Original Post

Πλήρες Κείμενο:

* Konstantinos Alexakis. ..(Σχολίασε)... Δύο παρατηρήσεις, για όσους θέλουν να πάνε λίγο βαθύτερα.

Πρώτον, το μέγεθος της μεταβολής σε αριθμούς.

Η έρευνα πεδίου των Jack Watling και Nick Reynolds για το RUSI, βασισμένη σε επισκέψεις σε Ουκρανικές Ταξιαρχίες στα μέτωπα του Ντονέτσκ και της Σούμι, καταγράφει ότι τα τακτικά μη επανδρωμένα ευθύνονται για το 60-70% των πληγέντων συστημάτων.

Και το κάνουν παρά τους σοβαρούς περιορισμούς τους : Το 60-80% των FPV δεν φτάνει καν στον στόχο, και από όσα πετυχαίνουν, τα περισσότερα δεν καταστρέφουν Τεθωρακισμένο Όχημα.

Το πλεονέκτημα, δηλαδή, δεν προκύπτει από την τελειότητα του μέσου, αλλά από τον συνδυασμό μάζας, κόστους και δυνατότητας αναπλήρωσης — και προϋποθέτει έναν Οργανισμό ικανό να τον αξιοποιήσει.

Δεύτερον, κάτι για τη διαδρομή του ίδιου του συγγραφέα στον οποίο παραπέμπουμε και οι δύο. Ο Thomas Hammes αποστρατεύτηκε ως Συνταγματάρχης των Πεζοναυτών, εκπόνησε διδακτορικό, εντάχθηκε ως Ανώτερος Ερευνητής στο National Defense University και έγραψε μια μελέτη, που διδάσκεται σήμερα διεθνώς. Η Επιχειρησιακή του εμπειρία δεν έμεινε προσωπικό κεφάλαιο· Πέρασε σε θεσμό, που την επεξεργάζεται, τη δοκιμάζει και την αναπαράγει.

Το ερώτημα, που προκύπτει δεν αφορά πρόσωπα· Αφορά διαδρομές.

Ποιος είναι ο θεσμικός δίαυλος μέσω του οποίου η συσσωρευμένη εμπειρία μετατρέπεται σε γνώση, που παραμένει και χρησιμοποιείται ?? Jack Watling & Nick Reynolds, «Tactical Developments During the Third Year of the Russo–Ukrainian War», RUSI, Φεβρουάριος 2025: https://www.rusi.org/.../tactical-developments-during... Tactical Developments During the Third Year of the Russo–Ukrainian War. RUSI.ORG Tactical Developments During the Third Year of the Russo–Ukrainian War. Tactical Developments During the Third Year of the Russo–Ukrainian War. . Moris George. ... ->Konstantinos Alexakis. .. Πέρα από το πολύ βασικό πλεονέκτημα της απόσχισης (σε απόσταση) του χρήστη από το όπλο, που αναφέρετε (ο,τι και να πάθει το drone ο χειριστής του δεν χάνεται μαζί με την εμπειρία του), στα επιπλέον θετικά, είναι και η συναισθηματική απόσταση από το πεδίο και τον πόνο του αντιπάλου, με απεικόνιση εν είδει videogame.

Συνδεοντάς το με τα όσα αναδυκνυει το βιβλιο On Killing του Grossman.

Edit : (Διευκρινίζω το "θετική συναισθηματική απόστασιοποιηση", το εννοώ καθαρά με τον κυνισμό μιας τακτικής αισχατης ανάγκης.

Επουδενί δεν το βρίσκω κάτι, που έχει θετικό πρόσημο για την ανθρωπότητα, ως αίσθημα). . Konstantinos Alexakis. ... ->Moris George. .. Πολύ σωστή και σημαντική διάσταση.

Η απόσταση προστατεύει τον χειριστή και, όπως επισημαίνετε, διατηρεί μαζί του τη συσσωρευμένη εμπειρία.

Θα διέκρινα, όμως, τη φυσική από την ψυχολογική απόσταση : Η οθόνη μπορεί να μειώνει την άμεση αναστολή και να δημιουργεί την αίσθηση videogame, αλλά ο χειριστής συχνά παρακολουθεί τον στόχο πριν από την προσβολή και τα αποτελέσματα μετά από αυτήν.

Επομένως, το ψυχικό βάρος ενδέχεται να αλλάζει μορφή, όχι να εξαφανίζεται.

Ο ανθρώπινος παράγοντας δεν αφαιρείται από την εξίσωση· Μεταφέρεται στην κρίση, στους κανόνες εμπλοκής, στην εκπαίδευση και στην ψυχολογική υποστήριξη.

Εύστοχη και η σύνδεση με το On Killing, ως αφετηρία αυτής της συζήτησης. . Moris George. ... ->Konstantinos Alexakis. .. Ισχύει αυτή η παράμετρος (το ότι χτυπούν άτομα με την κάμερα να φτάνει κοντά και να βλέπουν την εκφραση, ίσως δράσει αντίρροπα). Εκεί είναι πολύ πιθανό να "βοηθήσει" η ανάληψη της ευθύνης από την ΤΝ. Στο βιβλίο του, αν θυμάμαι καλά, αν και δεν αναφέρεται στο ίδιο πρόβλημα της εικόνας από τα drones κάνει νύξη στο ζήτημα των snipers που ναι μεν σκοτώνουν από απόσταση, πλην όμως λόγω σκοπευτικού έχουν πολύ κοντινή εικόνα των τελευταίων στιγμών του θύματος.

Βάζω το "βοηθήσει" σε εισαγωγικά για να μην υπάρξει παρεξήγηση σχετικά με το ηθικό σκέλος, καθως η όλη κουβέντα γίνεται αμήχανα αντίθετα προς την ανθρωπιστική πλευρά.

Για το λόγο αυτό και στο προηγούμενο σχόλιό μου προσέθεσα με edit, μια διευκρίνιση για την "θετική συναισθηματική αποστασιοποίηση". .. . Apostolis Emmanuel. ... ->Konstantinos Alexakis. .. Εξαιρετική δημοσίευση, που δίνει ιδέες για αξιοποίηση και σε άλλους τομείς. . Konstantinos Lampropoulos. ... Στο Ταννενμπεργκ, οι Ρωσοι εχασαν, γιατι οι Γερμανοί εκτός των άλλων είχαν το schwerpunkt στο κατάλληλο timing .. δημιουργησαν τακτκή ανισορροπία μεσω της έγκαιρης χαρτογράφησης του πεδίου και των εφεδρειών, που μεταφέρθησαν ταχύτατα να χτυπήσουν τη πλευρά μεταξύ 2 Ρωσικών Στρατιών. . Konstantinos Alexakis. ... ->Konstantinos Lampropoulos. .. Απολύτως σωστό, και μάλιστα το schwerpunkt κατέστη δυνατό, ακριβώς επειδή η Γερμανική Διοίκηση γνώριζε τι θα κάνει ο αντίπαλος : Χαρτογράφηση, σιδηροδρομική μεταφορά εφεδρειών και εκμετάλλευση του κενού συντονισμού ανάμεσα στις δύο Ρωσικές Στρατιές.

Να διευκρινίσω μόνο ότι το παράδειγμα δεν χρησιμοποιείται —ούτε από τον κ. Γρίβα ούτε από εμένα— ως ανάλυση της μάχης.

Χρησιμοποιείται ως αφορμή για ένα διαφορετικό ερώτημα : Ποιοι παράγοντες συμβάλλουν στην έκβαση - όχι κατά ανάγκην καθοριστικά - χωρίς να είναι ορατοί στη δημόσια συζήτηση.

Και όσα αναφέρετε, το επιβεβαιώνουν : Τίποτε από αυτά δεν είναι πλατφόρμα.

Είναι πληροφορία, ταχύτητα μεταφοράς, συντονισμός και ποιότητα Διοίκησης.

Δηλαδή σύστημα. .. Αν κάτι αλλάζει σήμερα, είναι ότι το «κατάλληλο timing» έχει συμπιεστεί δραματικά — και γι’ αυτό η απόφαση δεν μπορεί πια να μένει μόνο στο επίπεδο, που τη λάμβανε ο Λούντεντορφ. . Konstantinos Lampropoulos. ... ->Konstantinos Alexakis. .. Σαφώς Στρατηγέ μου.

Σημαντικό πάντως στο Mission Command σήμερα είναι, το πλαίσιο ... οι Γερμανοί λόγω του πνευματικού κύματος του Μόλτκε, σκέφτονταν ως Μονάδα με παραλλαγές μεν, αλλά η κεντρική ιδέα πήγαζε απ το Πολιτισμικό τους πρότυπο.

Για να φτιαχτεί το οικοσύστημα δεν αρκεί η βούληση .. θέλει πολιτισμική αναφορά και αξιοκρατία πρωτίστως. . Konstantinos Alexakis. ... ->Konstantinos Lampropoulos. .. Συμφωνώ απολύτως και στα δύο.

Με μία μόνο διευκρίνιση : Η κουλτούρα Διοίκησης δεν είναι αμετάβλητο Εθνικό χαρακτηριστικό, αλλά παράγεται και αναπαράγεται θεσμικά, μέσα από την Εκπαίδευση, την επιλογή Στελεχών, την αξιολόγηση και την καθημερινή άσκηση Διοίκησης.

Στη δική μας περίπτωση έχουν γίνει βήματα, μέσω της επαφής με Συμμαχικά πρότυπα, της Εκπαίδευσης και της εμπειρίας ορισμένων Σχηματισμών.

Το ερώτημα είναι, αν έχουμε περάσει από τις Νησίδες εφαρμογής στον κανόνα ολόκληρου του οργανισμού.

Η κυρίαρχη Διοικητική κουλτούρα παραμένει, δυστυχώς, σε σημαντικό βαθμό συγκεντρωτική και επιφυλακτική απέναντι στην πρωτοβουλία, ενώ η αξιοκρατία δεν έχει αποκτήσει παντού την αξιοπιστία, που απαιτείται.

Οι αιτίες είναι βαθιές και ασφαλώς δεν εξαντλούνται σε ένα σχόλιο. . Konstantinos Lampropoulos. ... ->Konstantinos Alexakis. .. Όντως, δεν είναι αμετάβλητο χαρακτηριστικό, αλλά αν σκεφτεί κανείς οτι οι Αμερικανοί προσπάθησαν επί δεκαετίες να αντιγράψουν την Auftragstaktik και δεν τα κατάφεραν, σημαίνει οτι τα χαρακτηριστικά ενός οργανισμού έχουν ιδιαίτερες αναφορές και δεν αλλάζουν εύκολα. . Konstantinos Alexakis. ... ->Konstantinos Lampropoulos. .. Σωστά.

Η δυσκολία των Αμερικανών να αφομοιώσουν την Auftragstaktik, δείχνει ότι το δόγμα αλλάζει ευκολότερα από την οργανωτική κουλτούρα.

Εμείς, μάλιστα, τα τελευταία χρόνια κινηθήκαμε συχνά προς την αντίθετη κατεύθυνση : Η τεχνολογία και η πληρέστερη εικόνα ενίσχυσαν τον συγκεντρωτικό έλεγχο, σε σημείο ώστε ένας Στρατηγός τριών αστέρων να εμπλέκεται σε ζητήματα καθημερινής τακτικής λειτουργίας.

Όταν η κορυφή μπορεί να βλέπει τα πάντα, δημιουργείται ο πειρασμός να αποφασίζει και για τα πάντα. Το Mission Command, επομένως, δεν απαιτεί μόνο τεχνολογία και δόγμα, αλλά θεσμική αυτοσυγκράτηση, πραγματική εκχώρηση αρμοδιότητας και εμπιστοσύνη — η οποία χωρίς αξιοκρατική επιλογή στελεχών δύσκολα οικοδομείται. . Konstantinos Lampropoulos. ... ->Konstantinos Alexakis. .. Αυτό είναι και η επιτομή της δυσκολίας σε μας, γιατι μαθαίνουμε από μικροί να λειτουργούμε ως Μονάδες όχι σαν Ομάδα. Ο Κώστας ο Γρίβας έγραψε κάτι εξαιρετικό στο άρθρο για τον Μιλιούτιν και τις μεταρρυθμίσεις του.

Αν είχαν εμπεδωθεί οι μεταρρυθμίσεις του, η Οκτωβριανή Επανάσταση δεν ήταν βεβαία οτι θα είχε ευοδωθεί.

Να επαυξήσω λέγοντας οτι το Ρωσικό officer corps, ενώ έβγαζε πάντα στρατηγιστές, είχε πολύ δύσκαμπτη αλυσίδα Διοίκησης ... Μόνη εξαίρεση η Αλυσίδα 1943 -1945 ... Σοβιετική Στρατηγική Σκέψη υπήρχε πάντοτε .. με κορυφαίους στρατηγιστές ... Αλλά η Εφαρμογή πάντοτε ήταν μια πολύ δύσκολη υπόθεση ... . Filippos Georgiou. ... Η Ρωσική πανωλεθρία στο Τάνενμπεργκ εντωμεταξύ, οφείλεται στο ότι οι Ρώσικές ασύρματες επικοινωνίες, εξέπεμπαν σε ανοιχτή γλώσσα και οι Γερμανοί τις υπέκλεψαν.

Καμία σχέση με έλλειψη μόνιμου πυρήνα, που ούτως ή άλλως υπήρχε. . Konstantinos Alexakis. ... ->Filippos Georgiou. .. Ευχαριστώ — εύστοχη η παρατήρηση, οι υποκλαπείσες επικοινωνίες είναι από τους πιο τεκμηριωμένους παράγοντες.

Να διευκρινίσω μόνο ότι δεν τον παρουσίασα ως καθοριστικό : Ως «έναν παράγοντα, που σπανίως συζητείται», δίπλα σε άλλους, που κρίνουν την έκβαση σε Επιχειρησιακό επίπεδο.

Και, αν το σκεφτεί κανείς, η παρατήρησή σας ενισχύει το ίδιο συμπέρασμα: η ρωσική κατάρρευση δεν προήλθε από υστέρηση σε άνδρες ή πυροβόλα, αλλά από την πληροφορία και τη Διοίκηση.

Δηλαδή από το σύστημα, όχι από τα μέσα. . Filippos Georgiou. ... ->Konstantinos Alexakis. .. Σίγουρα υπήρχε τεράστια ποιοτική διαφορά μεταξύ των Γερμανών και των Ρώσων στρατιωτών.

Επιπλέον των υποκλοπών, υπήρχαν άλλοι δύο σημαντικότατοι παράγοντες.

Το βαθύ μίσος, που είχαν μεταξύ τους οι 2 Ρώσοι Στρατηγοί και το γεγονός πως οι μάχες γίνονταν εντός της Ανατολικής Πρωσίας, πατρώας γης των περισσότερων Γερμανών Στρατηγών και πολλών στρατιωτών. Ήταν επιπλέον κίνητρο.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους