Original Post

Πλήρες Κείμενο:

ΒΙΒΛΙΑ ΓΙΑ ΤΟ (υπόλοιπο) ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΤΟΥ 2026 Πρόταση 10/10 James Ellroy : Red Sheet (Hutchinson Heinemann, 2026) Παραδοχή: Το βιβλίο αυτό μου άρεσε πριν το διαβάσω.

Πριν το αποκτήσω καν.

Πριν κυκλοφορήσει.

Πριν μάθουμε λεπτομέρειες για την υπόθεση.

Μόλις έγινε γνωστό ότι ο James Ellroy έγραφε καινούριο μυθιστόρημα.

Ναι, το ξέρω, δεν είναι σωστό, αλλά εδώ δεν γράφουμε κριτικές, προτείνω βιβλία που πρωτίστως αρέσουν σε μένα - πώς θα μπορούσε λοιπόν ο νέος Ellroy να μείνει εκτός; Ναι, η γλώσσα δεν είναι εύκολη, 520 σελίδες σε παραληρηματικά Ελροιριανά δεν είναι απλή υπόθεση, ίσως είναι καλύτερα να περιμένει κανείς τη μετάφραση των ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΚΛΕΙΔΑΡΙΘΜΟΣ μέχρι το τέλος της χρονιάς.

Ναι, το L.A. Quintet (υποτίθεται τo "Red Sheet" είναι το πρότελευταίο μέρος της πενταλογίας) δεν πλησιάζει καν τα ποιοτικά ύψη του αυθεντικού L.A. Quartet, αλλά έχουν περάσει 35 χρόνια από τότε και δεν γίνεται να περιμένουμε από έναν συγγραφέα που πλησιάζει τα 80, διακρίνεται για τις μονομανίες του και κινείται σαφέστατα στο φάσμα να κάνει τα δικά μας χατίρια και να μην ακολουθεί απλώς το ένστικτό του.

Ναι, η ομάδα Hat Squad της Αστυνομίας του Λος Άντζελες δύσκολα γοητεύει όποιον δεν λατρεύει τις εμμονές του Ellroy: το LAPD, τον -τόσο-διεφθαρμένο-που-δεν-έχει-νόημα-να-τον-κρίνεις-ηθικά Freddy Otash, πρώην αστυνομικούς-νυν δικηγόρους με πολιτικές φιλοδοξίες, κουνελάκια του PlayBoy, τον Μπόμπι Κένεντι ως αδέκαστο εισαγγελέα, την κρίση ΗΠΑ-Κούβας και φυσικά την αντικομμουνιστική υστερία των 60s... Ναι, ισχύουν όλα αυτά.

Υπάρχει όμως ένα τεράστιο "αλλά". Και το "αλλά" αυτό έχει να κάνει με το όνομα που υπογράφει τo "Red Sheet", ένα βιβλίο 100% Ellroy, άρα απολαυστικό ακόμα και όταν, κάποιες στιγμές, γίνεται ελαφρώς κουραστικό.

Είναι πολύ απλό: όταν αγαπάς, καταναλώνεις βουλιμικά κάθε λέξη, κάθε σκηνή, κάθε σελίδα, κάθε κεφάλαιο κάθε νέα περιπέτεια, κάθε περιγραφή αλόγιστης βίας, χρήσης τοξικών ουσιών, σπασμένων δοντιών, εξαρθρώσεων που θα μπορούσαν να είχαν αποφευχθεί, φτηνού bourbon, πισόπλατων πυροβολισμών, σαδιστικών ξυλοδαρμών, αφροαμερικανών ναζί και μελλοντικών Προέδρων των Η.Π.Α. οι οποίοι επισκέπτονται ψυχιάτρους που είναι εθισμένοι στην ηρωίνη... Αυτό που μου κάνει εντύπωση είναι που διαβάζω κάποιους ενοχλημένους αναγνώστες, που κατηγορούν των Ellroy για... "αντικομμουνιστικη προπαγάνδα" ακραίες πολιτικές τοποθετήσεις, υπερβολικό κυνισμό και άλλα γραφικά.

Βασικά, αν έχεις τέτοιες ενστάσεις, προφανώς δεν κατάλαβες ποτέ τον άνθρωπο Ellroy και αυτό συγχωρείται - είναι, αν μη τι άλλο, πολύ δύσκολη πίστα.

Αλλά αν δεν κατάλαβες ποτέ και τον συγγραφέα Ellroy, τι παιδεύεσαι και παιδεύεις και εμάς χωρίς λόγο; Τα πράγματα είναι απλά: αν είσαι ορκισμένος fan, γνωρίζεις ήδη.

Αν δεν είσαι, ξεκίνα από τη Μαύρη Ντάλια. Αν δεν γίνεις ορκισμένος fan... απλώς δεν σε ενδιαφέρει το crime fiction.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους