Ανοίγει η αυλαία. Στη σκηνή ένα σώμα. Ένα σώμα που πονά, που αντέχει, που αλλάζει, που επιθυμεί. Και απέναντί του εμείς. Με το βλέμμα μας άλλοτε φοβισμένο, άλλοτε αμήχανο, γεμάτο οίκτο. Μα το σώμα δε...
Ανοίγει η αυλαία. Στη σκηνή ένα σώμα. Ένα σώμα που πονά, που αντέχει, που αλλάζει, που επιθυμεί.
Και απέναντί του εμείς.
Με το βλέμμα μας άλλοτε φοβισμένο, άλλοτε αμήχανο, γεμάτο οίκτο.
Μα το σώμα δε ζητά τον οίκτο μας.
Ζητά χώρο. Ζωή. Έρωτα.
Ζητά να το κοιτάξουμε, χωρίς να το μικραίνουμε.
Με συγκίνηση συμμετέχω μαζί άλλους 26 φίλους ποιητές στην νοσο/ποίηση, μια Ανθολογία που ανοίγει χώρο στη νόσο και την αναπηρία, όχι ως αδυναμία, αλλά ως μια διαφορετική μορφή ύπαρξης, ζωής και επιθυμίας.
Πριν λίγους μήνες, με το θεατρικό μου έργο “ΣΤΑΦΥΛΙ ΣΤΟ ΣΤΟΜΑ” ανέβασα κι εγώ στη σκηνή το δικαίωμα των ανάπηρων παιδιών στον έρωτα.
Κυριακή 6 Σεπτεμβρίου στις 19:30 στο Πεδίον του Άρεως (σκηνή «Αρχιμήδης») η αυλαία ανοίγει. Ας μπούμε μέσα… Επιμέλεια Χριστίνα Λιναρδάκη Εκδόσεις: ΜΕΤΡΟΝΟΜΟΣ
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους