Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Όταν το σχέδιο συναντά το έδαφος: οι «ταπεινοί παράγοντες» που κρίνουν τον πόλεμο Ο καθηγητής Κωνσταντίνος Γρίβας πήρε το νήμα από πρόσφατη ανάρτησή μου για τη συνέντευξη του T.X. Hammes και το ανέπτυξε προς μια ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα κατεύθυνση.

Εισάγει την έννοια των «ταπεινών παραγόντων» — εκείνων που δεν εντυπωσιάζουν, δεν φωτογραφίζονται σε παραλαβές και δεν παράγουν τίτλους, αλλά συχνά καθορίζουν την έκβαση.

Και το παράδειγμά του είναι διδακτικό. Στο Τάνενμπεργκ, η ρωσική κατάρρευση αποδίδεται συνήθως στην ανωτερότητα της γερμανικής ηγεσίας.

Υπήρχε όμως και ένας παράγοντας που σπανίως συζητείται: η απουσία ενός μόνιμου, επαγγελματικού πυρήνα ηγεσίας στα χαμηλότερα κλιμάκια — εκείνων που κρατούν το μικρό τμήμα ενωμένο όταν χαθεί η επαφή με τα ανώτερα.

Σε δασώδες και ελώδες έδαφος, όπου οι δυνάμεις διασπώνται σε μικρές ομάδες, ο στρατιώτης έμενε χωρίς εκείνον που θα έπαιρνε την απόφαση δίπλα του.

Το κρίσιμο, δηλαδή, δεν ήταν μόνο η ποιότητα του σχεδίου στην κορυφή.

Ήταν αν υπήρχε κάποιος να αποφασίσει στα δύο μέτρα δίπλα στον στρατιώτη, όταν το σχέδιο συναντούσε το έδαφος.

Αυτό δεν είναι ιστορική λεπτομέρεια.

Είναι η ίδια απαίτηση που θέτει σήμερα το διαφανές πεδίο μάχης, όπου η επαφή διακόπτεται, οι επικοινωνίες υφίστανται παρεμβολές και ο χρόνος αντίδρασης μετριέται σε λεπτά.

Στη σύγχρονη στοχοποίηση, τα παράθυρα ευκαιρίας είναι συχνά βραχύβια: εάν η πληροφορία δεν μετατραπεί εγκαίρως σε απόφαση και ενέργεια, ένας χρονικά κρίσιμος στόχος (time-sensitive target) μετακινείται, αποκρύπτεται ή παύει να είναι προσβάσιμος.

Η αποκεντρωμένη πρωτοβουλία —πυρήνας του Mission Command— δεν είναι, επομένως, απλώς ζήτημα ηγετικού ύφους· είναι επιχειρησιακή απαίτηση και προϋποθέτει, ανεξαρτήτως βαθμού ή προέλευσης, ανθρώπους εκπαιδευμένους και τοποθετημένους ώστε να μπορούν να την ασκήσουν.

Εδώ η συλλογιστική του συναντά έναν προβληματισμό που έχω θέσει και αλλού: η μαχητική ισχύς δεν είναι άθροισμα πλατφορμών· είναι ιδιότητα ενός συστήματος — και η αλλαγή σε αυτό δεν φαίνεται στη ρητορική ούτε σε μεμονωμένες δράσεις ενημέρωσης, αλλά εκεί όπου αποτυπώνεται θεσμικά: σε δόγμα, κανονισμούς, προγράμματα σχολείων και κριτήρια αξιολόγησης.

Το ζητούμενο, επομένως, δεν είναι να επιλέξουμε ανάμεσα στις σύνθετες πλατφόρμες και στα πολλά μικρότερα και φθηνότερα μέσα, ούτε να υποτιμήσουμε συστήματα που παραμένουν αναγκαία.

Είναι αν οι διαδικασίες αναπροσαρμογής και συγχρονισμού λειτουργούν σε χρόνο συμβατό με τον ρυθμό του πεδίου.

Αξίζει να διαβαστεί και να συζητηθεί. 👇 https://slpress.gr/amyna/i-epanastasi-ton-tapeinon-pou-agnoei-i-elliniki-apotropi-polla-exipna-mikra-kai-fthina/ Η αρχική ανάρτησή μου και η συνέντευξη του T.X. Hammes: https://www.facebook.com/share/p/19XH8TMCJS/?mibextid=wwXIfr Αντιστράτηγος ε.α. Κωνσταντίνος Αλεξάκης • Επίτιμος Διοικητής Διακλαδικής Διοίκησης Ειδικών Επιχειρήσεων (ΔΔΕΕ) • Διατελέσας Σύμβουλος Ειδικών Επιχειρήσεων του Διοικητή της Συμμαχικής Διακλαδικής Διοίκησης Νάπολης (COM JFC Naples) • M.A. in Strategic Security Studies, National Defense University (NDU–CISA), Washington DC

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους