ΤΟ "ΔΑΙΜΟΝΙΣΜΕΝΟ" ΒΡΕΦΟΣ: ΟΙ ΗΘΙΚΟΙ ΑΥΤΟΥΡΓΟΙ ☀️ Με τη μικρονοϊκή φιλολογία περί "δαιμόνων" κυλιόμαστε στο πάτωμα από τα γέλια, τουλάχιστον όσοι έχουμε λίγα δράμια μυαλό• ήταν αυτός και ο λόγος που...

Πλήρες Κείμενο:

ΤΟ "ΔΑΙΜΟΝΙΣΜΕΝΟ" ΒΡΕΦΟΣ: ΟΙ ΗΘΙΚΟΙ ΑΥΤΟΥΡΓΟΙ ☀️ Με τη μικρονοϊκή φιλολογία περί "δαιμόνων" κυλιόμαστε στο πάτωμα από τα γέλια, τουλάχιστον όσοι έχουμε λίγα δράμια μυαλό• ήταν αυτός και ο λόγος που υιοθέτησα ως τίτλο του τελευταίου μου βιβλίου "Το Παιδί του Διαβόλου", που μου προσέδωσε η "Ελεύθερη Ώρα", η λατρεμένη εφημερίδα των απανταχού διαταραγμένων.

Όταν ακούμε, λόγου χάριν, τον μητροπολίτη Πειραιώς Σεραφείμ, αυτό το μεσαιωνικό απολίθωμα, να μιλάει για «κοάσματα δαιμόνων», θλιβόμαστε, όχι τόσο για το μέγεθος της μαλακίας που εκστομίζει, όσο διότι σε αυτό το απολίθωμα επιδίδουν δουλοπρεπώς τα διαπιστευτήριά τους αρχηγοί σωμάτων ασφαλείας, κομματάρχες, υπουργοί και πρωθυπουργοί.

Όταν βλέπουμε διαβόητους ρασοφόρους απατεώνες, όπως τον Λουπασάκη, να εξορκίζουν on camera «δαιμονισμένους», αναρωτιόμαστε σε τι μπορεί να διαφέρουν από τους μη ρασαφόρους απατεώνες, που για ανάλογους εξορκισμούς τούς μπαγλαρώνει η αστυνομία εν ριπή οφθαλμού.

Εν ολίγοις, δεν μπορούμε να καταλάβουμε πώς η Ελλαδική Εκκλησία, εν έτει 2026, μιλάει ακόμη για «δαιμονισμένους» δίχως σύσσωμη η επιστημονική κοινότητα να ξεσηκωθεί και να ουρλιάξει ότι λέει μαλακίες.

Όχι οποιεσδήποτε ανώδυνες ψυχαγωγικές μαλακίες.

ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΕΣ μαλακίες.

Το κτήνος που φέρεται ότι δολοφόνησε στην Κυψέλη ένα βρέφος εννέα μηνών με δέκα μαχαιριές ισχυρίστηκε ότι δεν ήταν δικό του, του το αντικατέστησαν στο μαιευτήριο και ότι ήταν «δαιμονισμένο», οπότε και το σπίτι του «ησύχασε», μόλις το «δαιμονισμένο» βρέφος «σώπασε»… δια παντός.

Να υποθέσουμε ότι το «δαιμονισμένο» βρέφος έκλαιγε υπερβολικά, όπως κάνουν συχνά τα βρέφη, ιδίως τα πολλά εκείνα που υποφέρουν από κολικούς; Δυσκολευόμαστε να σκεφτούμε κάτι άλλο «δαιμονικό» που μπορεί να έκανε ένα βρέφος εννέα μηνών.

Δεν δυσκολευόμαστε εξίσου να αντιληφθούμε γιατί το κτήνος που φέρεται ότι το δολοφόνησε προτάσσει μια τόσο σαθρή «δικαιολογία» σε μια νοσηρή κοινωνία εμποτισμένη με «δαίμονες» και «δαιμονισμένους». Όπως και ο Τζορτζ Όργουελ στις τελευταίες γραμμές της «Φάρμας των Ζώων», μια κοιτάζω τους ανθρώπους, μια κοιτάζω τα γουρούνια, μια κοιτάζω πάλι τους ανθρώπους, μια κοιτάζω πάλι τα γουρούνια… και στο τέλος αδυνατώ να διακρίνω ποιοι είναι οι άνθρωποι και ποια είναι τα γουρούνια. Σιχαίνομαι να συνεχίσω. ☀️

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους