Original Post

Πλήρες Κείμενο:

TO ΚΑΛΑΘΙ ΠΟΥ ΕΧΩ ΑΠΟΛΑΥΣΕΙ ΠΕΡΙΣΣΌΤΕΡΟ ΑΠΟ ΟΛΑ ΣΤΗ ΘΗΤΕΙΑ ΜΟΥ ΩΣ ΘΕΑΤΗΣ ΜΠΑΣΚΕΤ και ναι, δεν το σκόραρε καμία από τις ομάδες που υποστηρίζω.

Αλλά το 2007, όπου η πρωταθλήτρια κόσμου Ισπανία φιλοξενεί το Ευρωμπάσκετ στη χώρα της - και δεν αρκεί το ότι σουτάρει πάνω από 50% εντός παιδιάς, με 11/22 τρίποντα και 27/28 βολές στον ημιτελικό απέναντί μας.

Αλλά πρέπει να προστεθεί σε αυτό μια πρωτοφανής διαιτητική αλητεία - με flopping σε κάθε φάση - για να αποκλείσει την Εθνική Ελλάδας στην κόψη του ξυραφιού. . Που με τίμιο τρόπο δεν θα έχανε από κανέναν αντίπαλο εκείνη τη χρονιά, όπως είχε ήδη φανεί από το ΑΠΟΛΥΤΟ ΘΑΥΜΑ του προημιτελικού απέναντι στη Σλοβενία.

Και η Ρωσία είναι φυσικά ένα εύκολο θύμα στον τελικό τον Μαδρίτης.

Μόνο που ξαφνικα η Ισπανια σουτάρει με 7/35 δίποντα και 57% στις υπερπολλαπλάσιες βολές που σουτάρει.

Το νικητήριο σουτ του Holden στα τελευταία δευτερόλεπτα του παιχνιδιού, με την παράξενη αναπήδησή του, δεν ξέρω αν πρέπει να χρεωθεί καν στον ίδιο.

Αλλά στο χέρι της θείας Δίκης που σπρώχνει με putback την μπάλα στο καλάθι. Η Ισπανία είχε τα πάντα με το μέρος της σε εκείνο το παιχνίδι.

Αλλά δεν άξιζε με τίποτα τον τίτλο.

Το σουτ που κατά έναν παράξενο τρόπο πέφτει μέσα στο καλάθι θα έχει για πάντα τη σφραγίδα της Θείας Πρόνοιας μέσα μου. Της Θείας Πρόνοιας που σηκώνει το μεσαίο της δάκτυλο απέναντι στην αδικία, όπως γράφει και ο αγαπημένος μου συγγραφέας Thomas Pynchon (the middle finger of Providence).

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους