@7680521067923787030 ☀️ Είναι 16:30 το απόγευμα και μετά απο ΣΟΒΑΡΟ πρήξιμο του μικρου το οποίο είχε ξεκινήσει απ τις 7:30 το πρωί (μιας και του το χα υποσχεθεί) αποφασίζω να μπω παρέα με τον Κως για μια μπούκα ΜΠΑΣ ΚΑΙ γίνει κάνα θαύμα (έγινε τελικά). 🌊 Βουτάω λοιπόν τον γιό μου ,το 50αρι μου και παίρνω και το SEABOB (σκούτερ θαλάσσης 33kg) για να κινούμαστε πιο ξεκούραστα! Αφού αρματωθήκαμε λες και θα κυνηγήσουμε τούνες στον ειρηνικό ωκεανό, βουτάμε και βάζω πλώρη προς τα βράχια… Ξαφνικά απο το πουθενά ,στο 1 μέτρο βάθος, σκάει κατα πάνω μας με ύφος λες και του χρώσταγα λεφτά, ένας αποπροσανατολισμένος σαργός, μέχρι να το συνειδητοποιήσω και να οπλίσω είχε γίνει καπνός💨 🐟 5 λεπτά αργότερα έχουμε πάρει στο κυνήγι ένα κοπάδι με κέφαλους (τίμια μεγέθη) με σκοπό να τα στείλω ρηχά προς τα βράχια μπας και τρυπώσουν πουθενά και τα πιάσω πιο εύκολα… Λίγο ο θόρυβος απ τον ήχο του SEABOB αλλά και επειδή χρειάστηκε οριακά να ακουμπήσω τον σβέρκο του με την άκρη του όπλου, μιας και το ψαροντούφεκο είναι κοντό και σχετικά αδύναμο, βάρεσα (για να πω ότι προσπάθησα) αλλά μάταια… γυρίζω να δω μετά την άστοχη βολή τον Κωνσταντίνο ο οποίος έχει ξενερώσει και ήθελε οριακά να μου δώσει κανά χαστούκι που αστοχησα! 🦈 Καθώς μαζεύω την βέργα και είμαι έτοιμος να να γυρίσουμε προς τα πίσω, ο μικρός ΕΤΡΕΜΕ απο το κρύο, αντικρύζω ενα βγαλμένο ανθρώπινο πόδι με πτερύγια να κολυμπάει κοντά μας… Κόντεψα να καταπιώ τον αναπνευστήρα απ την χαρά μου! Μην θέλοντας να χάσω την ευκαιρία που παρουσιάστηκε μπροστά μου, παρατάω το σκούτερ με τον μικρό (επιπλέει αυτό) και προσπαθώ να προσεγγίσω το ψάρι… ΤΟ ΨΑΡΙ μόνο στην ιδέα ότι το κοιτάω ,ΔΙΝΕΙ ΔΥΟ ΑΠΛΩΤΕΣ ΚΑΙ ΕΞΑΦΑΝΙΖΕΤΑΙ! Δεν ήξερα αν επρόκειτο για γοφάρι η μαγιάτικο, το μόνο που ήξερα ήταν πως ήθελα απεγνωσμένα να το βγάλω παρέα με τον μικρό μου! 🛵ΚΑΙ ΕΔΩ ΞΕΚΙΝΑΕΙ Η ΔΡΑΣΗ Φωνάζω του μικρού να με κρατήσει σφιχτά, βάζω την ταχύτητα στο μέγιστο και ξεκινάει μια καταδίωξη που δεν είχε τίποτα να ζηλέψει από αυτές στο Mεσίδι όπου ομάδα Δίας κυνηγάει TDM 900 στα στενά… Για περίπου 4 λεπτά, τα οποία στον βυθό, όπως καταλαβαίνετε, μοιάζουν με μια αιωνιότητα, παλεύω με νύχια και με δόντια να οδηγήσω το ψάρι στα ρηχά, ενώ ο Κωνσταντίνος στην κυριολεξία κρέμεται από τ’ αυτιά μου και τον σβέρκο μου! Ο σκοπός ήταν ένας, ΜΗΠΩΣ ΚΑΤΑΦΕΡΩ να έχω την ευκαιρία ΓΙΑ ΕΣΤΩ ΜΙΑ ΒΟΛΗ…..και ό,τι γίνει! Κάθε φορά που το πλησίαζα και άφηνα το σκούτερ για να προσπαθήσω να το βαρέσω, έφευγε επιτόπου στα 5 m ασφαλείας και με κοιτούσε με υφάκι τύπου: ΧΕΣΕ ΜΑΣ βρε μλκ με το πατίνι και το μωρό! Η μάσκα μου όσο τρέχαμε είχε γεμίσει νερά επειδή ο μικρός με είχε πιάσει απ’ τα φρύδια και με καβαλούσε, εντωμεταξύ ανά 3 δευτερόλεπτα τον ρωτούσα αν είναι όλα καλά… ΟΥΡΛΙΑΖΕ «ΤΡΕΧΑ ΝΑ ΤΟ ΠΙΑΣΕΙΣ» ΗΤΑΝ ΤΟΣΟ ΕΝΘΟΥΣΙΑΣΜΕΝΟΣ (για να μην πω το άλλο) που, ενώ πάντα σταματάει ανά 3 πεδιλιές για να στρώσει το λουρί της μάσκας, τώρα που του είχε φτάσει στα μπούτια ούτε που παραπονέθηκε! Πρέπει να ήπιε 1 λίτρο θαλασσινό νερό, αλλά δεν τον καλά ένοιαζε! Συνεχίζοντας το κυνήγι και αφού έχω κάνει τάμα σε ό,τι Παναγία υπάρχει στη Σίφνο αλλά και στην Ελλάδα γενικότερα για να έχω την ευκαιρία έστω για μια βολή, το ψάρι αποφασίζει να κάνει αναστροφή και να κινηθεί από την αντίθετη κατεύθυνση, με αποτέλεσμα να χρειαστεί να περάσει σχεδόν από μπροστά μου. Εκεί συνειδητοποιώ πως η βολή πρέπει να γίνει με το αριστερό (είμαι δεξιόχειρας) μιας και δεν γινόταν να αφήσω το γκάζι από το σκούτερ, το οποίο βρίσκεται στο δεξί μου χέρι, και θα πρέπει να ρίξω εν κινήσει… 🥁🥁🥁🥁🥁 * ΜΙΑ ΕΥΚΑΙΡΙΑ * ΜΙΑ ΒΟΛΗ ΜΕ ΤΟ ΑΡΙΣΤΕΡΟ * ΜΙΑ ΣΤΙΓΜΗ ΠΟΥ ΘΑ ΜΕ ΒΑΛΕΙ ΣΤΟΝ ΠΑΝΘΕΟΝ ΣΤΟ ΜΥΑΛΟ ΤΟΥ ΓΙΟΥ ΜΟΥ * ΕΝΑ ΨΑΡΙ ΠΟΥ ΜΕ ΕΙΧΕ ΥΠΟΤΙΜΗΣΕΙ * ΕΝΑΣ ΓΙΟΣ ΠΟΥ ΝΟΜΙΖΕΙ ΟΤΙ ΕΙΜΑΙ Ο SUPERMAN * ΕΝΑ ΟΠΛΟ - ΣΦΕΝΤΟΝΑ ΠΟΥ ΟΡΙΑΚΑ ΚΑΝΕΙ ΓΙΑ ΝΑ ΒΑΡΑΣ ΓΟΠΕΣ ΚΑΙ ΜΠΑΡΜΠΟΥΝΙΑ * ΜΙΑ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΠΟΥ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ ΝΑ ΤΗΝ ΤΑΪΣΩ * ΕΝΑ ΟΡΑΜΑ ΤΟ ΨΑΡΙ ΠΕΡΝΑΕΙ ΑΠΟ ΜΠΡΟΣΤΑ ΜΟΥ, μου κλείνει το μάτι, 👀 ΚΛΕΙΝΩ ΚΑΙ ΕΓΩ ΤΑ ΔΙΚΑ ΜΟΥ… 👇 ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΟ 1ο ΣΧΟΛΙΟ 👇 #fyp none

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

☀️ Είναι 16:30 το απόγευμα και μετά απο ΣΟΒΑΡΟ πρήξιμο του μικρου το οποίο είχε ξεκινήσει απ τις 7:30 το πρωί (μιας και του το χα υποσχεθεί) αποφασίζω να μπω παρέα με τον Κως για μια μπούκα ΜΠΑΣ ΚΑΙ γίνει κάνα θαύμα (έγινε τελικά). 🌊 Βουτάω λοιπόν τον γιό μου ,το 50αρι μου και παίρνω και το SEABOB (σκούτερ θαλάσσης 33kg) για να κινούμαστε πιο ξεκούραστα! Αφού αρματωθήκαμε λες και θα κυνηγήσουμε τούνες στον ειρηνικό ωκεανό, βουτάμε και βάζω πλώρη προς τα βράχια… Ξαφνικά απο το πουθενά ,στο 1 μέτρο βάθος, σκάει κατα πάνω μας με ύφος λες και του χρώσταγα λεφτά, ένας αποπροσανατολισμένος σαργός, μέχρι να το συνειδητοποιήσω και να οπλίσω είχε γίνει καπνός💨 🐟 5 λεπτά αργότερα έχουμε πάρει στο κυνήγι ένα κοπάδι με κέφαλους (τίμια μεγέθη) με σκοπό να τα στείλω ρηχά προς τα βράχια μπας και τρυπώσουν πουθενά και τα πιάσω πιο εύκολα… Λίγο ο θόρυβος απ τον ήχο του SEABOB αλλά και επειδή χρειάστηκε οριακά να ακουμπήσω τον σβέρκο του με την άκρη του όπλου, μιας και το ψαροντούφεκο είναι κοντό και σχετικά αδύναμο, βάρεσα (για να πω ότι προσπάθησα) αλλά μάταια… γυρίζω να δω μετά την άστοχη βολή τον Κωνσταντίνο ο οποίος έχει ξενερώσει και ήθελε οριακά να μου δώσει κανά χαστούκι που αστοχησα! 🦈 Καθώς μαζεύω την βέργα και είμαι έτοιμος να να γυρίσουμε προς τα πίσω, ο μικρός ΕΤΡΕΜΕ απο το κρύο, αντικρύζω ενα βγαλμένο ανθρώπινο πόδι με πτερύγια να κολυμπάει κοντά μας… Κόντεψα να καταπιώ τον αναπνευστήρα απ την χαρά μου! Μην θέλοντας να χάσω την ευκαιρία που παρουσιάστηκε μπροστά μου, παρατάω το σκούτερ με τον μικρό (επιπλέει αυτό) και προσπαθώ να προσεγγίσω το ψάρι… ΤΟ ΨΑΡΙ μόνο στην ιδέα ότι το κοιτάω ,ΔΙΝΕΙ ΔΥΟ ΑΠΛΩΤΕΣ ΚΑΙ ΕΞΑΦΑΝΙΖΕΤΑΙ! Δεν ήξερα αν επρόκειτο για γοφάρι η μαγιάτικο, το μόνο που ήξερα ήταν πως ήθελα απεγνωσμένα να το βγάλω παρέα με τον μικρό μου! 🛵ΚΑΙ ΕΔΩ ΞΕΚΙΝΑΕΙ Η ΔΡΑΣΗ Φωνάζω του μικρού να με κρατήσει σφιχτά, βάζω την ταχύτητα στο μέγιστο και ξεκινάει μια καταδίωξη που δεν είχε τίποτα να ζηλέψει από αυτές στο Mεσίδι όπου ομάδα Δίας κυνηγάει TDM 900 στα στενά… Για περίπου 4 λεπτά, τα οποία στον βυθό, όπως καταλαβαίνετε, μοιάζουν με μια αιωνιότητα, παλεύω με νύχια και με δόντια να οδηγήσω το ψάρι στα ρηχά, ενώ ο Κωνσταντίνος στην κυριολεξία κρέμεται από τ’ αυτιά μου και τον σβέρκο μου! Ο σκοπός ήταν ένας, ΜΗΠΩΣ ΚΑΤΑΦΕΡΩ να έχω την ευκαιρία ΓΙΑ ΕΣΤΩ ΜΙΑ ΒΟΛΗ…..και ό,τι γίνει! Κάθε φορά που το πλησίαζα και άφηνα το σκούτερ για να προσπαθήσω να το βαρέσω, έφευγε επιτόπου στα 5 m ασφαλείας και με κοιτούσε με υφάκι τύπου: ΧΕΣΕ ΜΑΣ βρε μλκ με το πατίνι και το μωρό! Η μάσκα μου όσο τρέχαμε είχε γεμίσει νερά επειδή ο μικρός με είχε πιάσει απ’ τα φρύδια και με καβαλούσε, εντωμεταξύ ανά 3 δευτερόλεπτα τον ρωτούσα αν είναι όλα καλά… ΟΥΡΛΙΑΖΕ «ΤΡΕΧΑ ΝΑ ΤΟ ΠΙΑΣΕΙΣ» ΗΤΑΝ ΤΟΣΟ ΕΝΘΟΥΣΙΑΣΜΕΝΟΣ (για να μην πω το άλλο) που, ενώ πάντα σταματάει ανά 3 πεδιλιές για να στρώσει το λουρί της μάσκας, τώρα που του είχε φτάσει στα μπούτια ούτε που παραπονέθηκε! Πρέπει να ήπιε 1 λίτρο θαλασσινό νερό, αλλά δεν τον καλά ένοιαζε! Συνεχίζοντας το κυνήγι και αφού έχω κάνει τάμα σε ό,τι Παναγία υπάρχει στη Σίφνο αλλά και στην Ελλάδα γενικότερα για να έχω την ευκαιρία έστω για μια βολή, το ψάρι αποφασίζει να κάνει αναστροφή και να κινηθεί από την αντίθετη κατεύθυνση, με αποτέλεσμα να χρειαστεί να περάσει σχεδόν από μπροστά μου.

Εκεί συνειδητοποιώ πως η βολή πρέπει να γίνει με το αριστερό (είμαι δεξιόχειρας) μιας και δεν γινόταν να αφήσω το γκάζι από το σκούτερ, το οποίο βρίσκεται στο δεξί μου χέρι, και θα πρέπει να ρίξω εν κινήσει…

🥁🥁🥁🥁🥁 * ΜΙΑ ΕΥΚΑΙΡΙΑ * ΜΙΑ ΒΟΛΗ ΜΕ ΤΟ ΑΡΙΣΤΕΡΟ * ΜΙΑ ΣΤΙΓΜΗ ΠΟΥ ΘΑ ΜΕ ΒΑΛΕΙ ΣΤΟΝ ΠΑΝΘΕΟΝ ΣΤΟ ΜΥΑΛΟ ΤΟΥ ΓΙΟΥ ΜΟΥ * ΕΝΑ ΨΑΡΙ ΠΟΥ ΜΕ ΕΙΧΕ ΥΠΟΤΙΜΗΣΕΙ * ΕΝΑΣ ΓΙΟΣ ΠΟΥ ΝΟΜΙΖΕΙ ΟΤΙ ΕΙΜΑΙ Ο SUPERMAN * ΕΝΑ ΟΠΛΟ - ΣΦΕΝΤΟΝΑ ΠΟΥ ΟΡΙΑΚΑ ΚΑΝΕΙ ΓΙΑ ΝΑ ΒΑΡΑΣ ΓΟΠΕΣ ΚΑΙ ΜΠΑΡΜΠΟΥΝΙΑ * ΜΙΑ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΠΟΥ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ ΝΑ ΤΗΝ ΤΑΪΣΩ * ΕΝΑ ΟΡΑΜΑ ΤΟ ΨΑΡΙ ΠΕΡΝΑΕΙ ΑΠΟ ΜΠΡΟΣΤΑ ΜΟΥ, μου κλείνει το μάτι, 👀 ΚΛΕΙΝΩ ΚΑΙ ΕΓΩ ΤΑ ΔΙΚΑ ΜΟΥ… 👇 ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΟ 1ο ΣΧΟΛΙΟ 👇

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους