Τώρα είναι η ώρα μου στο Τσελιγκάτο. Έπεσε λίγο ο ήλιος, έπιασε το αεράκι από το δάσος, ήρθε η δροσούλα και κάθομαι ήσυχος με τον καφέ μου να χαζεύω το βασίλειο. Η Συμμορία από κάτω τρώει, οι...

Πλήρες Κείμενο:

Τώρα είναι η ώρα μου στο Τσελιγκάτο. Έπεσε λίγο ο ήλιος, έπιασε το αεράκι από το δάσος, ήρθε η δροσούλα και κάθομαι ήσυχος με τον καφέ μου να χαζεύω το βασίλειο. Η Συμμορία από κάτω τρώει, οι γατούλες είναι μέσα, οι κοτούλες κάνουν τις τελευταίες τους βόλτες πριν μαζευτούν και γύρω δεν ακούγεται ψυχή.

Αυτή η ησυχία του βουνού που άμα τη μάθεις, μετά η φασαρία του κόσμου σου φαίνεται παράξενη.

Και κάπου εκεί λέω «Λόγο! Ρωγμή!» και εμφανίζονται οι δύο αθεόφοβοι από μακριά. 😂 Κοιτάξτε τους πώς έρχονται.

Καμαρωτοί, λυγιστοί, με το κεφάλι ψηλά και το μάτι να δουλεύει ακόμα κι όταν έρχονται σε μένα.

Αυτό γουστάρω στα ελληνικά ποιμενικά.

Δεν χρειάζεται να κάνουν φασαρία για να σου δείξουν ότι είναι εκεί.

Έχουν ήδη αρχίσει να διαβάζουν τον χώρο, να ξέρουν πού είναι τα ζωντανά, πού είμαι εγώ και τι κινείται γύρω από το Τσελιγκάτο.

Κι ύστερα έρχονται κοντά και τελειώνει όλη η σοβαρότητα του ελληνικού ποιμενικού, γιατί βλέπουν τον Τσέλιγκα και γίνονται πάλι τα δύο κακομαθημένα μου. 😂 Ε, άντε τώρα… πώς να μη χαμογελάσεις; Καφεδάκι, δροσούλα, τα ζωντανά χορτάτα και ο Λόγος με τη Ρωγμή στη θέση τους. Τι άλλο να ζητήσει ο Τσέλιγκας; #τσελιγκατο #λογοσρωγμη #ελληνικοσποιμενικος #ζωηστοτσελιγκατο

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους