Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Σαν σήμερα 2 Σεπτεμβρίου 1958, πέφτουν ηρωικά μαχόμενοι στο «Νέο Χάνι της Γραβιάς» οι 4 εθνομάρτυρες αγωνιστές της ΕΟΚΑ Ανδρέας Κάρυος, Ηλίας Παπακυριακού, Φώτης Πίττας και ο Χρίστος Σαμάρας.

Τη νύχτα της 30ής Αυγούστου, οι τέσσερις ήρωες πήγαν στο χωριό Λιοπέτρι με σκοπό να εκπαιδεύσουν τα μέλη της ΕΟΚΑ που βρίσκονταν εκεί, σε θέματα που αφορούσαν τις ενέδρες.

Μετά από προδοσία, οι Άγγλοι κατέφθασαν στο χωριό τα ξημερώματα της 1ης Σεπτεμβρίου προκειμένου να βρουν τους τέσσερις καταζητούμενους. Οι Άγγλοι θα απέκλειαν το χωριό, οπότε έπρεπε άμεσα να διαφύγουν.

Επιβιβάστηκαν σε αυτοκίνητο ντόπιου συναγωνιστή και προχώρησαν προς την έξοδο του χωριού. Συνάντησαν Άγγλους στρατιώτες και αντάλλαξαν πυροβολισμούς.

Αναγκάστηκαν να επιστρέψουν στο Λιοπέτρι και κατέληξαν στο σπίτι του Παναγιώτη Καλλή, ιδιοκτήτη του μοιραίου αχυρώνα που αργότερα έμελλε να γίνει βωμός θυσίας και δόξας. Το Λιοπέτρι, κηρυσσόταν σε κατάσταση αποκλεισμού και κατ’ οίκον περιορισμού.

Κανείς δε μπορούσε να κινηθεί στους δρόμους εκτός των Άγγλων στρατιωτών. Οι Άγγλοι, θα έφταναν και στον αχυρώνα για έρευνα.

Τότε, οι αγωνιστές χωρίς να χάσουν το θάρρος και τη ψυχραιμία τους, κρύφτηκαν και έριξαν στα ρούχα τους αρτύματα, προκειμένου να παραπλανήσουν τα ανιχνευτικά σκυλιά. Οι Άγγλοι, έκαναν έρευνες στο σπίτι και στον αχυρώνα και τελικά δε βρήκαν τίποτα.

Συγκέντρωσαν τους κατοίκους και τους ανέκριναν, ζήτησαν πληροφορίες αλλά μέχρι και εκείνη τη στιγμή οι προσπάθειές τους ήταν άκαρπες.

Στις 1:00 μετά τα μεσάνυχτα της 2ας Σεπτεμβρίου, οι Άγγλοι ύστερα από πληροφορίες επανήλθαν και περικύκλωσαν τον Αχυρώνα.

Ο ιδιοκτήτης και η οικογένειά του, παρά τη πίεση και τα βασανιστήρια που δέχτηκαν από τους στρατιώτες , δε πρόδωσαν τους 4 αγωνιστές. Οι Άγγλοι τους καλούσαν να παραδοθούν αλλά δεν έπαιρναν καμιά απάντηση, πυροβόλησαν εντός του Αχυρώνα και ομοίως πάλι, καμία απάντηση.

Το πρωί της 2ας Σεπτεμβρίου, έγινε νέος κατ’ οίκον περιορισμός και ο ιδιοκτήτης του Αχυρώνα υποβλήθηκε σε νέα βασανιστήρια.

Όταν ο Παναγιώτης Καλλής επέστρεψε, μπήκε προσεκτικά στον Αχυρώνα και ενημέρωσε σχετικά τα παλικάρια με το τι συνέβαινε. - Αν μας ανακαλύψουν εμείς θα σκοτωθούμε, είπε ο Ανδρέας Κάρυος.

Οι τέσσερις ήρωες ήταν αγνοί ιδεολόγοι.

Αγκάλιασαν τον Καλλή και τον αποχαιρέτησαν.

Είχαν αποφασίσει να δώσουν τη μάχη.

Ομάδα στρατιωτών, που έφτασε κοντά στον Αχυρώνα δέχτηκε πυροβολισμούς από τους τέσσερις αγωνιστές. Οι Άγγλοι τότε ζήτησαν ενισχύσεις, όπου και ήρθαν αμέσως.

Ένας ελληνομαθής δεκανέας, φώναξε στα ελληνικά κατά διαταγή του Άγγλου ταγματάρχη: - Παραδοθείτε και βγείτε έξω, αλλιώς οι στρατιώτες θα ανοίξουν πυρ εναντίον σας.

Ο δεκανέας επανέλαβε τρεις φορές τα ίδια λόγια και κάθε φορά η απάντηση ήταν μια ριπή.

Υπάρχει όμως και η πληροφορία ότι ο δεκανέας φώναξε: "Αν θέλετε τη ζωή σας, παραδοθείτε" αλλά και πάλι δεν δόθηκε απάντηση.

Σιγή απόλυτη επικράτησε στον Αχυρώνα.

Ο προμαχώνας ήταν ήδη περικυκλωμένος κι ο κλοιός του θανάτου αδιαπέραστος.

Το ένδοξο τέλος των 4 αγωνιστών προδιαγραφόταν...Γύρω από τον Αχυρώνα επικράτησε νεκρική σιγή εκείνες τις στιγμές. Οι Εγγλέζοι ταμπουρώθηκαν πίσω από τοίχους.

Πήραν θέσεις σε μπαλκόνια, βεράντες, στέγες.

Ξάπλωσαν στα χαντάκια.

Την απόλυτη σιωπή, έσπασε μια φωνή : - Παραδοθείτε. - Μολών Λαβέ, απάντησαν τα κλείστρα των πολυβόλων των αγωνιστών και η μάχη ξεκίνησε.

Ριπές αυτομάτων, εκρήξεις από χειροβομβίδες, πολυβολισμοί, κραυγές πόνου, διαταγές Άγγλων, η εικόνα που επικρατούσε.

Τα 4 παλικάρια έτρεχαν, εναλλάσσονταν, έριχναν με τα όπλα, έριχναν χειροβομβίδες, σκορπούσαν το θάνατο.

Αρκετοί στρατιώτες τραυματίστηκαν και κάποιοι σκοτώθηκαν.

Ένας από τους αγωνιστές βγήκε από τον αχυρώνα πυροβολώντας, αλλά φονεύθηκε από Άγγλο στρατιώτη.

Οι άλλοι αγωνιστές συνέχισαν να πυροβολούν και τραυμάτισαν ένα στρατιώτη και ένα λοχαγό.

Στην ανταλλαγή νέων πυροβολισμών φονεύτηκε νέος αγωνιστής Οι στρατιώτες, άνοιξαν τρύπα στον Αχυρώνα και πέταξαν ρούχα λουσμένα με βενζίνη, έβαλαν φωτιά, μα έσβησε.

Έφεραν ελικόπτερο, πέταξε πάνω απ' τον Αχυρώνα, έριξε εμπρηστικά, φούντωσαν φλόγες, ‘‘το Χάνι της Γραβιάς’’ καιγόταν.

Οι αγωνιστές όμως συνέχιζαν τη μάχη.

Ώσπου το ελικόπτερο έβρεξε με βενζίνη τον Αχυρώνα.

Τα φλογοβόλα μετέτρεψαν τον προμαχώνα σε πυρακτωμένη κόλαση και οι αντάρτες άρχισαν ο καθένας με τη σειρά του την έξοδο πυροβολώντας, μέχρι που διάτρητοι έπεφταν στην αυλή του θυσιαστηρίου νεκροί.

Ποιος έπεσε πρώτος, ποιος τελευταίος, κανείς δεν έμαθε ποτέ.

Μόνο ισχυρισμοί των Εγγλέζων υπάρχουν για τη σειρά των σκυταλοδρόμων του Θανάτου.

Στην ανάκριση λέχθηκε ότι πρώτος έπεσε ο Ανδρέας Κάρυος και σε λίγο ο Χρίστος Σαμάρας.

Ακολούθησε ο Φώτης Πίττας και τελευταίος ο Ηλίας Παπακυριακού. 'Οταν οι καπνοί διαλύθηκαν, οι πυροβολισμοί σταμάτησαν, οι Εγγλέζοι προχώρησαν δειλά και λόγχισαν τους ήρωες.

Λόγχισαν τα νεκρά κορμιά με λύσσα και πυροβόλησαν τους ήρωες με περίστροφα.

Δεν κινδύνευαν πια! Ο Ανδρέας Κάρυος κι ο Χρίστος Σαμάρας έπεσαν ο ένας κοντά στον άλλο κατά το νότο. O Φώτης Πίττας προς την ανατολή.

Κι ο Ηλίας Παπακυριακού βρέθηκε προς το βορρά.

Οι τέσσερις αγωνιστές της ΕΟΚΑ με τον ηρωικό τους θάνατο συγκίνησαν και προκάλεσαν παγκόσμιο θαυμασμό.

Ο τόπος της θυσίας τους, στον οποίο στήθηκαν οι ανδριάντες τους, έγινε εθνικό προσκύνημα.

Σήμερα ο αχυρώνας και η πέριξ αυλή διαμορφώθηκαν σ' ένα ενιαίο Μνημειακό Χώρο για να διαιωνίζει το μεγαλείο του ηρωισμού και της αυτοθυσίας τους. Πηγή Ιστορικές Μνήμες ΕΟΚΑ 1955-1959

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ On this day, September 2, 1958, the four EOKA national martyrs Andreas Karyos, Elias Papakyriakou, Fotis Pittas and Christos Samaras fell heroically fighting at the “Neo Hani of Gravia”. On the night of August 30, the four heroes went to the village of Liopetri with the aim of training the EOKA members who were there, on issues related to ambushes.

After a betrayal, the British arrived in the village at dawn on September 1 in order to find the four wanted men. The British would block the village, so they had to escape immediately.

They boarded a local fighter’s car and proceeded towards the exit of the village.

They encountered British soldiers and exchanged gunfire.

They were forced to return to Liopetri and ended up at the house of Panagiotis Kallis, owner of the fateful barn that would later become an altar of sacrifice and glory.

Liopetri was declared under a state of blockade and house arrest.

No one could move on the streets except for the English soldiers. The English would also reach the barn for a search.

Then, the fighters, without losing their courage and composure, hid and put spices on their clothes in order to mislead the detection dogs. The English searched the house and the barn and ultimately found nothing.

They gathered the residents and interrogated them, asked for information but up to that moment their efforts were fruitless.

At 1:00 after midnight on September 2, the British, after receiving information, returned and surrounded the Barn.

The owner and his family, despite the pressure and torture they received from the soldiers, did not betray the 4 fighters. The British called on them to surrender but did not receive any response, they shot inside the Barn and again, no response.

On the morning of September 2, a new house arrest was imposed and the owner of the Barn was subjected to new torture. When Panagiotis Kallis returned, he carefully entered the Barn and informed the lads about what was happening. - If they discover us, we will be killed, said Andreas Karyos.

The four heroes were pure ideologues.

They hugged Kallis and said goodbye to him.

They had decided to give battle.

A group of soldiers, who arrived near the Barn, were shot by the four fighters. The English then asked for reinforcements, which they immediately came. A Greek-speaking corporal shouted in Greek at the order of the English major: - Surrender and come out, otherwise the soldiers will open fire on you.

The corporal repeated the same words three times and each time the answer was a volley.

However, there is also information that the corporal shouted: "If you want your lives, surrender" but still no answer was given.

Absolute silence prevailed in the Barn.

The bastion was already surrounded and the circle of death was impenetrable.

The glorious end of the 4 fighters was foreshadowed... A deathly silence prevailed around the Barn in those moments. The Englishmen were holed up behind walls.

They took positions on balconies, terraces, roofs.

They lay down in the ditches.

The absolute silence was broken by a voice: - Surrender. - Molon Lavet, the shutters of the fighters' machine guns responded and the battle began.

Bursts of automatic rifles, explosions of grenades, machine gun fire, cries of pain, orders from the English, the prevailing image.

The 4 lads were running, taking turns, firing their weapons, throwing grenades, spreading death.

Several soldiers were wounded and some were killed.

One of the fighters came out of the barn shooting, but was killed by an English soldier.

The other fighters continued to shoot and wounded a soldier and a captain.

In the exchange of new gunfire, a new fighter was killed The soldiers opened a hole in the Barn and threw clothes soaked in gasoline, set it on fire, but it went out.

They brought a helicopter, flew over the Barn, dropped incendiary bombs, started flames, “the Gravia Inn” was burning.

But the fighters continued the fight.

Until the helicopter rained gasoline on the Barn.

The flamethrowers turned the bastion into a red-hot inferno and the guerrillas began their exit, each in turn, shooting, until they fell dead, pierced, into the courtyard of the altar.

No one ever knew who fell first, who last.

Only the British claims exist about the order of the Death Relays.

During the interrogation, it was said that Andreas Karyos fell first and shortly after Christos Samaras. Fotis Pittas followed and lastly Elias Papakyriakou.

When the smoke cleared, the shooting stopped, the English moved forward timidly and speared the heroes.

They speared the dead bodies with fury and shot the heroes with revolvers.

They were no longer in danger! Andreas Karyos and Christos Samaras fell close to each other to the south. Fotis Pittas to the east. And Elias Papakyriakou was found to the the north.

The four EOKA fighters with their heroic death moved and caused worldwide admiration.

The place of their sacrifice, where their statues were erected, became a national pilgrimage.

Today the barn and the surrounding yard have been formed into a single Memorial Space to perpetuate the greatness of their heroism and self-sacrifice. Historical Memories of EOKA 1955-1959

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους