Οδηγούνται στο τέλος τους με το κεφάλι σκυμμένο, σαν να το διαισθάνονται. Άλλοτε στο όνομα της διατροφής, άλλοτε στο όνομα της «προστασίας της δημόσιας υγείας», η κατάληξη είναι η ίδια: η ζωή τους...
Οδηγούνται στο τέλος τους με το κεφάλι σκυμμένο, σαν να το διαισθάνονται.
Άλλοτε στο όνομα της διατροφής, άλλοτε στο όνομα της «προστασίας της δημόσιας υγείας», η κατάληξη είναι η ίδια: η ζωή τους αντιμετωπίζεται σαν εμπόρευμα και καταλήγει στη σφαγή.
Τα βλέπεις να φοβούνται και μετά λες «έτσι είναι η φύση» για να μη χρειαστεί να κοιτάξεις τη συνείδηση σου.
Το ονομάζεις «κρέας» & «Τροφή» για να ξεχαστεί ότι κάποτε ήταν ένα ζωντανό πλάσμα.
Όσο υπάρχει η επιλογή να ζήσουμε χωρίς να σκοτώνουμε, η σφαγή δεν είναι ανάγκη.
Είναι επιλογή και ο άνθρωπος φοβάται να παραδεχτεί ότι αυτή η σφαγή είναι δική του επιλογή.
Δεν χρειάζεται να σκοτώνεις ένα πλάσμα για να ζήσεις.
Το κάνεις επειδή επέλεξες να το κάνεις.
Και αυτή η επιλογή αξίζει τουλάχιστον να προβληματίσει. Καημένα πλάσματα με τα όρκς που βρέθηκαν στο δρόμο σας...
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους