Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Ότι πιο βλακώδες έχω διαβάσει σε άρθρα αυτοβελτίωσης και ψυχολογίας είναι το «Όλα Είναι Καθρέφτης Σου»  Όχι, δεν είναι όλα καθρέφτης σου.

Δυστυχώς υπάρχει μια πολύ διαδεδομένη άποψη που λέει πως ότι σε ενοχλεί στους άλλους, υπάρχει και μέσα σου. Όχι.

Δεν είναι πάντα έτσι.

Αν κάποιος σου μιλάει άσχημα, σε προσβάλλει, σε υποτιμά ή σου φέρεται επιθετικά, αυτό δεν σημαίνει απαραίτητα ότι έχεις εσύ το ίδιο πρόβλημα.

Μπορεί απλώς ο άλλος να σου φέρεται άσχημα.

Και αυτό είναι σημαντικό να το καταλάβουμε.

Γιατί όταν πιστεύουμε ότι όλα είναι «καθρέφτης μας», υπάρχει ο κίνδυνος να αρχίσουμε να ψάχνουμε συνέχεια τι κάνουμε εμείς λάθος. «Γιατί με ενοχλεί;» «Τι σημαίνει αυτό για μένα;» «Μήπως το προκαλώ;» «Μήπως έχω κι εγώ αυτό το χαρακτηριστικό;» Και κάπως έτσι, αντί να δούμε καθαρά τη συμπεριφορά του άλλου, αρχίζουμε να κατηγορούμε τον εαυτό μας.

Ας το κάνουμε πιο απλό.

Αν κάποιος σου φωνάξει, το σώμα σου μπορεί να αντιδράσει.

Μπορεί να σφίξει το στομάχι σου.

Μπορεί να χτυπήσει πιο γρήγορα η καρδιά σου.

Μπορεί να νιώσεις φόβο ή ένταση.

Αυτό δεν σημαίνει: «Κάτι δεν έχω λύσει μέσα μου.» Μπορεί να σημαίνει απλώς: «Αυτό που συμβαίνει τώρα δεν μου είναι ασφαλές.» Το σώμα σου δεν προσπαθεί να σε κατηγορήσει.

Προσπαθεί να σε προστατεύσει.

Χρειάζεται να μάθουμε να ξεχωρίζουμε τι είναι δικό μας και τι ανήκει στον άλλον.

Μπορεί ένας άνθρωπος να πατήσει πάνω σε μια δική σου παλιά πληγή.

Τότε ναι, αξίζει να δεις τι ενεργοποιήθηκε μέσα σου.

Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι η συμπεριφορά του άλλου είναι δική σου ευθύνη.

Μπορούν βέβαια να ισχύουν και τα δύο.

Εγώ έχω τις πληγές μου.

Και ο άλλος έχει τη δική του ευθύνη για τον τρόπο που μου φέρεται.

Γι’ αυτό τα όρια είναι τόσο σημαντικά.

Δεν χρειάζεται κάθε δύσκολη κατάσταση να γίνει μάθημα αυτοβελτίωσης.

Μερικές φορές δεν χρειάζεται να ψάξεις βαθιά.

Χρειάζεται απλώς να πεις: Αυτό δεν μου κάνει καλό.

Δεν το δέχομαι.

Και να φύγεις.

Η αυτογνωσία δεν σημαίνει να κατηγορούμε συνέχεια τον εαυτό μας.

Σημαίνει να μπορούμε να κοιτάμε μια κατάσταση και να αναγνωρίζουμε τι είναι δικό μου εδώ; Και τι δεν είναι δικό μου; Γιατί μερικές φορές οι άλλοι δεν είναι καθρέφτης μας.

Απλώς είναι άνθρωποι που φέρονται άσχημα.

Και το να το αναγνωρίσεις δεν σημαίνει ότι απέτυχες στην αυτογνωσία σου.

Σημαίνει ότι βλέπεις την πραγματικότητα.

Η θεραπεία δεν είναι να πιστεύουμε ότι όλος ο κόσμος είναι μια προέκταση του εαυτού μας.

Είναι να μάθουμε να υπάρχουμε μαζί με τους άλλους, χωρίς να χάνουμε τον εαυτό μας.

Να μπορώ να δω τη δική μου ευθύνη χωρίς να παίρνω την ευθύνη για τα πάντα.

Να μπορώ να κοιτάζω μέσα μου, χωρίς να κλείνω τα μάτια σε αυτό που συμβαίνει έξω μου. 🌻Την καλημέρα μου🌻

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους