Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Στη μακρόχρονη πορεία της στα ισπανικά και ευρωπαϊκά γήπεδα, η ιστορική Μπανταλόνα έχει τιμήσει με την απόσυρση της φανέλας τους που κοσμούν την οροφή του Pavello Olympic, τρείς αθλητές. Τον Τζοσέπ Μαργκάλ, τον θρυλικό Τζόρντι Βιγιακάμπα και έναν κύριο που μπορεί να μην είχε το ταλέντο των δύο προαναφερόμενων συμπαιχτών του αλλά η προσφορά του στην ομάδα και η αφοσίωση του, δικαίως τον τοποθετούν σε περίοπτη θέση για τους φίλους της La Penya.

Ο περί ου ο λόγος Ραφαέλ Τζοφρέσα (ή Γιοφρέσα κατά την ελληνική προφορά του επιθέτου του) γιορτάζει σήμερα τα 60α γενέθλια του και συνεχίζει να βρίσκεται κοντά στο άθλημα και να προσφέρει από τη θέση του Γραμματέα της Ένωσης Παιχτών της ACB. Ο Ράφα όπως και ο μικρότερος αδερφός του ο Τομάς, ακολουθήσαν τα χνάρια του πατέρα τους που ήταν συμπαίχτης του μεγάλου Χουάν "Τσίτσι" Κρέους, μπασκετμπολίστα με τον οποίο τα δύο αδέρφια θα βρίσκονταν αντιμέτωποι. Ο Τζοφρέσα ενσωματώθηκε στο τμήματα υποδομής της Μπανταλόνα το 1975 σε ηλικία 9 ετών και το 1983 έκανε ντεμπούτο με την πράσινη φανέλα υπό τις οδηγίες του Ρενέσες.

Σε μία Γιουβεντούτ που πάλευε ολόκληρη τη δεκαετία του '80 να μπει σφήνα στο δίπολο Ρεάλ-Μπαρτσελόνα, ο Ράφα καθιερώθηκε προς τα τέλη της ως ο βασικός πλέι μέϊκερ της ομάδας στο πλευρό του Βιγιακάμπα.

Με τις εμφανίσεις του τράβηξε και την προσοχή του Ντίαζ που επίσης τον έχρισε διεθνή από το Παγκόσμιο της Αργεντινής.

Μετά το Κύπελλο Κόρατς του 1990, ο επόμενος στόχος ήταν το πρωτάθλημα και αυτός επιτεύχθηκε με την άφιξη του Λόλο Σάϊνθ που εμπιστεύθηκε και αυτός στον Ραφαέλ την οργάνωση του παιχνιδιού.

Η καλύτερη ομάδα της Ευρώπης το 1992 θα πάει με την ταμπέλα του απόλυτου φαβορί στην Κωνσταντινούπολη και το αγαλματάκι του Κυπέλλου Πρωταθλητριών, για να γίνει το θύμα μίας από τις μεγαλύτερες εκπλήξεις στην ιστορία της διοργάνωσης με την τρίποντη βόμβα του Σάσα Τζόρτζεβιτς.

Το δεύτερο συνεχόμενο πρωτάθλημα γλύκανε την πίκρα για την απώλεια του Πρωταθλητριών αλλά η αποτυχία πρόκρισης στο Φάιναλ Φορ της Αθήνας έφερε τον Σάϊνθ στην πόρτα της εξόδου και στον πάγκο της Μπανταλόνα τον άνθρωπο που της στέρησε το τρόπαιο στην Πόλη. Ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς κατέφτασε στην Καταλονία με μια αποστολή και την έφερε εις πέρας ακόμα και αν χρειάστηκε να έρθουν ολα ανάποδα στο Τελ Αβίβ, εκεί που ο Τζοφρέσα και τα υπόλοιπα παιδιά της La Penya πήραν με παρόμοιο τρόπο αυτό που τους στέρησε η τύχη πριν από δύο χρόνια. Ο Ράφα ήταν πια μία από τις σημαίες της ομάδας και για αυτόν τον λόγο η αποδέσμευση του το καλοκαίρι του 1996 προκάλεσε τις αντιδράσεις των οπαδών.

Ακόμα όμως μεγαλύτερες ήταν αυτές όταν ο Ράφα υπέγραψε συμβόλαιο με τη Μπαρτσελόνα και δικαιολογήθηκε σε τηλεοπτική του συνέντευξη λέγοντας πως η Μπανταλόνα τον έδιωξε και την συγκεκριμένη χρονική περίοδο η Μπάρτσα φάνταζε ως η καλύτερη επιλογή.

Το κλίμα στην απέναντι πλευρά αν και πήρε ακόμα ένα πρωτάθλημα, τον σήκωσε μόνο για μία χρονιά και άλλη μισή που δεν ολοκληρώθηκε.

Το 1998 πήγε στη Τζιρόνα μέχρι το 2000 που αποδέχθηκε την πρόταση του τώρα πια προέδρου της Μπανταλόνα, Τζόρντι Βιγιακάμπα για να γυρίσει στο σπίτι του και να κρεμάσει εκεί τη φανέλα του, όπως και έγινε με τον Ραφαέλ να αποσύρεται το 2003. Ο Ραφαέλ Τζοφρέσα σίγουρα δεν ήταν Χοσέ Καλντερόν, Νάτσο Σολοθάμπαλ ή Χουανίτο Κορμπαλάν.

Καλά καλά δεν ήταν Μοντέρο, απείχε από το μοντέλο του ταχέως Ισπανού γκαρντ, ο αδερφός του ήταν πιο κοντά σε αυτό.

Ήταν όμως ένας μπασκετμπολίστας που ήξερε πολύ καλά τα βασικά της θέσης του, με συνέπεια και ορθό μπασκετικό μυαλό που του επέτρεψε να αγωνιστεί είκοσι χρόνια, να ζήσει από πρώτο χέρι την ισπανική λίγκα σε όλες τις περιόδους της και να συμμετάσχει σε 758 αγώνες της που ήταν το ρεκόρ για Ισπανό παίχτη μέχρι τον Φεβρουάριο του 2019 και την 759η εμφάνιση του Φελίπε Ρέγιες. Ο Ραφαέλ σημάδεψε με την αθόρυβη παρουσία του μια ολόκληρη εποχή για το ισπανικό μπάσκετ και του ευχόμαστε τα Χρόνια Πολλά... Antreas Tsemperlidis

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους