Original Post

Πλήρες Κείμενο:

🐎🇬🇷 ΤΑ ΧΑΛΚΙΝΑ ΑΛΟΓΑ ΤΗΣ ΧΙΟΥ ΠΟΥ ΑΡΠΑΧΘΗΚΑΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗ ΤΟ 1204 Τα άλογα αυτά σήμερα τα γνωρίζει όλος ο πλανήτης λανθασμένα σαν τα άλογα του Αγίου Μάρκου,μόνο που είναι Ελληνικά και θα έπρεπε να ονομάζονται της Χίου…Τα τέσσερα περίφημα αγάλματα που αποδίδονται στον γλύπτη Λύσιππο (ο οποίος εργάσθηκε για τον Μέγα Αλέξανδρο) εάν και είναι πολύ πιθανόν να έγιναν μετά τον θάνατο του από κάποιον γλύπτη που ακολουθούσε την τεχνική του και προερχόταν από την κορυφαία σχολή γλυπτικής της Σικυώνας η από την επίσης περίφημη σχολή της Χίου εκείνη την εποχή,στόλιζαν το νησί από τον 2ο π. Χ. αιώνα.

Τα τέσσερα περίφημα αγάλματα έχουν ένα μέγιστο ύψος 238 cm (131 εκατοστά είναι το ύψος στο ακρώμιο), μήκους 252 εκατοστά και ζυγίζουν μεταξύ 8,5 και 9 τόνους το καθένα.

Τα γλυπτά αν και ονομάζονται μπρούτζινα, η ανάλυσή τους έχει δείξει ότι περιέχουν τουλάχιστον 96,67% χαλκό, και έτσι θα πρέπει να θεωρούνται περισσότερο μη καθαρό κράμα χαλκού παρά μπρούτζου.Η υψηλή περιεκτικότητα σε κασσίτερο είχε αυξήσει την θερμοκρασία του καλουπώματος στους 1200–1300 °C.Η υψηλής καθαρότητας χαλκός επιλέχθηκε για να επιτευχθεί πιο ικανοποιητική επιχρύσωση με τη τεχνική της χρήσης υδραργύρου Με εντολή του αυτοκράτορα του Βυζαντίου Θεοδόσιου ΙΙ (408-450) τα πήραν απο την Χίο και τα τοποθέτησαν στον ιππόδρομο της Κωνσταντίνου πόλεως.Το 1204 κλάπηκαν από τον Ενρίκο Δάνδολο, στη ληστρική Δ΄ Σταυροφορία που ήταν πιο καταστροφική ακόμη και από την άλωση τών Οθωμανών του 1453! Ο Δάνδολος τα έβαλε στη βεράντα της Βασιλικής του Αγίου Μάρκου στη Βενετία, όπου έμειναν μέχρι το 1797.Αργότερα τα άρπαξε ο Ναπολέων και τα μετέφερε στο Παρίσι.

Μετά την πτώση του επέστρεψαν στη Βενετία το 1815.

Σήμερα τα πρωτότυπα φυλάσσονται στο Μουσείο του Αγίου Μάρκου, ενώ στον εξωτερικό χώρο βρίσκονται αντίγραφα. 🐎 Ακόμη και τα περιλαίμια που βλέπουμε σήμερα στους λαιμούς των αλόγων κουβαλούν τη δική τους σκοτεινή ιστορία.

Προστέθηκαν κατά την προετοιμασία της μεταφοράς τους στη Βενετία, για να καλυφθούν τα σημεία όπου είχαν κοπεί οι λαιμοί τους, ώστε τα τεράστια αγάλματα να καταστούν ευκολότερα στη μεταφορά.

Ένα μικρό, σχεδόν αθέατο σημάδι πάνω στο χάλκινο σώμα τους, που θυμίζει ότι η διαδρομή τους από την Κωνσταντινούπολη στη Βενετία δεν ήταν ένα ταξίδι τέχνης, αλλά μια αρπαγή μέσα στη λεηλασία του 1204.

Κι εδώ, θέλοντας και μη, επιστρέφει στο μυαλό μου ένας απο τους μεγαλούς μας ποιητές,ο Γεώργιος Σεφέρης.. «Όπου και να ταξιδέψω η Ελλάδα με πληγώνει». Γιατί η Ελλάδα βρίσκεται πολλές φορές εκεί όπου δεν την περιμένεις σε ένα άγαλμα, σε ένα ψηφιδωτό, σε ένα χειρόγραφο, σε ένα κειμήλιο που βρίσκεται χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά από τον τόπο όπου δημιουργήθηκε ή διαφυλάχθηκε.

Δεν είναι μόνο η ομορφιά που συγκινεί αλλά ακόμη περισσότερο η μνήμη.Είναι η αίσθηση ότι πίσω από αυτά τα τέσσερα ακίνητα άλογα υπάρχει ένας ολόκληρος κόσμος η αρχαία ελληνική δημιουργία, η Κωνσταντινούπολη, η Ρωμανία και μια ανείπωτη ιστορία λεηλασίας που άφησε ανεξίτηλο σημάδι. ✍ Στυλ.

Καβάζης 🇬🇷✝️ Υ.Γ Πάνω από ένα εκατομμύριο εκθέματα και κειμήλια ανεκτίμητης αξίας έχουν κλαπεί από την εποχή της πρώτης άλωσης της Πόλης και βρίσκονται διάσπαρτα σε Βενετία και στα υπόγεια του Βατικανού.

Αναρωτιέμαι μιας και πριν 25 χρόνια, κατά την διάρκεια της επίσκεψης του επί Μακαριστού Χριστοδούλου το 2001,ο Πάπας Ιωάννης Παύλος Β’ είχε ζητήσει συγγνώμη για όλα αυτά τα εγκλήματα που έκαναν εναντίον της Ορθοδοξίας,οι διάδοχοι του δεν θα έπρεπε σαν ένδειξη καλής θέλησης να επιστρέψουν τουλάχιστον κάποια από αυτά εκεί που πραγματικά ανήκουν; Καλησπέρα μας

🤔🤔🤔🇬🇷

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους