Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Κατάμεστο το Κηποθέατρο Νίκαιας για το «Δεκαοχτώ Ενάτου» στο πλαίσιο των εκδηλώσεων για τα 82 χρόνια από το Μπλόκο της Κοκκινιάς.

Μήνυμα οργανωμένης πάλης ενάντια στον φασισμό και στο σύστημα που τον γεννά – Συγκλονιστική η στιγμή που η Μάγδα Φύσσα και η Δώρα Χρυσικού αγκαλιάστηκαν επί σκηνής Με την παράσταση «Δεκαοχτώ Ενάτου» συνεχίστηκαν χτες το βράδυ, στο Κηποθέατρο Νίκαιας, οι πολύμορφες εκδηλώσεις για τα 82 χρόνια από το Μπλόκο της Κοκκινιάς που διοργανώνουν οι Τομεακές Οργανώσεις Πειραιά του ΚΚΕ και της ΚΝΕ και το Παράρτημα Κοκκινιάς της ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ. Το Κηποθέατρο ήταν κατάμεστο, με ανθρώπους κάθε ηλικίας να γεμίζουν τις κερκίδες.

Το πολιτικό στίγμα έδινε το πανό με το σύνθημα «Ούτε στον Πειραιά ούτε πουθενά, μπλόκο στους φασίστες σε κάθε γειτονιά». Στο άνοιγμα της εκδήλωσης αποδόθηκε φόρος τιμής στους εκτελεσμένους, στους βασανισμένους, στους φυλακισμένους και στους χιλιάδες αγωνιστές που στάθηκαν όρθιοι απέναντι στη ναζιστική κατοχή και στους ντόπιους συνεργάτες της.

Όπως τονίστηκε, το Μπλόκο της Κοκκινιάς αποτελεί σύμβολο ηρωισμού, αυτοθυσίας και οργανωμένης λαϊκής πάλης, αποδεικνύοντας τη δύναμη που αποκτά ο λαός όταν πιστεύει στο δίκιο του, οργανώνεται και αγωνίζεται.

Επισημάνθηκε ακόμα ότι ο φασισμός δεν ήταν, ούτε είναι ένα τυχαίο φαινόμενο, αλλά γέννημα του συστήματος της εκμετάλλευσης, ενώ η καλύτερη τιμή στους ήρωες της Κοκκινιάς είναι η υπεράσπιση της ιστορικής αλήθειας και η συνέχιση του αγώνα για μια κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση, πολέμους και φασισμό.

Θερμό χειροκρότημα για την παράσταση Το «Δεκαοχτώ Ενάτου», σε σκηνοθεσία Κοραή Δαμάτη και ερμηνεία της Δώρας Χρυσικού, είναι ένας μονόλογος αγωνίας και αγώνα, που συνδυάζει αληθινές μαρτυρίες και πραγματικά περιστατικά με τη μυθοπλασία. Η Δ. Χρυσικού ενσαρκώνει τη Δάφνη, αυτόπτη μάρτυρα της δολοφονίας του Παύλου Φύσσα, η οποία έρχεται αντιμέτωπη με τον φόβο και τον υπερβαίνει, λίγο πριν βρεθεί στη δικαστική αίθουσα για να καταθέσει όσα είδε τη νύχτα της δολοφονίας.

Στο τέλος, το κοινό χάρισε στην παράσταση το πιο θερμό του χειροκρότημα.

Το «παρών» έδωσε ο Μάκης Μακρής, μέλος της Γραμματείας της ΚΕ του ΚΚΕ και γραμματέας της ΤΕ Πειραιά, μαζί με πολυμελή αντιπροσωπεία της ΚΕ του Κόμματος.

Παρευρέθηκαν επίσης η Διαμάντω Μανωλάκου, βουλευτής Β΄ Πειραιά του ΚΚΕ, ο δήμαρχος Χαϊδαρίου Μιχάλης Σελέκος, ο περιφερειακός σύμβουλος Αττικής με τη «Λαϊκή Συσπείρωση» Στέλιος Μπενετάτος, καθώς και οι Παναγιώτης Κατηφές και Ελευθερία Παπουτσιδάκη, επικεφαλής της «Λαϊκής Συσπείρωσης» στους Δήμους Νίκαιας - Αγίου Ιωάννη Ρέντη και Κορυδαλλού αντίστοιχα και δημοτικοί σύμβουλοι. «Μέσα της συγκρούστηκαν δύο κόσμοι» Μετά την παράσταση ακολούθησε συζήτηση με παρεμβάσεις από τη Μάγδα Φύσσα, τον Μάρκο Μπεκρή, μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ και πρόεδρο του Εργατικού Κέντρου Πειραιά, και τον Αντώνη Αντανασιώτη, μέλος του Τμήματος Δικαιοσύνης και Λαϊκών Ελευθεριών της ΚΕ του ΚΚΕ και συνήγορο της Πολιτικής Αγωγής στη δίκη της Χρυσής Αυγής.

Πολλές ήταν οι στιγμές κατά τη διάρκεια των παρεμβάσεων που το κοινό ξέσπασε σε θερμά χειροκροτήματα, ενώ απάντησε και με δυνατά αντιφασιστικά συνθήματα.

Ιδιαίτερα συγκλονιστική ήταν η στιγμή που η Μ. Φύσσα ανέβηκε στη σκηνή και στάθηκε δίπλα στη Δ. Χρυσικού. «Όσες φορές και να την ακούσω, είμαι πάντα συγκλονισμένη», είπε για την παράσταση, υπογραμμίζοντας ότι όσα παρουσιάζονται «είναι κάτι αληθινό, κάτι που έχει γίνει». Αναφερόμενη στην αυτόπτη μάρτυρα της δολοφονίας του Παύλου Φύσσα, σημείωσε ότι «μέσα της συγκρούστηκαν δύο κόσμοι»: Από τη μία, η πίεση να παραμείνει σιωπηλή και κλεισμένη στο σπίτι της και, από την άλλη, η φωνή της συνείδησης, που τελικά επικράτησε και την οδήγησε στη δικαστική αίθουσα για να καταθέσει όσα είδε. «Ήταν μέρος του ξετυλίγματος του κουβαριού, που πρώτος ο Παύλος ξετύλιξε, δίνοντας τη ζωή και το αίμα του», πρόσθεσε.

Ευχαρίστησε θερμά τη Δ. Χρυσικού, τονίζοντας ότι η παράσταση «βγαίνει μέσα από την ψυχή της» και ότι την αφιερώνει στον κόσμο, αλλά περισσότερο στον Παύλο. Η Μ. Φύσσα και η Δ. Χρυσικού αγκαλιάστηκαν βαθιά συγκινημένες επί σκηνής. Η Δ. Χρυσικού δεν μπόρεσε να μιλήσει, λέγοντας: «Δεν μπορώ να πω κάτι.

Σας ζητώ συγγνώμη.

Η συγκίνηση είναι πολύ μεγάλη». Η δίκη φώτισε τον ρόλο της Χρυσής Αυγής Ο Αντ.

Αντανασιώτης σημείωσε ότι η παράσταση αναδεικνύει με μοναδικό τρόπο τη μεγάλη νομική και πολιτική μάχη που έδωσαν τα θύματα και οι συγγενείς τους, οι μάρτυρες κατηγορίας, ο λαός και η νεολαία στη δίκη της εγκληματικής ναζιστικής Χρυσής Αυγής.

Από το τεράστιο αποδεικτικό υλικό της δίκης, ανέφερε, επιβεβαιώθηκαν ο χαρακτήρας και ο ρόλος της Χρυσής Αυγής, οι διασυνδέσεις της με υπηρεσίες του αστικού κράτους και η στήριξή της από τμήματα του κεφαλαίου.

Χαρακτηριστικά αναφέρθηκε στο κοινό σχέδιο εργολάβων, εφοπλιστών και Χρυσής Αυγής για το χτύπημα του ταξικού σωματείου στη Ναυπηγοεπισκευαστική Ζώνη Περάματος και τη φυσική εξόντωση στελεχών του.

Στάθηκε στην καθοριστική συμβολή της Μάγδας Φύσσα, η οποία με την περήφανη και θαρραλέα στάση της εμψύχωσε τους ανθρώπους που έδωσαν τη μάχη μέσα και έξω από τη δικαστική αίθουσα και έγινε «μητέρα-σύμβολο όλων των θυμάτων της φασιστικής θηριωδίας». Υπογράμμισε ότι κανένας εφησυχασμός δεν δικαιολογείται, καθώς «με το τέρας του φασισμού δεν τελειώσαμε, γιατί δεν τελειώσαμε με το καπιταλιστικό σύστημα που το έχει ζωτική ανάγκη για την προστασία του». Κλείνοντας, τόνισε ότι μόνο ο οργανωμένος λαός μπορεί με τον αγώνα του να βάλει φραγμό στον φασισμό, βάζοντας στο στόχαστρο το ίδιο το σύστημα της εκμετάλλευσης που τον γεννά και τον τρέφει. «Η μνήμη γίνεται πράξη και αγώνας» Ο Μ. Μπεκρής τόνισε ότι 82 χρόνια μετά το Μπλόκο της Κοκκινιάς, «στεκόμαστε εδώ όχι μόνο για να θυμηθούμε, αλλά για να αντλήσουμε δύναμη», καθώς η Κοκκινιά αποτελεί παρακαταθήκη και «φλόγα που περνά από γενιά σε γενιά». Ανέδειξε ότι και σήμερα συγκρούονται δύο κόσμοι: Από τη μία ο κόσμος των κερδών, της εκμετάλλευσης, των πολέμων, της φτώχειας και της αδικίας και, από την άλλη, ο κόσμος της δουλειάς, των εργατών, των βιοπαλαιστών και της νεολαίας που παλεύει να ζήσει με αξιοπρέπεια. «Η πραγματική ελπίδα βρίσκεται στην οργάνωση, στη συλλογική πάλη, στα σωματεία, στους συλλόγους και στους αγώνες», σημείωσε, προσθέτοντας ότι η μνήμη δεν μπορεί να αποτελεί μια τυπική τελετή: «Η μνήμη γίνεται πράξη.

Γίνεται ευθύνη.

Γίνεται αγώνας απέναντι στον φασισμό, στον ρατσισμό και την εκμετάλλευση». Κάλεσε σε μαζική συμμετοχή στις εκδηλώσεις του Συλλόγου Πολιτισμού «Παύλος Φύσσας» και στο αντιφασιστικό συλλαλητήριο στις 18 Σεπτέμβρη, στο πανελλαδικό συλλαλητήριο των εργατικών σωματείων στη ΔΕΘ στις 5 Σεπτέμβρη και στο 52ο Φεστιβάλ ΚΝΕ - «Οδηγητή», στις 23, 24, 25 και 26 Σεπτέμβρη, στο Πάρκο «Αντώνης Τρίτσης». «Η ιστορία της Κοκκινιάς δεν ανήκει στο παρελθόν.

Συνεχίζει να γράφεται στους χώρους δουλειάς, στα σχολεία και τις σχολές, στα λιμάνια, στις γειτονιές και στους δρόμους του αγώνα», σημείωσε στο τέλος.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους