Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Dimitris Anast. : Δεύτερη μέρα επιστροφής στη δουλειά για τη Βουλή των Αντιπροσώπων στις ΗΠΑ και πρώτη πλήρης.

Και από τα επείγοντα προβλήματα, πρώτη σειρά είχε ο εξορκισμός: - Απεταξάμην τον σοσιαλισμό; - Απεταξάμην. - Απεταξάμην τους DSA; - Απεταξάμην.

Με 220 ψήφους υπέρ και 192 κατά, η Βουλή των Αντιπροσώπων ενέκρινε την H.Res. 1490, ένα μη δεσμευτικό ψήφισμα που «καταδικάζει και αποκηρύσσει τον σοσιαλισμό σε όλες του τις μορφές», βάζοντας στο επίκεντρο τους Democratic Socialists of America (DSA). 211 Ρεπουμπλικανοί ψήφισαν υπέρ και 7 δεν ψήφισαν.

Από τους Δημοκρατικούς, 192 ψήφισαν κατά, μόλις 8 υπέρ και 2 “present” και 11 δεν ψήφισαν Ένας ανεξάρτητος ψήφισε επίσης υπέρ.

Υπάρχει όμως μια σημαντική λεπτομέρεια για το τι ακριβώς ψηφίστηκε. Η H.Res. 1490 είχε αρχικά κατατεθεί στις 27 Αυγούστου από τον Ρεπουμπλικανό Jeff Crank.

Το κείμενο συνέδεε την επίθεση στους DSA κυρίως με την εκλογική νομοθεσία, την ψήφο μη πολιτών και το SAVE America Act.

Πριν από την τελική ψηφοφορία, όμως, ο Δημοκρατικός Josh Gottheimer του New Jersey και άλλοι τρεις Δημοκρατικοί κατέθεσαν τροπολογία που ουσιαστικά αντικαταστούσε ολόκληρο το προοίμιο και το διατακτικό του ψηφίσματος. EDIT: Η τροπολογία των τεσσάρων Δημοκρατικών (Gottheimer, Scholten, Suozzi και Moskowitz), που θα μετέτρεπε το ψήφισμα σε «καθαρή» καταδίκη του σοσιαλισμού και των DSA, δεν τέθηκε τελικά σε ψηφοφορία. Οι Ρεπουμπλικανοί διατήρησαν στο ψήφισμα και το σκέλος για την εκλογική νομοθεσία και το SAVE America Act.

Το ψήφισμα των Ρεπουμπλικάνων που πέρασε ξεκινά με μια γενική καταδίκη του σοσιαλισμού, τον οποίο συνδέει με «κομμουνιστικά καθεστώτα, ολοκληρωτική διακυβέρνηση και καταπιεστικές δικτατορίες» και του αποδίδει περισσότερους από 100 εκατομμύρια θανάτους παγκοσμίως.

Από εκεί, το ψήφισμα περνά στους DSA, υποστηρίζοντας ότι μετά την εκλογή δημοκρατικού σοσιαλιστή στη δημαρχία της Νέας Υόρκης το 2025, υποψήφιοι συνδεδεμένοι με την οργάνωση έχουν κατέβει σε περισσότερες από 100 εκλογές σε τουλάχιστον τις μισές πολιτείες.

Επικρίνει τις θέσεις των DSA για δικαίωμα ψήφου σε μη πολίτες και φυλακισμένους, κατάργηση της Γερουσίας και αντικατάσταση του δικομματικού συστήματος.

Στη συνέχεια το κείμενο μετατοπίζεται από τους DSA στην εκλογική νομοθεσία: αναφέρεται στην εγγραφή μη πολιτών στους εκλογικούς καταλόγους, υποστηρίζει την απόδειξη υπηκοότητας και την ταυτοποίηση των ψηφοφόρων και καταλήγει ζητώντας ρητά την ψήφιση του SAVE America Act.

Έτσι, η ψηφοφορία δεν αφορούσε μόνο την καταδίκη του σοσιαλισμού και των DSA, αλλά συνδέει αυτή την καταδίκη με τη ρεπουμπλικανική ατζέντα για την εκλογική νομοθεσία.

Η τροπολογία των 4 Δημοκρατικών (που δεν πέρασε) ξεκινούσε από μια γενική ιστορική καταδίκη του σοσιαλισμού, αναφερόμενη στη Σοβιετική Ένωση, το Holodomor, τον Μάο, το Μεγάλο Άλμα προς τα Μπροστά και την Πολιτισμική Επανάσταση και τους Ερυθρούς Χμερ της Καμπότζης.

Από εκεί περνούσε ευθέως στους DSA. Οι DSA κατηγορούνταν στο ψήφισμα ότι επιδιώκουν την κατάργηση του καπιταλισμού, υποστηρίζουν την κατάργηση της Γερουσίας, την ψήφο μη πολιτών και φυλακισμένων, την κατάργηση των φυλακών, την αποχρηματοδότηση της αστυνομίας και του στρατού, τις μεγάλες περικοπές στις στρατιωτικές δαπάνες, την διάλυση του ΝΑΤΟ, και την άρση κυρώσεων εναντίον χωρών όπως η Κούβα, το Ιράν και η Βόρεια Κορέα.

Το ψήφισμα H.Res. 1490 είναι συμβολικό και μη δεσμευτικό.

Πολιτικά όμως έχει ενδιαφέρον. Οι DSA, που πριν από μία δωδεκαετία αποτελούσαν μια σχετικά μικρή οργάνωση 5-6 χιλιάδων ανθρώπων στην περιφέρεια της αμερικανικής πολιτικής, βρίσκονται πλέον σε τέτοιο βαθμό στο επίκεντρο της εθνικής αντιπαράθεσης ώστε η Βουλή των Αντιπροσώπων να ψηφίζει ψήφισμα που τους θέτει στο στόχαστρο.

Και είναι ενδιαφέρον είναι το αποτέλεσμα στους Δημοκρατικούς: 192 κατά, 8 υπέρ.

Δηλαδή, μπροστά σε ένα ψήφισμα που δεν ζητούσε απλώς την καταδίκη των αυταρχικών καθεστώτων του 20ού αιώνα αλλά του «σοσιαλισμού σε όλες του τις μορφές» και ειδικά των DSA, η συντριπτική πλειονότητα της κοινοβουλευτικής ομάδας των Δημοκρατικών αρνήθηκε να το υπερψηφίσει.

Υπάρχει μάλιστα μια ωραία ειρωνεία εδώ: όσο περισσότερο η αμερικανική Δεξιά επιμένει ότι ο σοσιαλισμός είναι μια νεκρή ιδεολογία χωρίς πραγματική κοινωνική απήχηση, τόσο περισσότερο χρόνο αφιερώνει το Κογκρέσο για να διακηρύξει επισήμως πόσο επικίνδυνος είναι.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους