Γενέθλιον του μεγάλου υπερρεαλιστή ποιητή Ανδρέα Εμπειρίκου στη Βραΐλα της Ρουμανίας (1901) « αγαπάμε την ζωή και όχι την εκμετάλλευση, επειδή αγαπάμε την ανθρώπινη αλληλεγγύη και όχι την ανθρώπινη...

Πλήρες Κείμενο:

Γενέθλιον του μεγάλου υπερρεαλιστή ποιητή Ανδρέα Εμπειρίκου στη Βραΐλα της Ρουμανίας (1901) « αγαπάμε την ζωή και όχι την εκμετάλλευση, επειδή αγαπάμε την ανθρώπινη αλληλεγγύη και όχι την ανθρώπινη καταπίεση, επειδή αγαπάμε το προλεταριάτο και μισούμε τους δημίους αστούς και την πόρνη μπουρζουαζία, επειδή είμαστε κατεξοχήν άνθρωποι, ικανότατοι στην πάλη και τον έρωτα, επειδή πιστεύουμε πως είναι δυνατόν να υπάρξει τρόπος να αλλάξει η φρικαλέα σημερινή κατάσταση» . (Γ’ Μανιφέστο) Ανδρέας Εμπειρίκος ΜΕΤΑ ΤΙΣ ΠΡΟΚΗΡΥΞΕΙΣ Διπλοί σκοποί και τιναγμένα μπράτσα Προς την ανατολή των γαύρων ερυθημάτων Της νίκης τα σαλπίσματα σαν κόκκινα λουλούδια Καθώς περνούν τα τανκς Στους δρόμους των οδοφραγμάτων.

Θεέ μου, τί μεγάλο πανηγύρι! Μες στην σφαγή των σάπιων ινδαλμάτων Κορίτσια του λαού με την χαρά τους Γυμνή στα γυμνά στήθη τους Και με αίματα στις γάμπες Πατούν επί πτωμάτων Κι αράδα-άράδα στύλοι τηλεγράφου Σαν στρατιές προλεταρίων λυτρωμένων Προς τους απανταχού της γης συντρόφους πάνε Το ξαφνικό τραγούδι των συρμάτων.

Ω της παγκόσμιας επανάστασης το βήμα Προς την κατάχτηση της γης και τ’ ουρανού! Μες στα σκιρτήματα της βιολογίας των ανθρώπων Ο θρίαμβος του διαλεχτικού μας υλισμού.

Δόξα, χαρά κι απάνω δρόμος, Πού ξετυλίγεται και πάει προς τους αιώνες Απάνω στα γκρεμίσματα του δίκαιου υλισμού.

Προς τους αιώνες της ζωής μιας άνευ τάξεων κοινωνίας Σαν ύμνος της δημιουργίας, Η πίστη του Κομμουνισμού. Αθήνα, Αύγ. 1933

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους