Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Όταν ξεκινήσαμε αυτή τη σελίδα, το κάναμε για να μοιραστούμε τα τραγουδάκια μας ενόψει των 100 χρόνων.

Στην πορεία, μοιραστήκαμε και τις σκέψεις μας, τις αγωνίες μας, τον τρόπο με τον οποίο ζούμε τον ΠΑΟΚ.

Το γράψιμο είναι πολλές φορές καθαρτικό.

Βγάζεις από μέσα σου πράγματα που σε βαραίνουν.

Και στα 100 χρόνα δυστυχώς είχαμε πολλά.

Προσπαθείς να τα βάλεις σε μια σειρά, να τα δεις λίγο πιο καθαρά.

Προσπαθήσαμε να το κάνουμε πάντα με σεβασμό προς όλους και προς όλα.

Γιατί σκοπός δεν είναι να ελαφρύνεις εσύ και να βαραίνεις ακόμη περισσότερο την κατάσταση γύρω σου.

Και η κατάσταση, κακά τα ψέματα, μυρίζει πάντα μπαρούτι στα social.

Πολλοί κρίνουν αυτόν που γράφει χωρίς να έχουν διαβάσει περισσότερα από ένα ποστ.

Σε κάθε ανάρτηση πρέπει, σχεδόν, να ξαναγράφεις όλα όσα έχεις πει μέχρι εκείνη τη στιγμή, γιατί διαφορετικά κάποιος θα σε κρίνει με βάση μια πρόταση που διάβασε απομονωμένη από όλα τα υπόλοιπα.

Δεν πρέπει να γράψεις πολλά, γιατί κουράζεις.

Δεν πρέπει να γράψεις λίγα, γιατί δεν τα λες όλα.

Αν γράψεις κάτι που δεν ταιριάζει με αυτό που έχει ο άλλος στο μυαλό του, είσαι άσχετος.

Αν γράψεις αυτό που περιμένει, είσαι προβλέψιμος.

Κι αν δεν συμφωνήσεις μαζί του, κάπου υπάρχει κάποιος που σε πληρώνει.

Και κάπως έτσι η συζήτηση παύει να είναι συζήτηση.

Δεν έχει σημασία πλέον τι λες.

Σημασία έχει ποιος το λέει, ποιο στρατόπεδο και πρόεδρο υποστηρίζει, με ποιον συμφωνεί, τι είχε γράψει πριν από έξι μήνες και τι μπορεί να εννοούσε σε μια συγκεκριμένη φράση.

Η άποψη γίνεται ταυτότητα και η διαφωνία προσωπική επίθεση.

Και μετά έρχεται ο ίδιος ο τρόπος με τον οποίο λειτουργούν τα social media και κάνει τα πράγματα ακόμη χειρότερα.

Οι αλγόριθμοι μαθαίνουν τι μας αρέσει και μας δείχνουν όλο και περισσότερο από αυτό.

Έτσι δημιουργούνται ψηφιακές πραγματικότητες μέσα στις οποίες όλοι γύρω μας φαίνεται να συμφωνούν μαζί μας.

Το αντίθετο επιχείρημα εξαφανίζεται από το οπτικό μας πεδίο και όταν τελικά εμφανιστεί, μοιάζει σχεδόν παράλογο.

Το περιεχόμενο που προκαλεί ένταση έχει περισσότερες πιθανότητες να τραβήξει την προσοχή.

Η πιο ακραία άποψη συχνά κερδίζει περισσότερα σχόλια από την ψύχραιμη.

Η προσβολή γίνεται ευκολότερη από το επιχείρημα.

Ο τίτλος πρέπει να προκαλέσει, η φράση πρέπει να τσιγκλήσει, η ανάρτηση πρέπει να δημιουργήσει αντίδραση.

Και όσο περισσότερη αντίδραση υπάρχει, τόσο περισσότερο το σύστημα την επιβραβεύει.

Έτσι καταλήγουμε να διαβάζουμε για τον ΠΑΟΚ περισσότερο μέσα από θυμό, αγανάκτηση, ειρωνεία και φόβο παρά μέσα από την ίδια την αγάπη μας για την ομάδα.

Είναι πολύ εύκολο να παρασυρθείς.

Να γράψεις κάτι λίγο πιο επιθετικά επειδή ξέρεις ότι θα πάρει περισσότερα σχόλια.

Να ανεβάσεις κάτι που ξέρεις ότι θα διχάσει, επειδή θα φέρει περισσότερη αλληλεπίδραση.

Να απαντήσεις στον άλλον με τον ίδιο τρόπο που σου μίλησε.

Είναι όμως και ένας φαύλος κύκλος.

Εσύ γράφεις κάτι πιο έντονο, ο άλλος απαντά ακόμη πιο έντονα, ο επόμενος ανεβάζει κι άλλο την ένταση και στο τέλος όλοι είναι θυμωμένοι με όλους.

Είναι στραβό το κλίμα.

Το αποτελειώνουμε κι εμείς αν το κάνουμε ακόμη πιο στραβό.

Πρέπει να μπορούμε να γράφουμε αυτό που πιστεύουμε χωρίς να θεωρούμε ότι όποιος διαφωνεί μαζί μας είναι εχθρός.

Να μπορούμε να αλλάξουμε γνώμη.

Να μπορούμε να πούμε «κάναμε λάθος». Να μπορούμε να μιλήσουμε για τον ΠΑΟΚ χωρίς κάθε κουβέντα να καταλήγει σε στρατόπεδα.

Δεν έχουμε να χωρίσουμε τίποτα.

Δεν μας ενδιαφέρει να κερδίσουμε μια διαδικτυακή αντιπαράθεση. Δεν υπάρχει τρόπαιο για τον καλύτερο καβγά στα σχόλια. Έχουμε μόνο τον ΠΑΟΚ που μας ενώνει.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους