ΑΧΥΡΩΝΑΣ Της Ρωμιοσύνης ήλιε ταπεινέ της ελευθεροσύνης άστρο φωτεινό ηλιαχτίδα στο σκοτάδι των υπόδουλων περηφάνια του δίκαιου αγώνα στήριγμα ένας στάβλος φτωχικός φάρος των μικρών λαών ένας αχυρώνας...
ΑΧΥΡΩΝΑΣ Της Ρωμιοσύνης ήλιε ταπεινέ της ελευθεροσύνης άστρο φωτεινό ηλιαχτίδα στο σκοτάδι των υπόδουλων περηφάνια του δίκαιου αγώνα στήριγμα ένας στάβλος φτωχικός φάρος των μικρών λαών ένας αχυρώνας.
Εκεί που τα ζώα ξαποσταίνουν μια φορά και ένα καιρό γράφτηκε η ιστορία με αίμα λεύτερο και ωραίο σαν δεύτερο χάνι της Γραβιάς έγινε στον τόπο οδηγός φως παλληκαριάς και αντρείας.
Ήτανε τέσσερεις άνθρωποι μόνο είχαν ντουφέκια για ψωμί ψυχή και λεβεντιά τα έβαλαν με μία στρατιά αψήφησαν την φωτιά περιγέλασαν το μπαρούτι έκαναν έξοδο ηρωική τους γάζωσαν με σφαίρες μα η δόξα τους στεφάνωσε με αμάραντο στεφάνι σκύβει ευλαβικά και προσκυνά την φήμη τους παντοτινά ο κόσμος την μορφή τους. ΑΧΥΡΩΝΑΣ ΤΟΥ ΛΙΟΠΕΤΡΙΟΥ Εκεί που λένε πως το χώμα είναι κόκκινο Κοκκινοχώρια λένε τα χωριά καταμεσής στο κέντρο στην καρδιά τους βρίσκεται το ξακουστό Λιοπέτρι ο τόπος των ρεσπέρηδων και αγροτών.
Δεν ήταν παραμύθι η μάχη των μαχών σαν γράφτηκε η ιστορία σε ένα αχυρώνα με το αίμα των δικών της των παιδιών.
Λίγοι από μέσα και από έξω οι πολλοί με λιανοτούφεκα οι από μέσα και οι απέξω με όπλα αστακός.
Μα οι λίγοι είναι λιτά οπλισμένοι μα με ψυχή αντρειωμένοι.
Πολεμούν και πολεμούν και πολεμούν δεν θα δώσουν την χαρά στον δυνάστη να παραδοθούν ο θάνατος είναι για αυτούς ζωή και ας έχουν γυναίκες και παιδιά στον αχυρώνα ζωή για αυτούς ο θάνατος για την γλυκιά ελευθεριά. ΤΑ ΑΔΕΡΦΙΑ Του ενός του δώσαν τριάντα αργύρια έδωσε ένα φιλί και το είπαν προδοσία.
Τον άλλον τον βασάνισαν σκληρά με ανείπωτα βασανιστήρια στο τέλος δεν άντεξε και πάλι το είπαν προδοσία.
Η ψυχή σιωπούσε μα το στόμα μιλούσε και αυτό το λένε προδοσία.
Παλληκάρι δυνατό και γερό στον αγώνα πιστός στρατιώτης λεφτά ποτέ δεν θα πάρει άνθρωπος σωστό με καρδιά μα του ράγισαν το σώμα και δίδει αδελφικό το φιλί και προδίδει τον ίδιο του τον εαυτό.
Από μέσα ο ένας πέφτει νεκρός πολεμώντας αντρεία, ντυμένος με δόξα στον Αχυρώνα τιμωμένος.
Τον άλλο προδότη τον λένε και ζητεί έλεος για την πράξη αυτή να του πάρουν και αυτού την ζωή νεκρό ατιμωμένο.
Η μάνα και τους δυο τους θρηνεί σαν βλέπει τους γιούς της στον μεγάλο αγώνα νεκρούς.
Χαλάλι πατρίδα της λέει το αίμα των δικών μου παιδιών για αυτήν ήρωες είναι στης λευτεριάς τον βωμό.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους