Ξέρω πια όλες τις τεχνικές πολέμου . Ξέρω το κρύψου μέχρι να περάσει ο τυφώνας . Ξέρω την κατά μέτωπο επίθεση . Την τεχνική του αιφνιδιασμού . Ξέρω να ρίχνω στάχτη στα μάτια . Να ψυχολογώ τον εχθρό...

Πλήρες Κείμενο:

Ξέρω πια όλες τις τεχνικές πολέμου . Ξέρω το κρύψου μέχρι να περάσει ο τυφώνας . Ξέρω την κατά μέτωπο επίθεση . Την τεχνική του αιφνιδιασμού . Ξέρω να ρίχνω στάχτη στα μάτια . Να ψυχολογώ τον εχθρό και να μην του δίνω τροφή , να τον κάνω να πεινάει και μετά να πατάω τα κουμπιά του για να τον φέρω με τα νερά μου . Έχω πάρει υπογραφές από ανθρώπους , που δεν θα τις βάζανε ποτέ . Ξέρω να παίζω διάφορους ρόλους . Είμαι ο καλός . Ο έξυπνος . Ο χαζός . Ο Ατρόμητος . Ο υπεράνω . Ξέρω πως να χρησιμοποιώ την δύναμη του εχθρού υπέρ μου . Ξέρω πως να χρησιμοποιώ τις αδυναμίες μου υπέρ μου . Ξέρω που υστερώ και που υπερτερώ.

Χρησιμοποιώ και τα δύο κατά συνθήκη . Ξέρω πως σε μια μάχη δεν χωράνε συναισθηματισμοί.

Ξέρω που είναι αυτός ο διακόπτης μέσα μου και τον κλείνω . Ξέρω τι είναι εξάρτηση και την εξάρτηση σε ένα πόλεμο δεν την θέλεις . Πετάω από το παράθυρο την τελευταία μου ελπίδα για να είμαι ασφαλής , αν αυτός που θα μου προσφέρει την ασφάλεια με υποτιμήσει , ή δεν με σεβαστεί . Στον πόλεμο δεν θες τοκογλύφους , ούτε προδότες . Ξέρω πως να φερθώ στον εαυτό μου όταν είναι πληγωμένος και βρισκόμαστε σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης . Γίνομαι η μάνα του κι ο στρατηγός του ταυτόχρονα . Τον παίρνω παραμάσχαλα και του λέω ακριβώς τι πρέπει να κάνει σα να μιλάω σε μωρό . Εκείνες τις στιγμές είναι που με χρειάζεται περισσότερο.

Εκείνες τις στιγμές μειώνω την κριτική μου απέναντι του , σχεδόν στο μηδέν . Σε ένα πόλεμο πρέπει να ξέρεις τι αποθέματα έχεις , ποιες εναλλακτικές , ποια είναι τα σενάρια και οι έξοδοι κινδύνου . Είναι πολύ σημαντικό να έχεις σχέδιο για την ώρα ανάγκης . Όποιο κι αν είναι αυτό . Πρέπει να ξέρεις που είναι η πόρτα . Που θα πιεις νερό . Ποια φάρμακα θα χρειαστείς . Που θα πας . Και με ποιον πρέπει να μιλήσεις . Μόνο τα απαραίτητα . Έχω μάθει δυστυχώς να έχω πάντα ένα σχέδιο διαφυγής από οπουδήποτε . Είμαι υπερβολικά δυνατός άνθρωπος και στιγμές εύχομαι να μην ήμουν τόσο . Γιατί οι δυνατοί είναι πάντα στην πρώτη γραμμή της μάχης με λιγοστούς ή μόνοι . Οπότε μόνο παράσημο δεν το θεωρώ πια . Δεν την θέλω αυτή την δύναμη . Είναι δύναμη που αποκτήθηκε μέσα από πόνο . Κι αυτά σας τα γράφω και θέλω να κλάψω . Γιατί σε κανένα παιδί δεν αξίζει να νιώθει έτσι μεγαλώνοντας . Κανένα παιδί δεν πρέπει να ξέρει τεχνικές πολέμου . Κι ας λέει ό,τι θέλει ο δυτικός πολιτισμός . Πως η ζωή είναι αγώνας και ένας διαρκής πόλεμος . Έτσι θα έπρεπε να είναι όμως ; Έχω μάθει να δένω τις πληγές μου . Να με παρηγορώ.

Να με συγχωρώ . Να με φροντίζω . Έχω χτίσει τεράστιους φράχτες . Όποιος θέλει να περάσει πια θα πρέπει να είναι αδερφός . Στην μάχη δεν υπάρχουν φίλοι . Υπάρχουν μόνο αδέρφια . Υπάρχουν μόνο άνθρωποι που δεν θα φάνε , για να φας εσύ , που δεν θα κοιμηθούν στο κρεβάτι τους για να κοιμηθείς εσύ , που δεν θα σκεπαστούν για να σκεπαστεί εσύ . Στην μάχη δεν υπάρχουν δικαιολογίες . Δεν μπόρεσα , δυσκολεύομαι , δεν θέλω να ρισκάρω . Σιχαμένη έκφραση . Άκου εκεί δεν θέλω να ρισκάρω . Στο διάολο . Ποτέ να μην ρισκάρεις τίποτα για μένα . Δεν σου αξίζω . Αξίζω πολλά περισσότερα ρίσκα . Για την ακρίβεια , αξίζω κάποιος να πάει σε μάχη για μένα . Τελεία.

Χωρίς παύλα . Τέλος . Οι υπόλοιποι κόβεστε.

Ο φίλος μου ο Αντώνης μου λέει να μην είμαι τόσο ρομαντική ψυχή . Εγώ του λέω θέλω να ξέρω ποιους έχω . Ωμή πραγματικότητα.

Δεν ξέρω αν αυτό έχει καμία σχέση με ρομαντισμό αλλά αυτό δεν του το είπα . Η φίλη μου η Εβίτα μου είπε ," Ζώσου ". Είναι δύσκολη περίοδος , πολεμική , ζώσου με ό,τι εκρηκτικά έχεις , πολέμα και περίμενε να περάσει . Κι εγώ άρχισα να κλαίω κλασσικά . Πάντα κλαίω όταν κάποιος ψυχανεμίζεται την συμπαντική αλήθεια . Πάντα ανατριχιάζει η καρδιά μου όταν οι άνθρωποι είναι καλοί . Όταν σου λένε έμπρακτα , " Είμαι εδώ , φάση είναι θα περάσει ". Με συγκινούν οι άνθρωποι που είναι μέσα στο πρόβλημα , παρά το θα δούμε . Κι εγώ κάθομαι εδώ πάνω από τα συντρίμμια σαν αληθινό σκυλί του πολέμου που πάντα τους παρέσερνε ο συναισθηματισμός μου , με περνούσαν για μαλθακή , δεν ξέρανε ότι μπορώ να κάψω όλες τις γέφυρες μέσα σε μια νύχτα και να μην ξαναγυρίσω ποτέ . Και δεν χρειάζεται ο εχθρός να ξέρει τις ικανότητες σου . Δεν ξέρανε πως έχω την δύναμη ενός αστεριού που εκρήγνυται και τα παίρνω όλα σβάρνα . Μπορώ να τα καταστρέψω όλα σε μια νύχτα . Κι αυτό δεν το λέω απαραίτητα για καλό . Η μάνα μου έλεγε , " Σε φοβάμαι εσένα παιδάκι μου ", κι εκεί άρχισαν διάφορα ψυχολογικά που δεν είναι της ώρας καθώς συνετέλεσε και η ίδια για αυτή την ιδιότητα μου και τον θυμό . Το ζήτημα είναι πως αυτός ο στρατιώτης που έγινε άθελά μου , αναγκαστικά , θέλω να πεθάνει . Κι αν όχι να εξαφανιστεί , γιατί δεν γίνεται , θέλω κάπως να του φορέσω μια ροζ ολόσωμη φόρμα με ένα κίτρινο λουλούδι στο αυτί και να τον βάλω να πίνει τσάι στην παραλία . Οι Άγγλοι λένε , fight or flight mode ,που σημαίνει βρίσκεσαι σε κατάσταση επιβίωσης . Συνέχεια . Ακατάπαυστα . Ανελέητα . Χωρίς στάση , χωρίς διάλειμμα , χωρίς λογική , χωρίς ανάσα . Κι εγώ συνειδητοποίησα πως είμαι άνθρωπος . Ένας πολύ κουρασμένος άνθρωπος . Που θέλει να κλάψει από την κούραση . Και είναι πια δικαίωμα μου σκέφτομαι , να σταματήσω . Να σταματήσω να πολεμώ . Να βγω από την αρσενική μου πλευρά που υπερανέπτυξα για λόγους επιβίωσης και να ακούσω την θηλυκή μου πλευρά . Να ακολουθήσω το δρόμο της καρδιάς . Μου έλειψε να είμαι ευάλωτη . Και κάθομαι εδώ στα σκαλιά του σύμπαντος , τις πρώτες πρωινές ώρες που συνήθως ρεμβάζω το κόσμο και σας γράφω.

Και σκέφτομαι τελικά η αληθινή αφοβία , είναι να είσαι ευάλωτος . Όχι το να πολεμάς.

Η αληθινή αφοβία είναι να φοράς την καρδιά σου έξω απ' το στήθος σου και να προχωράς . Σαν να μωρά που τα πετάνε οι Ινδοί στο δρόμο και πιστεύουν ότι θα επιβιώσουν πάσε θυσία , γιατί το σύμπαν θα τα προστατέψει . Το σύμπαν θα φροντίσει . Το σύμπαν θα φέρει . Θέλω να κόψω τα δίχτυα , όλα τα προστατευτικά , να πετάξω τις σφαίρες και την ασπίδα και να κοιμηθώ σε μια πέτρα γυμνή . Γιατί έχω κι εγώ δικαίωμα να υπάρξω σε αυτόν το κόσμο . Έχω μια ξεχωριστή , μοναδική θέση να καθίσω . Που δεν την έκλεψα από κανέναν . Είναι δική μου από τότε που γεννήθηκα . Έχω δικαίωμα να ζήσω το εύκολο . Που δεν αξίζει λιγότερο . Απλώς έρχεται αβίαστα . Δεν θέλω να αποδείξω την δύναμη μου πια , ούτε τον εγωισμό μου , ούτε το δικαίωμα μου να υπάρξω . Επικαλούμαι εύκολο τοκετό σα νερό , να έρθουν όλα στα πόδια μου . Κι αυτό να μην μειώσει καθόλου την αξία . Γιατί η αξία δεν είναι στο δύσκολο . Είναι αυθύπαρκτη και ούτως , ή άλλως . Και όχι η ζωή δεν είναι πόλεμος . Ας είναι νερό . Ας είναι ανάλαφρη σαν σύννεφο . Σαν ουράνιο τόξο . Ας είναι γλυκόπικρη , αλλά όχι μαρτύριο του Σίσυφου . Ας είναι σαν ένα ποίημα που το διαβάζεις , δακρύζεις και φεύγεις . Ας είναι η αγαπημένη μου λέξη . Ησυχία . Ας είναι αυτή η νέα μου εποχή . Η ευκολία της ψυχής μου . Μια γάτα , ένα σπίτι , κι η θάλασσα . Άντε και ένα τετράδιο για να γράφω . Ex-Nihilo ( https://youtu.be/Q3Kvu6Kgp88 ) - edith piaf - no je ne regrette rien Τα πνευματικά δικαιώματα προστατεύονται από τον οργανισμό opi.gr . Επιτρέπεται μόνο η κοινοποίηση.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους