Είκοσι χρόνια μετά την πρώτη της συνέντευξη ever, η Monika κάνει έναν ειλικρινή απολογισμό με χαρές, απογοητεύσεις και λάθη. -Είχε και άλλου είδους αντοχές ο κόσμος. Δεν ήταν τόσο επικριτικός...
Είκοσι χρόνια μετά την πρώτη της συνέντευξη ever, η Monika κάνει έναν ειλικρινή απολογισμό με χαρές, απογοητεύσεις και λάθη. -Είχε και άλλου είδους αντοχές ο κόσμος.
Δεν ήταν τόσο επικριτικός απέναντι στα πάντα. -Δεν άκουγες κακίες.
Μπορεί οι καταστάσεις να έκαναν τον κόσμο πιο κακό, αλλά του δόθηκε και το μέσο για να είναι εύκολα κακός.
Χωρίς να υπάρχει τιμωρία.
Υπάρχει και κάτι άλλο που άλλαξε από εκείνη την εποχή, η ηλικία των ανθρώπων που σχολίαζαν, γιατί το 2006 στο ίντερνετ υπήρχε κυρίως νεαρόκοσμος, που δεν κουβαλούσε τόση πίκρα και κακία.
Τώρα στο Facebook κυριαρχούν οι άνω των 60. Είναι όλοι τόσο κουρασμένοι, τόσο μίζεροι.
Τότε κουβεντιάζαμε, ακούγαμε ο ένας τον άλλο, σε συζητήσεις και πέρα από τα social media, οι μεγαλύτεροι ήταν ενημερωμένοι, προσπαθούσαν να καταλάβουν τι κάνεις – ήμουν 20 χρονών και έκανα παρέα και με φίλους των γονιών μου, με τους οποίους κουβεντιάζαμε πάρα πολύ.
Σήμερα δεν σε ακούει κανείς, γιατί οι σημερινοί 60άρηδες δεν έχουν τέτοια διάθεση.
Κάποιος μεγαλύτερός μου μού είχε πει κάποτε «είμαστε μια γενιά που μεγαλώσαμε με σκοπό να κατακτήσουμε» – ενώ στη δική μου γενιά μεγαλώσαμε με σκοπό να ζήσουμε.
Ήταν η γενιά μετά τους πολέμους και τη χούντα, άνθρωποι που μεγάλωσαν με την ιδέα ότι είναι πετυχημένοι μόνο αν κατακτήσουν και μετά είδαν πως ό,τι και να κατακτήσουν, η ευτυχία δεν έρχεται.
Και παρότι δεν έζησαν ούτε πόλεμο ούτε χούντα, αντιθέτως έχουν ζήσει την τεχνολογική πρόοδο, έχουν βρει σπίτι από τους γονείς τους, έχουν ζήσει γενικά μια ωραία ζωή, με άφθονο φαγητό, με όλες τις ανέσεις, εξακολουθούν να κουβαλάνε πίκρα.
Νομίζω ότι οι χορτασμένοι άνθρωποι, που έχουν γεμίσει τη ζωή τους με ενδιαφέροντα και γνώσεις και δεν έχουν κενά, έχουν πολύ περισσότερες αντοχές, δεν νιώθουν τη ζωή να περνάει τόσο γρήγορα, δεν βιάζονται να τα κάνουν όλα μαζί, να πάρουν Gucci, να κάνουν και λίγο φιγούρα, να δείξουν ότι είναι σημαντικοί.
Δεν τους πιάνει πανικός στα 60 γιατί δεν ξέρουν τι έζησαν και τι μένει ακόμα να ζήσουν.
Όταν κάνεις τον απολογισμό και νιώθεις ότι σου λείπουν πράγματα, αρχίζεις να είσαι αυστηρός με τους άλλους, δεν χαίρεσαι για κανέναν και για τίποτα.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους