Ανεβαίνοντας προς το Μνημείο του Ζαλόγγου, τραγουδούσαμε το «Έχετε γεια, βρυσούλες» και θυμηθήκαμε το ποίημά μας από τη γιορτή της 25ης Μαρτίου. Είχε καύσωνα. Η ανάβαση μεγάλη και δύσκολη. Κι όμως...
Ανεβαίνοντας προς το Μνημείο του Ζαλόγγου, τραγουδούσαμε το «Έχετε γεια, βρυσούλες» και θυμηθήκαμε το ποίημά μας από τη γιορτή της 25ης Μαρτίου.
Είχε καύσωνα.
Η ανάβαση μεγάλη και δύσκολη.
Κι όμως, νομίζω πως αυτή την ημέρα θα τη θυμόμαστε σε όλη μας τη ζωή.
Γιατί ήμασταν εκεί.
Γιατί όσα μέχρι τότε υπήρχαν σε ένα ποίημα και σε μια σχολική γιορτή, ξαφνικά απέκτησαν τόπο, εικόνα και συναίσθημα.
Γιατί ανεβήκαμε μαζί.
Και γιατί, παρά τη ζέστη και την κούραση, τα καταφέραμε μαζί.
Και όταν φτάσαμε ψηλά, μπροστά στις επιβλητικές μορφές του μνημείου, όλα άξιζαν τον κόπο. Το Ζάλογγο είναι ένας τόπος μοναδικός.
Από εκείνους που δύσκολα περιγράφεις.
Ένας τόπος με μια παράξενη, σχεδόν συγκλονιστική ενέργεια, όπου το τοπίο, η Ιστορία και όσα κουβαλάς μέσα σου συναντιούνται για λίγο στο ίδιο σημείο.
Κάποιες εκδρομές τις θυμόμαστε για τα μέρη που είδαμε.
Κάποιες άλλες, για το ποιος κρατούσε το χέρι μας όταν φτάσαμε εκεί. ❤️ Αυτή θα τη θυμόμαστε και για τα δύο. 📍 Ζάλογγο, Αύγουστος 2026 #Ζάλογγο #Μαζί
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους