Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Κυψέλη και εγκληματική αδράνεια: Η Πολιτεία είχε τρεις ευκαιρίες – Τα παιδιά καμία Newpost.gr Εδώ πλέον δεν αρκεί να μιλάμε για μια φρικτή οικογενειακή υπόθεση.

Πρέπει να μιλήσουμε και για ένα κράτος που φέρεται να είχε προειδοποιηθεί ξανά και ξανά και παρ’ όλα αυτά δεν κατάφερε να προστατεύσει αυτά τα παιδιά.

Γιατί προσέξτε την αλληλουχία.

Πρώτη φορά: Υπήρχαν καταγγελίες για παραμέληση.

Δεν ήταν δηλαδή μια οικογένεια που εμφανίστηκε ξαφνικά χθες στο ραντάρ των Αρχών.

Δεύτερη φορά: Χρειάστηκε εισαγγελική εντολή για να απομακρυνθούν τα τρία παιδιά και να φιλοξενηθούν στο Παίδων «Αγία Σοφία». Άρα κάποιος εισαγγελέας είχε κρίνει ότι υπήρχε αρκετά σοβαρός λόγος ώστε τα παιδιά να μην παραμένουν απλώς στο οικογενειακό τους περιβάλλον.

Και τρίτη φορά: Σύμφωνα με όσα καταγγέλλει ο πρόεδρος της ΠΟΕΔΗΝ, ο φερόμενος ως πατέρας πήγε ένα βράδυ στο νοσοκομείο και πήρε τα παιδιά παρά την εισαγγελική εντολή.

Το περιστατικό, κατά την ίδια καταγγελία, αναφέρθηκε στην Αστυνομία.

Και μετά; Μετά τα παιδιά χάθηκαν ξανά από το ραντάρ του κράτους.

Αυτό είναι το σκάνδαλο που πρέπει να ερευνηθεί παράλληλα με το έγκλημα.

Δεν αρκεί σήμερα να εμφανίζονται εισαγγελείς, αστυνομικοί, κοινωνικές υπηρεσίες και κρατικοί μηχανισμοί για να ερευνήσουν τι συνέβη.

Το ερώτημα είναι πού ήταν όλοι πριν συμβεί.

Ποιος αναζήτησε τα παιδιά μετά την καταγγελλόμενη απομάκρυνσή τους από το νοσοκομείο; Ποιος έλεγξε πού ζούσαν; Ποιος επιβεβαίωσε ότι ήταν ασφαλή; Ποιος είχε την ευθύνη παρακολούθησης της υπόθεσης; Και κυρίως, ποιος είδε ότι τα παιδιά εξαφανίστηκαν από ένα νοσοκομείο όπου βρίσκονταν με εισαγγελική εντολή και είπε “αυτό τελείωσε εδώ”; Διότι διαφορετικά τι σημαίνει «εισαγγελική εντολή προστασίας ανηλίκου»; Ένα χαρτί που μπαίνει σε έναν φάκελο; Αν επιβεβαιωθούν όλα όσα αποκαλύπτονται, εδώ δεν έχουμε ένα λάθος.

Έχουμε αλυσίδα αποτυχίας.

Και τώρα ερευνώνται ανατριχιαστικές καταγγελίες: ποια είναι πραγματικά η μητέρα του νεκρού βρέφους, αν τα παιδιά είναι πράγματι παιδιά του ζευγαριού, ακόμη και καταγγελίες περί πιθανής σεξουαλικής εκμετάλλευσης.

Αυτά πρέπει να αποδειχθούν και δεν επιτρέπεται να τα παρουσιάζουμε ως δεδομένα.

Ένα όμως δεν χρειάζεται καμία εικασία, τα παιδιά είχαν ήδη φτάσει στην πόρτα του κράτους.

Δεν ήταν αόρατα.

Κάποιος τα είχε δει.

Κάποιος είχε ανησυχήσει.

Κάποιος είχε κινητοποιήσει εισαγγελέα.

Κάποιος είχε αποφασίσει ότι χρειάζονταν προστασία.

Και παρ’ όλα αυτά σήμερα συζητάμε για ένα νεκρό βρέφος και για τρία παιδιά γύρω από τα οποία ανοίγουν ερωτήματα που προκαλούν τρόμο.

Γι’ αυτό, μαζί με το «ποιος σκότωσε το παιδί;», υπάρχει ένα δεύτερο ερώτημα που η Πολιτεία οφείλει να απαντήσει, πώς γίνεται να χτυπά ο συναγερμός μία φορά, δεύτερη φορά, τρίτη φορά — και το κράτος να φτάνει τελικά στην υπόθεση όταν είναι ήδη πολύ αργά; Γιατί αν το δίχτυ προστασίας πιάνει ένα παιδί και μετά το αφήνει να πέσει ξανά, δεν είναι δίχτυ προστασίας. Είναι άλλοθι γραφειοκρατίας.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους