2 Σεπτεμβρίου 1958, στο χωριό Λιοπέτρι, της επαρχίας Αμμοχώστου, στην Κύπρο. Τέσσερα μέλη της ΕΟΚΑ εναντίον εκατοντάδων Βρετανών στρατιωτών. Οι Ήρωες, Φώτης Πίττας, Χρίστος Σαμάρας, Ηλίας...
2 Σεπτεμβρίου 1958, στο χωριό Λιοπέτρι, της επαρχίας Αμμοχώστου, στην Κύπρο.
Τέσσερα μέλη της ΕΟΚΑ εναντίον εκατοντάδων Βρετανών στρατιωτών. Οι Ήρωες, Φώτης Πίττας, Χρίστος Σαμάρας, Ηλίας Παπακυριακού, Ανδρέας Κάρυος.
Οι ..."πολιτισμένοι σύμμαχοι" Βρετανοί, πυρπολούν τον αχυρώνα, μέσα στον οποίο οι τέσσερις Αγωνιστές έχουν καταφύγει, από τις 30 Αυγούστου του 1958.
Είχαν φτάσει νύχτα στο χωριό Λιοπέτρι, με σκοπό να εκπαιδεύσουν τα τοπικά μέλη της ΕΟΚΑ σε τεχνικές ενέδρας.
Το πρωί της 31ης Αυγούστου βρετανικά στρατεύματα πλησιάζουν το χωριό.
Οι τέσσερις άνδρες προσπαθούν να διαφύγουν με αυτοκίνητο, αλλά συναντούν αγγλικηή περίπολο.
Ανταλλάσσουν πυροβολισμούς, εγκαταλείπουν το όχημα και επιστρέφουν κρυφά στο χωριό και καταφεύγουν στον αχυρώνα του Παναγιώτη Καλλή. Οι Άγγλοι επιβάλλουν αυστηρό curfew (κατ' οίκον περιορισμό) σε όλο το χωριό και ξεκινούν έρευνες.
Την επομένη, 1η Σεπτεμβρίου ο κλοιός για τους Αγωνιστές στενεύει.
Οι τέσσερις ήρωες παραμένουν κρυμμένοι, προστατευμένοι μέσα στα άχυρα όλη την ημέρα. Οι Βρετανοί ανακρίνουν τους κατοίκους και ψάχνουν σπίτι-σπίτι, χωρίς να εντοπίσουν το ακριβές σημείο όπου βρίσκονται κρυμμένοι οι Αγωνιστές.
Τα ξημερώματα της 2ας Σεπτεμβρίου οι Άγγλοι, μετά από πληροφορία που δίνει ένας από τους πολλούς που, στο μεταξύ , υφίστανται εξαντλητική ανάκριση, περικυκλώνουν τον αχυρώνα.
Καλούν τους αγωνιστές να παραδοθούν αλλά εκείνοι απαντούν με καταιγιστικά πυρά.
Αρχίζει μια μάχη που διαρκεί έξι (6) ώρες.
Οι τέσσερις άνδρες αντιμετωπίζουν πάνω από 200 πάνοπλους Βρετανούς στρατιώτες.
Παρά τις επανειλημμένες επιθέσεις, με καταιγιστικά πυρά και χειροβομβίδες, οι αγωνιστές αποκρούουν τους Βρετανούς στρατιώτες, τραυματίζοντας αρκετούς από αυτούς.
Έκπληκτοι από την άμυνα των τεσσάρων Ελλήνων, οι Άγγλοι "βάζουν μπροστά τα ... μεγάλα μέσα". Ρίχνουν στον αχυρώνα, από ελικόπτερο, εμπρηστικές βόμβες και πετρέλαιο, τυλίγοντάς στις φλόγες.
Οι τέσσερις ήρωες επιχειρούν έξοδο, ο ένας μετά τον άλλο.
Μιμούμενοι τον Οδυσσέα Ανδρούτσο και τους άνδρες του, στο Χάνι της Γραβιάς.
Αρχίζει μια πρωτόγνωρη σκυταλοδρομία θανάτου... Πυροβολώντας τους πολυπληθείς πολιορκητές τους, οι τέσσερις Αγωνιστές πέφτουν όλοι νεκροί από τις ριπές των Άγγλων, περνώντας στο Πάνθεον των Ηρώων του σύγχρονου Ελληνισμού.
Το νέο μεταδίδεται στα πέρατα της οικουμένης, που παρακολουθεί αποσβολωμένη τον επικό Αγώνα των Ελλήνων της Κύπρου, για την Ένωση της Μεγαλονήσου με τη μητέρα Ελλάδα.
Εκείνοι που αδυνατούν να αρθούν στο ύψος των περιστάσεων, να παραδειγματιστούν απ' τη Θυσία, τυχαίνει να βρίσκονται στο τιμόνι της Ελλάδας και της Κύπρου... Γι' αυτό και φρόντισαν μεθοδικά, μετά τις επαίσχυντες Συμφωνίες της Ζυρίχης και του Λονδίνου, να σβήσουν από τη συλλογική μνήμη των νεο-Ελλήνων την επική Μάχη και τη Θυσία στον Αχυρώνα του Λιοπετρίου.
Για να μπορούν να βαφτίζουν ...ρεαλισμό, την πλήρη συμμόρφωσή τους μετά από τις συνεχείς, τις απανωτές βρετανο-τουρκικές παγίδες, σε μια πορεία που οδηγεί στην πλήρη τουρκοποίηση της Κύπρου.
Για να μην ξέρουν οι νεο-Έλληνες το παραμικρό, για τη νικηφόρα αντιπαράθεση του Ελληνισμού της Μεγαλονήσου, επί τέσσερα χρόνια (1955-1959), με τους διαχρονικούς τους δυνάστες.
Αυτούς που εκλιπαρούν και σήμερα την κατοχική Τουρκία, να προσέλθει στην τράπεζα των διαπραγματεύσεων και να συναινέσει σε "λύση" Διζωνικής, Δικοινοτικής Τερατουργίας (Ομοσπονδία την ονομάζουν οι συνειδητοί, εθνικοί μειοδότες). Έχοντας δεχτεί εκ περιτροπής προεδρία, καθολικό βέτο των τουρκο-Κυπρίων, σε όλα τα επίπεδα, δικαίωμα προτίμησης των τουρκοκυπρίων, των σφετεριστών της περιουσίας που άφησαν πίσω τους οι 200.000 πρόσφυγες της τουρκικής εισβολής του 1974 και πολιτογράφηση - κυπροποίηση δεκάδων χιλιάδων εποίκων εκ της τουρκικής Ανατολίας... Γι' αυτήν τη ..."σταθερότητα", μας ζητούν να ανανεώσουμε την εντολή διακυβέρνησης της Ελλάδας και της Κύπρου, οι σύγχρονοι Ανταλκίδες!!... Αυτοί που εξακολουθούν να ξεπλένουν την Τουρκία, με τη ... μακαρίτισσα"Διακήρυξη των Αθηνών"... Κι εμείς; Πώς αντιλαμβανόμαστε την προσωπική και την εθνική ευθύνη μας; Θα εξακολουθήσουμε να ανεχόμαστε τους οδοιπόρους για τα ...Σούσα; Θύματα μιας ψηφιακής δικτατορίας, που οικοδομήθηκε πάνω σε πετσωμένες λίστες και σε "δημοσκοπήσεις" που δεν αποτυπώνουν την ψυχή, το συναίσθημα και τις μύχιες σκέψεις των Ελλήνων, αλλά επιχειρούν να μετατρέψουν τους δύο πνεύμονες του Ελληνισμού (Ελλάδα και Κύπρο), σε νεο-οθωμανικά βιλαέτια; Τιμή στους τέσσερις Ήρωες, στον Αχυρώνα του Λιοπετρίου, Τιμή στους Αγωνιστές της ΕΟΚΑ, σ' αυτούς που αντιτάχθηκαν στη βρετανοκίνητη τουρκανταρσία της περιόδου 1963-1964, Τιμή σ' αυτούς που αντιτάχθηκαν στην προδοσία του 1974, Τιμή σ' αυτούς που έπεσαν ηρωικά, Τιμή στους εκατοντάδες Αγνοημένους (κι όχι Αγνοούμενους), Τιμή στους Ήρωες της ΕΛΔΥΚ και στα αδέλφια μας, τους Έλληνες της Κύπρου, Τιμή στους εκατοντάδες Εγκλωβισμένους στη χερσόνησο της Καρπασίας και στην Κερύνεια, Τιμή στους Ήρωες της Γενιάς μας, στον Τάσο Ισαάκ και στον Σολωμό Σολωμού, Τιμή σ' αυτούς που αρνούνται να ξεπουλήσουν τα σπίτια τους στα κατεχόμενα, στα νησιά του ανατολικού Αιγαίου και στον Έβρο, Τιμή σ' αυτούς που αντιστέκονται στην ιμβροποίηση της Μεγαλονήσου και στην κυπροποίηση των νησιών μας και της Θράκης, είναι ένα νέο "ΟΧΙ"!! Σαν αυτό που (με 76%), βροντοφώναξαν οι Έλληνες της Κύπρου, στο Δημοψήφισμα για το σχέδιο Ανάν, το 2004!! Ένα Δημοψήφισμα που, πρωτίστως και θεμελιακά, αποδοκίμασε τη Διζωνική, Δικοινοτική, Τερατουργία (=δήθεν Ομοσπονδία). Αυτήν και όλους τους σύγχρονους ...Ανταλκίδες (από το όνομα του βασιλιά της Σπάρτης, που έφτασε, το 386π.Χ, να συνομολογήσει, οι ελληνικές πόλεις της Μικράς Ασίας και η Κύπρος να περιέλθουν στην κυριαρχία του Πέρση βασιλιά Αρταξέρξη Β΄...).
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους