Η Ακρίτα ως σύμπτωμα και η συνταγή της παρακμής Το αξίωμα του Αντιπροέδρου της Βουλής υποτίθεται ότι απαιτεί σοβαρότητα, μέτρο, θεσμική αυτοσυγκράτηση και ικανότητα υπέρβασης της καθημερινής...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Ένα πρόσωπο με μακρά δημόσια παρουσία, αλλά και με δημόσιο λόγο που έχει επανειλημμένα ταυτιστεί με ακρότητες, ιδεοληψίες, προσωπικές επιθέσεις, υπερβολές, φαιδρότητες και διαρκείς αντιπαραθέσεις.

Ακόμα και ως βουλευτής, ενεπλάκη σε προσωπικές και δικαστικές αντιπαραθέσεις που τροφοδοτήθηκαν από τον δημόσιο λόγο της.

Το ερώτημα βέβαια δεν είναι αν η Ακρίτα έχει δικαίωμα να εκφράζεται όπως θέλει.

Προφανώς και έχει.

Το ερώτημα είναι άλλο: με ποια ακριβώς αντίληψη περί θεσμικού κύρους ο ΣΥΡΙΖΑ θεωρεί ότι αυτό το προφίλ είναι κατάλληλο για το Προεδρείο της Βουλής; Ίσως η απάντηση να βρίσκεται στη γνωστή πολιτική συνταγή: όσο μικραίνει το ακροατήριο, τόσο πιο έντονη η προσπάθεια να κολακευτεί ο πιο θορυβώδης μικρόκοσμος του.

Όταν όμως ένα κόμμα σε βαθιά κρίση επιλέγει την περιχαράκωση αντί της σοβαρότητας, τότε η επιλογή Ακρίτα μπορεί να γίνει αντιληπτή μόνο ως σύμπτωμα μιας παθογένειας που ο ΣΥΡΙΖΑ για μία ακόμα φορά αρνείται να αντικρίσει κατάματα.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους