" Ακρίτα για αντιπρόεδρος: Όταν η τοξικότητα ζητά θεσμική αναβάθμιση!" Η υποψηφιότητα της Έλενας Ακρίτα για την αντιπροεδρία της Βουλής είναι νόμιμη, αλλά πολιτικά αποκαλυπτική. Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει...

Πλήρες Κείμενο:

" Ακρίτα για αντιπρόεδρος: Όταν η τοξικότητα ζητά θεσμική αναβάθμιση!" Η υποψηφιότητα της Έλενας Ακρίτα για την αντιπροεδρία της Βουλής είναι νόμιμη, αλλά πολιτικά αποκαλυπτική. Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει δικαίωμα να την προτείνει και οι υπόλοιποι βουλευτές έχουν δικαίωμα να την κρίνουν.

Αυτό λέγεται ψηφοφορία.

Δεν λέγεται «face control», όσο βολικό κι αν είναι να παρουσιάζεται κάθε αρνητική ψήφος ως επίθεση στη Δημοκρατία.

Η ίδια χαρακτήρισε την εκλογή αντιπροέδρου «απλή, σχεδόν γραφειοκρατική διαδικασία». Λίγο αργότερα, όμως, προειδοποίησε για «πολύ σοβαρό θεσμικό πρόβλημα» εάν η πλειοψηφία δεν τη στηρίξει.

Αποφασίστε, κυρία Ακρίτα.

Πρόκειται για μια ασήμαντη διαδικασία ή για θεμέλιο του πολιτεύματος; Δεν γίνεται να είναι γραφειοκρατική λεπτομέρεια όταν συζητείται η υποψηφιότητά σας και θεσμική εκτροπή όταν κινδυνεύετε να μην εκλεγείτε.

Βεβαίως, ούτε η Νέα Δημοκρατία δικαιούται να παριστάνει ξαφνικά τον αυστηρό φρουρό της πολιτικής ευπρέπειας.

Έχει ανεχθεί δικούς της υπουργούς και βουλευτές που έχουν μετατρέψει τη δημόσια συζήτηση σε καβγά τηλεοπτικού παραθύρου.

Όταν η τοξικότητα προέρχεται από τα δικά της έδρανα, συχνά βαφτίζεται «δυναμική απάντηση». Όταν προέρχεται από αντίπαλο, ανακαλύπτονται το ήθος, η συναίνεση και η θεσμικότητα.

Η άρνησή της να ψηφίσει την Ακρίτα μπορεί να είναι πολιτικά εξηγήσιμη, αλλά δεν αποτελεί πιστοποιητικό ανωτερότητας.

Αυτό, όμως, δεν αθωώνει την υποψήφια. Η Ακρίτα δήλωσε ότι θεωρεί «παράσημο» το γεγονός ότι δεν τη στηρίζει η ΝΔ. Εδώ η αυτοδικαίωση απογειώνεται.

Αν σε απορρίπτει ο αντίπαλός σου, δεν αποδεικνύεται αυτομάτως ότι έκανες κάτι σπουδαίο.

Μπορεί απλώς να σημαίνει ότι επί χρόνια επένδυσες στην πόλωση και τώρα ανακαλύπτεις πως το Προεδρείο απαιτεί διαφορετική συμπεριφορά από μια αιχμηρή ανάρτηση στο Facebook.

Η δημόσια διαδρομή της περιλαμβάνει βαριές προσωπικές αιχμές όμως, το ερώτημα παραμένει: μπορεί κάποιος να καλλιεργεί το ύφος της μόνιμης σύγκρουσης και, όταν διεκδικεί θεσμικό αξίωμα, να απαιτεί από όλους να ξεχάσουν το αποτύπωμά του; Το κόμμα που την προτείνει έχει άλλωστε μεγάλη εμπειρία στη μετατροπή της αντίφασης σε πολιτική μέθοδο.

Το «όχι» έγινε «ναι», οι «αυταπάτες» κατέληξαν σε τρίτο μνημόνιο και η αντισυστημική οργή μετατράπηκε σε κυβερνητική καρέκλα.

Τώρα ζητά να θεωρηθεί σχεδόν αυτονόητη η εκλογή μιας υποψήφιας που αντιμετωπίζει την πολιτική απόρριψη σαν θεσμική προσβολή. Η Βουλή δεν χρειάζεται ούτε κυβερνητικά παιχνίδια ισχύος ούτε αντιπολιτευτικούς πρωταγωνιστές διαδικτυακών καβγάδων.

Χρειάζεται ψυχραιμία, μέτρο και αμεροληψία. Η Έλενα Ακρίτα μπορεί να είναι μαχητική κομματική φωνή.

Αυτό όμως δεν αποτελεί πιστοποιητικό καταλληλότητας για την αντιπροεδρία. Άλλο η κομματική ντουντούκα και άλλο το Προεδρείο της Βουλής. #ΈλεναΑκρίτα #Βουλή #ΣΥΡΙΖΑ #Πολιτική #Ελλάδα

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους