Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Ρεκόρ 4,05 δισ. ευρώ στις φετινές μεταγραφές για την Premier League, πάνω από τα άλλα τέσσερα μεγάλα πρωταθλήματα μαζί Η Μάντσεστερ Σίτι ολοκλήρωσε την τελευταία μεγάλη μεταγραφή του καλοκαιριού στην Premier League στις 11 το βράδυ της Τρίτης, αποκτώντας τον Έντσο Φερνάντες από την Τσέλσι έναντι 145,57 εκατ. ευρώ.

Με αυτό το ποσό ισοφάρισε το βρετανικό μεταγραφικό ρεκόρ που είχε καταγράψει πέρυσι η μετακίνηση του Αλεξάντερ Ίσακ στη Λίβερπουλ. Ο Μπράντλεϊ Μπαρκολά πήγε στη Λίβερπουλ με συμφωνία που μπορεί να φτάσει τα 143,24 εκατ. ευρώ, η Τσέλσι κατέβαλε 136,25 εκατ. ευρώ για τον Μόργκαν Ρότζερς, η Σίτι δαπάνησε 135,09 εκατ. ευρώ για τον Έλιοτ Άντερσον και η Τότεναμ έδωσε 116,46 εκατ. ευρώ για τον Σάντρο Τονάλι.

Συνολικά, 20 ποδοσφαιριστές μετακινήθηκαν σε ομάδες της Premier League με αντίτιμο τουλάχιστον 58,23 εκατ. ευρώ ο καθένας.

Μέχρι το κλείσιμο της μεταγραφικής περιόδου, οι αγγλικοί σύλλογοι είχαν δαπανήσει 4,05 δισ. ευρώ, ξεπερνώντας το ρεκόρ των 3,71 δισ. ευρώ που είχε σημειωθεί μόλις το προηγούμενο καλοκαίρι.

Πριν από μία δεκαετία, το αντίστοιχο ποσό ήταν 1,39 δισ. ευρώ.

Η διαρκής αύξηση των αγγλικών δαπανών έχει γίνει τόσο συνηθισμένη, ώστε ακόμη ένα ρεκόρ δύσκολα προκαλεί έκπληξη.

Η σύγκριση με την υπόλοιπη Ευρώπη, ωστόσο, αποτυπώνει το μέγεθος της διαφοράς.

Οι ομάδες της Serie A ξόδεψαν 982,42 εκατ. ευρώ, της La Liga 702,81 εκατ. ευρώ, της Bundesliga 591,13 εκατ. ευρώ και της Ligue 1 571,33 εκατ. ευρώ.

Ακόμη και αθροιστικά, τα τέσσερα πρωταθλήματα έμειναν κάτω από τις δαπάνες της Premier League.

Το αγγλικό πρωτάθλημα λειτουργεί πλέον σχεδόν ως ξεχωριστή μεταγραφική αγορά, με τις δικές του αποτιμήσεις και αρκετά χρήματα να κυκλοφορούν μεταξύ των συλλόγων του, ώστε να τις συντηρούν.

Σύμφωνα με το Ρόιτερς, περίπου το 38% των φετινών καλοκαιρινών συμφωνιών της Premier League πραγματοποιήθηκε μεταξύ ομάδων της ίδιας κατηγορίας, από 30% πέρυσι. Ο Φερνάντες μετακινήθηκε από την Τσέλσι στη Σίτι, ο Ρότζερς από την Άστον Βίλα στην Τσέλσι, ο Άντερσον από τη Νότιγχαμ Φόρεστ στη Σίτι, ο Τονάλι από τη Νιούκαστλ στην Τότεναμ και ο Μπρούνο Γκιμαράες από τη Νιούκαστλ στην Άρσεναλ.

Η επιλογή έχει ποδοσφαιρική εξήγηση.

Όταν ένας σύλλογος επενδύει τόσο μεγάλα ποσά, η προηγούμενη εμπειρία ενός παίκτη στην Premier League περιορίζει μέρος της αβεβαιότητας.

Παράλληλα, η οικονομική ισχύς των αγγλικών ομάδων τούς επιτρέπει να διαμορφώνουν μεταξύ τους τιμές που βρίσκονται έξω από τις δυνατότητες μεγάλου μέρους του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου.

Το συνολικό ποσό των 4,05 δισ. ευρώ χρειάζεται, πάντως, να εξεταστεί μαζί με τα έσοδα από πωλήσεις.

Οι σύλλογοι της Premier League εισέπραξαν 2,53 δισ. ευρώ από παραχωρήσεις παικτών, με την καθαρή μεταγραφική δαπάνη να διαμορφώνεται περίπου στα 1,51 δισ. ευρώ.

Έτσι, ενώ οι συνολικές αγορές κατέγραψαν νέο ρεκόρ, η καθαρή επιβάρυνση παρέμεινε σαφώς πιο συγκρατημένη, σε μια περίοδο αυστηρότερων οικονομικών κανόνων.

Ακόμη και οι νεοφώτιστες ομάδες αποκτούν αγοραστική δύναμη την οποία δυσκολεύονται να ανταγωνιστούν καθιερωμένοι ευρωπαϊκοί σύλλογοι. Η Ίπσουιτς ολοκλήρωσε τη μεταγραφική περίοδο με τη δεύτερη υψηλότερη καθαρή δαπάνη στην Premier League, στα 222,08 εκατ. ευρώ.

Η άνοδος στην κορυφαία κατηγορία της Αγγλίας δίνει σε έναν σύλλογο τη δυνατότητα να ενισχυθεί και, ταυτόχρονα, τον τοποθετεί αμέσως ανάμεσα στους οικονομικά ισχυρότερους αγοραστές του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου.

Η υπόλοιπη Ευρώπη εξακολουθεί να διαθέτει σημαντικά διαπραγματευτικά όπλα.

Οι ομάδες της Ligue 1 κατέγραψαν συνολικό μεταγραφικό πλεόνασμα 543,85 εκατ. ευρώ το καλοκαίρι, εξασφαλίζοντας σχεδόν 1,12 δισ. ευρώ από πωλήσεις ποδοσφαιριστών.

Οι γαλλικοί σύλλογοι συνεχίζουν να αναδεικνύουν νεαρούς παίκτες με τα χαρακτηριστικά που αναζητούν οι αγγλικές ομάδες.

Η σχέση θυμίζει όλο και περισσότερο εκείνη προμηθευτή και αγοραστή.

Οι αγγλικοί σύλλογοι διαθέτουν τα οικονομικά μέσα για να πληρώνουν τις υψηλότερες τιμές της αγοράς, ενώ οι γαλλικές ακαδημίες εξακολουθούν να παράγουν ταλέντα που αποφέρουν σημαντικά έσοδα στις ομάδες τους.

Το ερώτημα για τη βιωσιμότητα των δαπανών της Premier League επανέρχεται εδώ και χρόνια.

Στο μεταξύ, τα έσοδα από τα τηλεοπτικά δικαιώματα, οι εμπορικές συμφωνίες και το παγκόσμιο ενδιαφέρον συνεχίζουν να στηρίζουν ολοένα υψηλότερες αποτιμήσεις.

Το ουσιαστικότερο ζήτημα αφορά τις συνέπειες για το ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο, όταν ένα πρωτάθλημα μπορεί να ξοδεύει περισσότερα από τη Serie A, τη La Liga, την Bundesliga και τη Ligue 1 μαζί, πραγματοποιώντας παράλληλα όλο και περισσότερες από τις μεγαλύτερες συναλλαγές του μεταξύ των δικών του ομάδων.

Σε αγωνιστικό επίπεδο, η Premier League εξακολουθεί να αποτελεί μέρος του ευρωπαϊκού ανταγωνισμού. Σε οικονομικό επίπεδο, η απόσταση μεγαλώνει και γίνεται ολοένα δυσκολότερο να αγνοηθεί.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους