Original Post

Πλήρες Κείμενο:

52 χρόνια από την 3η του Σεπτέμβρη. Μια ημερομηνία που δεν ήταν απλώς η γέννηση ενός κινήματος, αλλά το ξεπέταγμα της ελπίδας ενός ολόκληρου λαού.

Τότε που δώσαμε όρκο τιμής: η εξουσία στον λαό, η εθνική ανεξαρτησία στα χέρια των πολλών, η κοινωνική δικαιοσύνη πράξη και όχι κενό γράμμα.

Σήμερα, κοιτάζω την πατρίδα μας και η καρδιά μου σφίγγεται.

Βλέπω μια πολιτική κατάσταση άθλια, όπου η αλαζονεία της εξουσίας έχει αντικαταστήσει το ενδιαφέρον για τον άνθρωπο.

Έχουν ξεχάσει την πιο θεμελιώδη αλήθεια της Δημοκρατίας: Ο πολιτικός είναι ο υπηρέτης του λαού.

Είναι ο νομικός του σύμβουλος, ο εντολοδόχος του.

Δεν είναι ο αφέντης του.

Κανένας υπουργός, κανένας πρωθυπουργός δεν διορίζεται για να ηγεμονεύει, αλλά για να προστατεύει τα δικαιώματα του πολίτη, να καθοδηγεί με βάση το δίκαιο και να απολογείται κάθε μέρα, κάθε ώρα στον λαό που τον τίμησε με την ψήφο του.

Σήμερα, δυστυχώς, βλέπουμε πολιτικούς που συμπεριφέρονται σαν ηγεμόνες, αδιαφορώντας για το μεροκάματο, για τη νέα γενιά, για την αξιοπρέπεια του συνταξιούχου, για τις ανάγκες της ελληνικής οικογένειας.

Όμως, μέσα σε αυτό το σκοτάδι, βλέπω το μεγαλείο της ελληνικής ψυχής.

Βλέπω εσάς.

Βλέπω τον απλό κόσμο, τον μη προνομιούχο Έλληνα, να βγαίνει μπροστά.

Να απλώνει το χέρι στον συνάνθρωπο, να στηρίζει τον γείτονα, να μοιράζεται το λίγο του για να γλυκάνει τον πόνο του άλλου.

Αυτή η αλληλεγγύη, αυτή η αυθεντική ανθρώπινη ζεστοσιά είναι η πραγματική δύναμη της Ελλάδας.

Όταν το κράτος λυγίζει ή αδιαφορεί, ο ελληνικός λαός όρθιος κρατάει την κοινωνία ζωντανή.

Αυτό το φιλότιμο, όμως, δεν πρέπει να γίνει η δικαιολογία για να συνηθίσουμε την αδικία.

Η αλληλεγγύη είναι η ασπίδα μας, αλλά η διεκδίκηση είναι το σπαθί μας.

Μην αφήσετε την απογοήτευση να γαληνέψει τη συνείδησή σας.

Μην επιτρέψετε σε κανέναν να σας πείσει ότι δεν υπάρχει ελπίδα, ότι "έτσι είναι τα πράγματα". Η μοίρα του τόπου δεν γράφεται στα κλειστά γραφεία των τεχνοκρατών, ούτε στα σαλόνια των συμφερόντων.

Σηκώστε το κεφάλι.

Κρατήστε την ανθρωπιά σας ζωντανή, βοηθήστε όποιον έχει ανάγκη, αλλά θυμηθείτε: ο λαός δεν ξεχνά, ο λαός απαιτεί.

Θυμίστε τους ποιος είναι ο αφέντης και ποιος ο υπηρέτης. Η Ελλάδα ανήκει στους Έλληνες! Ο αγώνας συνεχίζεται.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους