Τελικά, ούτε να πεθάνουμε δεν μας αφήνουν… Τελικά, πολλοί από εμάς δεν πήραμε χαμπάρι την αναπροσαρμογή των τελών παράτασης ταφής, η οποία πέρασε ΟΜΟΦΩΝΑ από το Δημοτικό Συμβούλιο Καρλοβάσου. Και...
Τελικά, ούτε να πεθάνουμε δεν μας αφήνουν… Τελικά, πολλοί από εμάς δεν πήραμε χαμπάρι την αναπροσαρμογή των τελών παράτασης ταφής, η οποία πέρασε ΟΜΟΦΩΝΑ από το Δημοτικό Συμβούλιο Καρλοβάσου.
Και κάπου εδώ αρχίζει το παράλογο… Ούτε να πεθάνουμε δεν μπορούμε χωρίς να πληρώνουμε επιπλέον! Γιατί όταν μια οικογένεια, μετά την τριετία, ζητήσει παράταση ταφής, θα βρεθεί αντιμέτωπη με αύξηση των τελών κατά 30%. Ναι, καλά διαβάσατε. 30% πάνω! Και σαν να μην έφτανε αυτό, στο Δημοτικό Συμβούλιο ήρθε και πρόταση για πάγωμα των τιμών για οικογένειες που έχουν θάψει τα παιδιά τους.
Μια πρόταση που, θα περίμενε κανείς, θα έπρεπε να έχει την αυτονόητη στήριξη όλων.
Όμως κανένας δημοτικός σύμβουλος δεν ψήφισε υπέρ.
Κι εδώ πραγματικά γεννάται ένα τεράστιο ερώτημα: Πόσο κοστίζει τελικά ο ανθρώπινος πόνος; Γιατί άλλο να μιλάμε για οικονομική διαχείριση και άλλο να βάζουμε αριθμητικά δεδομένα πάνω στον πόνο μιας οικογένειας που έχασε το παιδί της.
Η απόφαση, μάλιστα, είχε προηγουμένως περάσει ομόφωνα από το Κοινοτικό Συμβούλιο Καρλοβάσου.
Οπότε, όσοι μετά την τριετία χρειαστείτε παράταση ταφής, να ξέρετε από τώρα τι σας περιμένει.
Και υπάρχει ακόμη ένα ερώτημα που παραμένει αναπάντητο: Τι ισχύει για όσους έχουν ταφεί την περίοδο της πανδημίας του COVID-19; Υπάρχει κάποια διαφορετική πρόβλεψη ή θα ισχύσει και εκεί η ίδια επιβάρυνση; Γιατί κάποια πράγματα, όσο κι αν τα βαφτίζουμε «τέλη» και «αναπροσαρμογές», δεν παύουν να αφορούν ανθρώπους, οικογένειες και νεκρούς.
Και απέναντι στον ανθρώπινο πόνο, η αυτοδιοίκηση οφείλει να δείχνει ευαισθησία, ανθρωπιά και σεβασμό. Όχι απλώς να ανοίγει έναν ακόμη τιμοκατάλογο.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους