιὰ κάποια συμβάντα στὴν ἀνθρώπινη ἱστορία δὲν μπορεῖ νὰ ὑπάρξει ἀλήθεια χωρὶς τὶς ἱστορίες ποὺ ἀφηγεῖται τὸ μυθιστόρημα, χωρὶς τὴ μαρτυρία τῆς μεγάλης λογοτεχνίας». Ο Γιόζεφ Ροτ γεννήθηκε σαν σήμερα, στις 2 Σεπτεμβρίου του 1894, στο Μπρόντυ, κάπου κοντά στα σύνορα της Ουκρανίας με την Πολωνία.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους