🛑 Η ΓΕΝΙΑ ΠΟΥ ΤΗΣ ΕΙΠΑΝ ΝΑ ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΕΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΚΑΙ Η ΕΛ.Α.Σ. ΠΟΥ ΤΗΣ ΛΕΕΙ ΟΤΙ ΑΞΙΖΕΙ ΝΑ ΖΗΣΕΙ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ✓ ΔΕΝ ΑΠΕΤΥΧΕ Η ΓΕΝΙΑ – ΑΠΕΤΥΧΕ ΕΝΑ ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΜΟΝΤΕΛΟ Υπάρχει μια ολόκληρη γενιά Ελλήνων που...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Σπουδές, εργασία, ανεξαρτησία, σπίτι, οικογένεια, διακοπές, μια αξιοπρεπής καθημερινότητα.

Όχι πλούτος και πολυτέλεια.

Αλλά μια ζωή που να μπορεί να στηριχθεί πάνω στην εργασία και την προσωπική προσπάθεια.

Αυτή ήταν η προσδοκία με την οποία μεγάλωσαν οι Millennials.

Μόνο που όταν ήρθε η δική τους σειρά να περάσουν στην ενήλικη ζωή, διαπίστωσαν ότι οι κανόνες είχαν αλλάξει.

Τα ενοίκια αυξήθηκαν, η κατοικία έγινε δυσκολότερη, η εργασιακή ανασφάλεια παρέμεινε, το κόστος της καθημερινότητας μεγάλωσε και η δημιουργία οικογένειας μετατράπηκε για πολλούς σε απόφαση που απαιτεί πρώτα να απαντηθεί ένα βασικό ερώτημα: «Μπορεί να βγει οικονομικά;» Και κάπου εκεί γεννήθηκε η ματαίωση.

Όχι επειδή αυτή η γενιά δεν προσπάθησε.

Αλλά επειδή προσπάθησε και διαπίστωσε ότι η προσπάθεια από μόνη της δεν αρκεί.

Αυτό είναι το σημείο από το οποίο πρέπει να ξεκινήσει η πολιτική συζήτηση που ανοίγει η ΕΛ.Α.Σ. Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη και ο Αλέξης Τσίπρας Alexis Tsipras ✓ Η ΕΛ.Α.Σ. ΩΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΗ ΜΑΤΑΙΩΣΗ Η ΕΛ.Α.Σ. επιχειρεί να δώσει πολιτική έκφραση σε μια κοινωνική πραγματικότητα που για χρόνια αντιμετωπίστηκε ως ατομικό πρόβλημα.

Και αυτή είναι ίσως η σημαντικότερη διαφορά της πολιτικής της πρότασης.

Δεν αντιμετωπίζει τον νέο άνθρωπο που δυσκολεύεται να νοικιάσει ένα σπίτι ως κάποιον που «δεν προσπάθησε αρκετά». Δεν αντιμετωπίζει τον εργαζόμενο που δυσκολεύεται να ανταποκριθεί στην ακρίβεια ως κάποιον που πρέπει απλώς να περιορίσει τις ανάγκες του.

Δεν αντιμετωπίζει το δημογραφικό ως ένα πρόβλημα που λύνεται με εκκλήσεις στους νέους να κάνουν παιδιά.

Αντιθέτως, επιχειρεί να συνδέσει όλα αυτά τα ζητήματα μεταξύ τους και να τα αντιμετωπίσει ως αποτέλεσμα ενός συγκεκριμένου οικονομικού και παραγωγικού μοντέλου.

Αυτό ακριβώς είναι το πολιτικό νόημα της ΕΛ.Α.Σ.: να μετατρέψει την κοινωνική αγωνία σε πολιτική πρόταση. ✓ ΑΠΟ ΤΟ «ΦΤΑΙΣ ΕΣΥ» ΣΤΟ «ΦΤΑΙΕΙ ΤΟ ΜΟΝΤΕΛΟ» Για μεγάλο χρονικό διάστημα κυριάρχησε η λογική της ατομικής ευθύνης.

Αν κάποιος δεν είχε χρήματα, έπρεπε να δουλέψει περισσότερο.

Αν δεν έβρισκε δουλειά, έπρεπε να αποκτήσει περισσότερα προσόντα.

Αν δεν μπορούσε να αγοράσει σπίτι, έπρεπε να περιμένει.

Αν δεν μπορούσε να δημιουργήσει οικογένεια, έπρεπε να κάνει καλύτερο οικονομικό προγραμματισμό.

Μόνο που εκατομμύρια άνθρωποι δεν μπορούν να κάνουν όλοι «λάθος» ταυτόχρονα.

Όταν μια ολόκληρη γενιά με περισσότερη μόρφωση, περισσότερες γλώσσες, περισσότερες δεξιότητες και μεγαλύτερη εξοικείωση με έναν παγκοσμιοποιημένο κόσμο δυσκολεύεται να κατακτήσει τα αυτονόητα, τότε το πρόβλημα δεν βρίσκεται στους ανθρώπους.

Βρίσκεται στο μοντέλο.

Και η ΕΛ.Α.Σ. επιχειρεί ακριβώς να μεταφέρει τη συζήτηση από την ατομική ενοχή στη συλλογική ευθύνη.

Από το «τι δεν έκανε σωστά ο καθένας» στο «τι πρέπει να αλλάξει στην οικονομία και στο κράτος». ✓ «ΠΑΡΑΓΟΥΜΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ, ΜΟΙΡΑΖΟΥΜΕ ΔΙΚΑΙΟΤΕΡΑ, ΖΟΥΜΕ ΚΑΛΥΤΕΡΑ» Το κεντρικό τρίπτυχο της πρότασης της ΕΛ.Α.Σ. αποκτά επομένως ιδιαίτερο βάρος: «Παράγουμε περισσότερο, μοιράζουμε δικαιότερα, ζούμε καλύτερα». Γιατί αυτό ακριβώς είναι που λείπει από μια κοινωνία η οποία αισθάνεται ότι εργάζεται περισσότερο αλλά δεν ζει καλύτερα. Η ΕΛ.Α.Σ. δεν θέτει μόνο το ζήτημα της αναδιανομής.

Θέτει και το ζήτημα της παραγωγής.

Πώς θα παράγει η Ελλάδα περισσότερο; Τι θα παράγει; Πού θα παράγει; Ποιοι θα ωφεληθούν από αυτή την παραγωγή; Πώς θα επιστρέψει μέρος του παραγόμενου πλούτου στην κοινωνία; Η απάντηση σε αυτά τα ερωτήματα αποτελεί τον πυρήνα του Εθνικού Σχεδίου Ανασυγκρότησης που προτείνεται για την περίοδο 2027-2030.

Και ακριβώς εδώ η ΕΛ.Α.Σ. επιχειρεί να διαφοροποιηθεί από μια πολιτική που περιορίζεται στη διαχείριση των συνεπειών. ✓ ΟΧΙ ΑΛΛΗ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ – ΠΑΡΑΓΩΓΙΚΗ ΑΝΑΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗ Η βασική πολιτική επιλογή της ΕΛ.Α.Σ. είναι να μην αντιμετωπιστούν τα προβλήματα αποσπασματικά.

Η στεγαστική κρίση δεν είναι ανεξάρτητη από τους μισθούς.

Οι μισθοί δεν είναι ανεξάρτητοι από την παραγωγικότητα.

Η παραγωγικότητα δεν είναι ανεξάρτητη από το παραγωγικό μοντέλο.

Το δημογραφικό δεν είναι ανεξάρτητο από το κόστος ζωής και την εργασιακή ασφάλεια.

Η περιφερειακή ανάπτυξη δεν είναι ανεξάρτητη από τις υποδομές, τις επενδύσεις και τις ευκαιρίες εργασίας.

Όλα συνδέονται.

Και γι’ αυτό απαιτείται συνολικό σχέδιο. Η ΕΛ.Α.Σ. επιχειρεί να παρουσιάσει ακριβώς αυτό: ένα σχέδιο παραγωγικής ανασυγκρότησης, αποκέντρωσης, κοινωνικής προστασίας και δικαιότερης κατανομής του πλούτου. ✓ Η ΚΑΤΟΙΚΙΑ ΩΣ ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ Δεν μπορεί να μιλά κανείς για πραγματική ανεξαρτησία των νέων ανθρώπων όταν ένας μισθός δεν επαρκεί για ένα αξιοπρεπές σπίτι.

Δεν μπορεί να ζητείται από τους νέους να δημιουργήσουν οικογένεια όταν η κατοικία αποτελεί δυσανάλογο βάρος.

Δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται η δημογραφική κρίση με ευχολόγια όταν οι οικονομικές συνθήκες αποθαρρύνουν τη δημιουργία οικογένειας.

Γι’ αυτό η στεγαστική πολιτική πρέπει να αποτελέσει κεντρικό πυλώνα μιας νέας κοινωνικής συμφωνίας.

Και αυτή είναι μια από τις βασικές προκλήσεις που καλείται να απαντήσει η ΕΛ.Α.Σ.: πώς η κατοικία θα πάψει να αποτελεί προνόμιο όσων διαθέτουν ήδη περιουσία και θα γίνει ξανά προσβάσιμη σε όσους εργάζονται και θέλουν να δημιουργήσουν τη ζωή τους. ✓ Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΩΣ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΣΤΗΝ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ Το ίδιο ισχύει για την εργασία. Η ΕΛ.Α.Σ. επιχειρεί να θέσει στο επίκεντρο μια διαφορετική αντίληψη: η εργασία δεν μπορεί να αποτελεί απλώς μέσο επιβίωσης.

Πρέπει να επιτρέπει στον εργαζόμενο να ζει.

Να πληρώνει το σπίτι του.

Να μεγαλώνει τα παιδιά του.

Να προγραμματίζει το μέλλον του.

Να έχει χρόνο για τη ζωή του.

Να μπορεί να αποταμιεύσει.

Να μπορεί να αισθάνεται ότι κάθε επιπλέον προσπάθεια βελτιώνει πραγματικά τη θέση του.

Αυτό είναι το κοινωνικό περιεχόμενο της ανάπτυξης που προτείνει η ΕΛ.Α.Σ. ✓ 7,39 ΔΙΣ. ΕΥΡΩ: Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΠΡΟΤΑΣΗ ΜΠΑΙΝΕΙ ΣΤΟΝ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟ Ένα ακόμη στοιχείο που ενισχύει την πολιτική πρόταση είναι η προσπάθεια συγκεκριμένης κοστολόγησης.

Το σχέδιο προβλέπει παρεμβάσεις συνολικού μικτού κόστους 7,39 δισ. ευρώ στην τετραετία, μόνιμα νέα έσοδα 1,92 δισ. ευρώ και καθαρή δαπάνη 5,47 δισ. ευρώ, έναντι διαθέσιμου δημοσιονομικού χώρου 5,60 δισ. ευρώ.

Ανεξάρτητα από την πολιτική αντιπαράθεση που θα ακολουθήσει για τους επιμέρους υπολογισμούς, η λογική είναι σημαντική. Η ΕΛ.Α.Σ. επιχειρεί να πει ότι η κοινωνική πολιτική δεν πρέπει να είναι ένας διαγωνισμός υποσχέσεων.

Πρέπει να έχει κόστος.

Πρέπει να έχει έσοδα.

Πρέπει να έχει αποτέλεσμα.

Με άλλα λόγια: καμία υπόσχεση χωρίς κοστολόγηση και καμία δαπάνη χωρίς κοινωνικό αποτέλεσμα.

Αυτό είναι ένα κρίσιμο στοιχείο πολιτικής αξιοπιστίας. ✓ Η «ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΗ ΕΙΣΦΟΡΑ» ΚΑΙ ΤΟ ΠΟΙΟΣ ΠΛΗΡΩΝΕΙ Στο ίδιο πλαίσιο εντάσσεται και η πρόταση για την «Πατριωτική Εισφορά». Η συζήτηση δεν αφορά απλώς την εξεύρεση πρόσθετων πόρων.

Αφορά το ποιος σηκώνει το βάρος της χρηματοδότησης του κράτους και ποιος τελικά ωφελείται από την οικονομική ανάπτυξη.

Εδώ βρίσκεται και η πολιτική διαφορά. Η ΕΛ.Α.Σ. θέλει να θέσει στο κέντρο της οικονομικής πολιτικής τη δικαιότερη κατανομή των βαρών και του πλούτου.

Γιατί κοινωνική δικαιοσύνη χωρίς φορολογική δικαιοσύνη δύσκολα μπορεί να υπάρξει. ✓ Η ΕΛ.Α.Σ. ΚΑΙ Η ΓΕΝΙΑ ΠΟΥ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΜΕΙΝΕΙ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ Υπάρχει και μια ακόμη διάσταση που δεν πρέπει να υποτιμάται.

Η νέα γενιά δεν θέλει απαραίτητα να φύγει από την Ελλάδα.

Θέλει να μπορεί να μείνει.

Να εργαστεί.

Να δημιουργήσει.

Να κάνει οικογένεια.

Να επιχειρήσει.

Να σπουδάσει.

Να ζήσει.

Όταν όμως μια κοινωνία δεν μπορεί να προσφέρει αυτές τις δυνατότητες, η μετανάστευση μετατρέπεται από επιλογή σε ανάγκη. Η ΕΛ.Α.Σ. επιχειρεί να αντιστρέψει αυτή τη λογική, συνδέοντας την παραγωγική ανασυγκρότηση με την κοινωνική συνοχή. Μια Ελλάδα που παράγει περισσότερο, επενδύει στους ανθρώπους της και μοιράζει δικαιότερα τον πλούτο της μπορεί να γίνει μια Ελλάδα που κρατά τους νέους της. ✓ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΓΑΝΑΚΤΗΣΗ ΣΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΠΡΟΤΑΣΗ Η μεγαλύτερη αξία της σημερινής συγκυρίας είναι ότι η κοινωνική δυσαρέσκεια μπορεί να μετατραπεί σε πολιτική συζήτηση. Η ΕΛ.Α.Σ. επιχειρεί να κάνει ακριβώς αυτό.

Να πει σε έναν άνθρωπο που αισθάνεται ότι απέτυχε πως δεν είναι μόνος.

Να πει σε μια γενιά που αισθάνεται ότι έχασε το μέλλον της πως το πρόβλημα δεν είναι η ίδια.

Να πει στους εργαζόμενους ότι η εργασία τους πρέπει να έχει μεγαλύτερο αντίκρισμα.

Να πει στους νέους ότι η κατοικία, η οικογένεια και η αξιοπρεπής ζωή δεν είναι πολυτέλειες.

Και κυρίως να μετατρέψει αυτή την κοινωνική ανάγκη σε κυβερνητικό σχέδιο.

Αυτό είναι το πραγματικό πολιτικό στοίχημα. ✓ ΔΕΝ ΑΡΚΕΙ ΝΑ ΑΛΛΑΞΕΙ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ – ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΛΛΑΞΕΙ Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ Η συζήτηση, επομένως, δεν μπορεί να περιοριστεί στο ποιος θα διαδεχθεί ποιον στην εξουσία.

Το πραγματικό ερώτημα είναι ποια πολιτική θα εφαρμοστεί.

Θα συνεχιστεί ένα μοντέλο στο οποίο η κοινωνία καλείται να προσαρμόζεται διαρκώς; Ή θα υπάρξει μια πολιτική που θα προσαρμόσει την οικονομία στις πραγματικές ανάγκες της κοινωνίας; Η ΕΛ.Α.Σ. επιχειρεί να δώσει τη δεύτερη απάντηση.

Με παραγωγική ανασυγκρότηση.

Με δικαιότερη φορολογία.

Με κοινωνική προστασία.

Με ενίσχυση της εργασίας.

Με επενδύσεις στην περιφέρεια.

Με πολιτικές για την κατοικία.

Με ισχυρό δημόσιο σύστημα παιδείας και υγείας.

Με έναν διαφορετικό τρόπο κατανομής του παραγόμενου πλούτου. ✓ Η ΓΕΝΙΑ ΤΩΝ MILLENNIALS ΔΕΝ ΖΗΤΑ ΠΡΟΝΟΜΙΑ – ΖΗΤΑ ΜΙΑ ΔΙΚΑΙΗ ΑΡΧΗ Η γενιά αυτή δεν ζητά να της χαριστεί τίποτα.

Ζητά να έχει τη δυνατότητα να κερδίσει τη ζωή της μέσα από τη δουλειά της.

Και εδώ ακριβώς συναντιέται η κοινωνική πραγματικότητα των Millennials με την πολιτική πρόταση της ΕΛ.Α.Σ. Το αίτημα για σπίτι συναντά τη στεγαστική πολιτική.

Το αίτημα για καλύτερους μισθούς συναντά την πολιτική για την εργασία.

Το αίτημα για οικογένεια συναντά την κοινωνική προστασία και την αντιμετώπιση του δημογραφικού.

Το αίτημα για ευκαιρίες συναντά την παραγωγική ανασυγκρότηση.

Το αίτημα για δικαιοσύνη συναντά τη φορολογική μεταρρύθμιση.

Το αίτημα για αξιοπρέπεια συναντά το τρίπτυχο: «Παράγουμε περισσότερο, μοιράζουμε δικαιότερα, ζούμε καλύτερα». Αυτή είναι η ουσιαστική σύνδεση. ✓ Η ΩΡΑ ΝΑ ΞΑΝΑΓΙΝΕΙ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΕΦΙΚΤΟ Η ΕΛ.Α.Σ. έχει μπροστά της μια μεγάλη πολιτική πρόκληση: να πείσει ότι η αλλαγή δεν είναι απλώς επιθυμία αλλά ρεαλιστική δυνατότητα.

Να αποδείξει ότι οι αριθμοί μπορούν να μετατραπούν σε κοινωνικό αποτέλεσμα.

Ότι η ανάπτυξη μπορεί να μετατραπεί σε καλύτερους μισθούς.

Ότι η δημοσιονομική πειθαρχία μπορεί να συνυπάρξει με κοινωνική δικαιοσύνη.

Ότι η παραγωγική ανασυγκρότηση μπορεί να δημιουργήσει θέσεις εργασίας.

Ότι η πολιτική μπορεί να ξαναδώσει στους ανθρώπους τη δυνατότητα να κάνουν σχέδια.

Γιατί τελικά το μεγαλύτερο πρόβλημα της σημερινής Ελλάδας δεν είναι μόνο η ακρίβεια, η στεγαστική κρίση ή η εργασιακή ανασφάλεια.

Είναι ότι ένα μεγάλο κομμάτι της κοινωνίας έχει αρχίσει να μην πιστεύει στο αύριο.

Και αυτό είναι κάτι που καμία κοινωνία δεν μπορεί να αντέξει για πολύ. ✓ Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΟΥ ΑΥΡΙΟ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΞΕΚΙΝΗΣΕΙ ΑΠΟ ΤΗ ΖΩΗ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ Η ΕΛ.Α.Σ. επιχειρεί να ανοίξει αυτή ακριβώς τη συζήτηση.

Όχι για μια Ελλάδα των αριθμών, αλλά για μια Ελλάδα των ανθρώπων.

Όχι για μια ανάπτυξη που φαίνεται μόνο στους δείκτες, αλλά για μια ανάπτυξη που φαίνεται στο πορτοφόλι, στο σπίτι, στην οικογένεια, στην εργασία και στην καθημερινότητα.

Όχι για μια κοινωνία που μαθαίνει να αντέχει, αλλά για μια κοινωνία που μπορεί ξανά να ελπίζει. Οι Millennials δεν απέτυχαν. Η Ελλάδα δεν έχει την πολυτέλεια να τους θεωρεί αποτυχημένους.

Αντίθετα, έχει ανάγκη τις γνώσεις τους, τις δεξιότητές τους, τη δημιουργικότητά τους και κυρίως την επιθυμία τους να χτίσουν μια καλύτερη ζωή. Η ΕΛ.Α.Σ. επιχειρεί να τους πει κάτι απλό αλλά βαθιά πολιτικό: Δεν χρειάζεται να ζητούν συγγνώμη επειδή θέλουν να ζήσουν αξιοπρεπώς.

Χρειάζεται να αλλάξει το μοντέλο που τους στερεί αυτή τη δυνατότητα.

Και η πολιτική πρόταση της ΕΛ.Α.Σ. θέλει να αποτελέσει ακριβώς αυτή την αλλαγή πορείας: από την ατομική ματαίωση στη συλλογική ελπίδα, από την ανασφάλεια στην κοινωνική προστασία, από την άνιση ανάπτυξη στη δίκαιη κατανομή του πλούτου και από την Ελλάδα των διαρκών αναβολών στην Ελλάδα που επιτρέπει στους ανθρώπους της να σχεδιάζουν ξανά τη ζωή τους.

Γιατί το ζητούμενο δεν είναι απλώς να αλλάξει κυβέρνηση.

Το ζητούμενο είναι να αλλάξει η ζωή των ανθρώπων.

Και αυτή είναι η μεγάλη πολιτική υπόσχεση με την οποία η ΕΛ.Α.Σ. επιχειρεί να απευθυνθεί στην κοινωνία. . .

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους