Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Υπάρχουν άνθρωποι που προτιμούν να είναι μόνοι. Όχι επειδή δεν αγαπούν τους ανθρώπους.

Ούτε επειδή είναι ψυχροί ή αδιάφοροι.

Απλώς, κάποια στιγμή, η μοναξιά τούς φάνηκε πιο αληθινή από πολλές παρέες.

Διότι οι περισσότερες σχέσεις απαιτούν να παριστάνεις συνεχώς πως δεν ενοχλείσαι.

Να προσπερνάς τις αντιφάσεις.

Να κρύβεις αυτό που αισθάνεσαι.

Να μη λες αυτό που σκέφτεσαι.

Να συμφωνείς για να μη χαλάσει η ατμόσφαιρα.

Και αυτό κουράζει.

Όχι η σιωπή.

Η προσποίηση κουράζει.

Εείναι φυσικό να μην έχουν όλοι την ίδια διάθεση να ψάξουν ή να ζήσουν την αλήθεια.

Κι αυτό δημιουργεί μια απόσταση που δύσκολα γεφυρώνεται.

Έτσι, εκείνος που βλέπει βαθύτερα βρίσκεται συχνά μπροστά σε ένα δίλημμα: να ανήκει ή να παραμείνει αληθινός.

Και τις περισσότερες φορές διαλέγει τη μοναχικότητα.

Όχι επειδή πιστεύει πως είναι καλύτερος από τους άλλους.

Αλλά επειδή δεν μπορεί πια να ζει διαρκώς προσαρμόζοντας τον εαυτό του στις δυνατότητες, τις επιθυμίες και τις προσδοκίες των άλλων.

Η μοναξιά τότε δεν είναι στέρηση.

Είναι ένα καταφύγιο όπου δεν χρειάζεται να προσποιείσαι πως όλα είναι εντάξει.

Μένεις μόνος όταν γνωρίζεις εκ των προτέρων πως η παρουσία κάποιων ανθρώπων θα σε κάνει να νιώθεις πιο μόνος απ' τη μοναξιά.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους